بـــــاز من و خیال تو بازتــو بی خیال من

دستمو بگیر،نزار اشتباه برم

جز در خونه‌ات ، تو بگو کجا برم

بی قرارتم ، ای همه قرار من

تو بی کسی‌هام ،عشق تو تبار من

عشق اول و آخر من  

      سایه تو رو سر من    

      ای همه‌ی باور من

ای کس و کارم آه

به تو مدیونم به نگات   

   به همه عاشق کشی‌هات    

میزاره دل سر به هوات

تا تو رو دارم  آه

جای تو توی دل شکسته است

اسمت کلید همه‌ی درهای بسته است

وقتی دلم از، زندگی سیره

یاد تو مرهم واسه‌ی دلهای خسته است

من سرگردون رو ببین

اشکهای پنهون رو ببین

غربت مهمون رو ببین

تو پناهم باش آه

دستهای خالیمو ببین

بی پر و بالیم رو

گرفته حالیمو ببین

تکیه گاهم باش

این چشمــ های در جستــ  ُ  جوی تو  ُ

این قدمــ های در پی  ِ   تو ..

 ای نیمه گمشده من

همهــ چیز رو به راهــ  َ  ست ..

بیــ ___ تو  ___ ،

جُز ..

حال ُ هوآی  ِ ___ من ___

پ.ن: پایان نــ  َ دار  َ  د انگار .. این ___ بیــ تو ___ بود  َ نــ ها

خاطره باش... 

جا خوش کـُن

روی صفحهــ ی سپید   ِ  حافظهــ  َ م؛

و گاهی جان بــ  ِ گیر  ُ

روشن کُن

کُلبهــ ی تاریک  ُ  بیــ ازدحام  ِ  قلبــ  َ م را

پ.ن: این ُ خوند  َ م خیلی از  َ  ش خوشــ  َ م اومد : "از قطار جا ماند  َ م؛ و از تو، که در هیچ ایستــ گاهی چشم انتظار  َ م نــ  َ بودی" [علیرضا باقی]

 بدون شرح یعنی

آنــ چه را رشتهــ ای

از مَستی  ِ  غُرور ..

پنبه کرد  َن !!

پ.ن: خدایا مُهلت  ِ  دوباره میــ دی؟ عذرخواهیــ م ُ قبول میــ کنی ؟؟ آبروم  ُ نگهــ میــ دآری ؟؟؟ خدایا هزار بار غلط کرد  َم !! ببخش ُ  از  َ م حفاظت کُن !! دیگه تکرار نــ  ِ میــ ش  ِ !! 
دلــ  َ م میــ خوآد سرم  ُ بکوبــ  َ  م به دیوآر

دست گذاشته ای...

روی ضعیفــ ترین رگ  ِ حیاتیــ  َ م ..

چه دوستــ داشتنی !!

و قدم میــ زنی روی اعصابــ  َ م ..

چه دلــ پذیر !!

این سه پیچ گیرهای کودکــ آنهــ  َ ت را ..

عاشقــ  َ م

خلاصه شده 

فصلــ ها

در معبد   ِ آغوشــ  َ ت

شال سیاه دلتنگی 

پوشاند  ِ

گیسوان  ِ  روزگار  َ م را؛

امشب ..

ثانیه شمار   ِ تمام  ِ ساعتــ ها

به غم نشستــ  ِ  َ‌ند

تنهاییــ  َ م را

بی خیال تلخی این روزها... 

اما ..

این شبــ ها، چقدر بوی باران میــ دهــ َ ند؟!

که میــ دانــ َ د

شاید این تابستان، ..

همزاد  ِ  پاییزی ترین تقدیر  ِ منــ  َ ست ؟!!

 فرق ندارد

برای من

___ مرگ ___ ..

روی موج  ِ  نآشُستهــ ی جوی   ِ آب

یا

روی هالهــ ی مهر  َ بان  ِ همیشه لطیف  ِ  ابر !!

زنده بود  َ ن

بیــ ___ تو ___ ..

زنده به ___ گور ___ شدني, بیش نیست !!

دوستت دارم 

برای آنــ روزها

که عاشقــ  َ م بودی؛

و سپاس ..

برای امــ روز

که آنــ روزها را

چه ساده

از ___ یاد ___ بُردی

مصیبت 

از دست داد  َ  ن  ِ ___ تو ___ تنها نیست

مُصیبت ..

حتی در گرفتـــ  َ  ن  ِ  نگاهــ  َ ت

از ___ من ___ نیز

خلاصه میــ شو  َ  د

هر روز

 چشم دوختم

به جادهــ ای

که سالــ ها قبل

از آن

گذشتــهــ  ای

 رفت

و بیــ تردید ..

تا هزارآن فردای دیگر

قاصدکــ های پَر بست  ِ  ی من

روزهای گذشت  ِ  با او را

با گریه مُرور خواهــ  َ ند کرد؛

چونــ آن که من

تمام  ِ روز های رفت  ِ با تو را

در این روز های تلخ  ِ بیــ تو

که دلــ بستــ  َ م

به لبــ خند   ِ

یک توهُم   ِ

خاطرهــ ای

ماند  ِ  همیشه در یاد ..

|

یک غروب 

در یکی از همین فصلــ ها

که مَست می پیچــ  َ د ..

___ باد ___

لابــ  ِ لای گیسوآن  ِ  سرو،

کوچ خوآهــ  َ د کرد

قاصدکــ وآر

قلبــ  َ م

سوی تو ..

پ.ن: یکی از همین غروبــ ها، زیر  ِ  سایه ی پُررنگ  ِ  ابری شاد؛ دل خواهــ  َ م بست؛ دل خواهــ  َ م باخت؛ جان خواهــ  َ م سپُرد

 وقتی تو نباشی...

چه فرق میــ کنــ  َ د ..

دیگری باشــ  َ د

یا نــ  َ باشــ  َ د ؟!

وقتی ___ تو ___ نــ  َ باشی

بــ  ِ خیالــ  َ م ..

که حتی یکــ نفس هم

نــ  َ باشــ  َ د !!

ضد  ِ حال .. یعنی وقتی تو حال  ُ هوآی خود  ِ ت باشی  ُ کاری هم به کار  ِ  کسی نــ  َ داری؛ یکی با ی خبر دوباره سطح  ِ  آرومــ گرفت  ِ  ی  بیــ خیالیــ ت  ُ  موآج کن  ِ 

درد می گیرد سرم 

از سنگینی  ِ  بار  ِ  اینــ همه آرزو

اینــ همه ماجرآ

اینــ همه اندوه

اینــ همه ناکامی !!

خم شُد   ِ

کمر   ِ طاقت   ِ  سلولــ های پیر  ِ  مغز  َم

 از تو می نویسم

که تو

زیباترین

واژهــ  ی

لغتــ نامهــ ی

رویاهای

منی

یک روز... 

آنــ روز که آمدی

خواهــ  َ م گفت ..

داستان  ِ  تمام  ِ عاشقــ آنهــ هام را

که فقط برای تو میــ نگاشتــ  َ م

پ.ن: فقط خاک میــ خور  ِ .. اینــ همه عاطفه، اینــ همه شور، اینــ همه مهربونی، اینــ همه احساس، درون  ِ  کتابــ خانهــ  ی قلبــ  َ م !! گاهی فکر میــ کنــ  َ م دور از ذهن نیست که هیچــ وقت دست  ِ  هیچ بشری به این گنجینه  ___ نــ  َ ر  ِ س  ِ  ___

 عزادارم...

امــ شب؛

به گور سپُرد   َ  م

وُجدآنــ  َ  م را

 سرنوشت همین بود...

یکــ روز بیــ تو آغاز شد،

چند سالی بیــ تو گذشت،

و یکــ روز

بیــ تو به پایان خواهد رسید

|

نور مهتاب... 

آغشت  ِ  به درخشــ   ِ ش  ِ  چشمــ های توست؛

و هیچ میــ دآنــ  ِ ستی ..

خورشید

زاد  ِ  ی لبــ خند  ِ لبــ های توست ؟!

پ.ن : چــ  ِ قدر همهــ جا ___ آروم ___  ِ

این باد گرم تابستان... 

آب نــ  ِ میــ کند حتی ..

یخ  ِ 

نگاهــ های

مُنجمد   ِ  

عابرآن  ِ تنها

در خیابانــ های پُر ازدحام  ِ شهر را

پ.ن: آیند َ م  ُ نذر  ِ ش کرد  َ م؛ امــ روز با همون لبــ خند  ِ معصومــ آن  ِ، آرزوم  ُ آرزو کرد !! به این، میــ ش  ِ  گفت نمک روی زخم

قرار شد گریه نکنم 

نــ  َشد

گرم است... 

و دستــ های سرد  َم

حتی

به این حرارت  ِ  تابستان  ِ

راضی نیست !!

به گور سپُرد   َ  م

وُجدآنــ  َ  م را

پناه خواهــ َ م گرفت ..

خُرد شد َن ِ شیشه یا سنگ نیــ ست !

بیــ تاب ِ تو ُ

بــ ِ مانی ..

غافل از حالــ َ م

به سایه ی سرد ِ نــ َ بود َ نــ َ ت که میــ تابــ َد ..

گرم میــ شود چشمــ هام !!

___ باران میــ بار َ د انگار !! ___

___ دستــ های تو ___

میــ گذر َ د از لابــ  ِ بلای گیسوان  ِ پریشانــ  َ م؛

و گاه میــ نشینــ  َد بر کویر  ِ داغ  ِ گونهــ هام،

و گاه در رویا ..

میــ شود دیوار  ِ محکم  ِ  گُلــ بوته ی تنهاییـــ م، ..

یا تو از عشق جوانه گرفت  ِ ای ؟

بــ ُ گذار مرا ..

با اندکی از آنــ چه

که خواه  ُ ناخواه  ِ  منــ  َ ست

بعضیــ آدمــ ها

بعضیــ حرفــ ها میــ زنــ َ ند که ..

بعضیــ فکرهای نمــ ناک ُدور میــ کنند ُ ..

بعضیــ احساســ های مهــ آلود ُ آفتابــ ی میــ کنند ُ  ..

بعضیــ آرزوهای دور اُفتاد  ِ رُ حقیقت میــ بخشــ  َ ند ُ ..

وَقتـــی گـــوش میــــدهی

بـ ِ حــرفـ ـهای ِ

نا قابـ ِـل َم

از ایــ ن

دور دسـ ـت ها

حــ ِس میـ کنم

فقط برای تو میــ سُرایــ  ِ م .. تا ..

نگاه کنی .. به من؛

تبسُم کنی .. به من؛

و اگر ___ دلــ  َ ت آمد ___ ..

عاشقــ  َ م شوی

راهی خیابانــ های شهر خواهــ َ م شد؛

و برای تک تک  ِ قطرهــ های باران

شعر خواهــ  َ م سُرود!

[عاشق] شود .. شاید،

___ قطره ___ ای

از همین بارانــ های پائیزی

[ واژهــ هایــ َم ] را

اما هنوز

انگار

درون  ِ  رگــ های خستــ  ِ   َ م

اُمید

جریان دار  َ د !

که روشنــ آیی بخش  ِ شبــ های بیــ ستاره ی منــ  َ ست

بــ  ِ گمانــ  َم

___ ماه ___

شکستــ  ِ  َ ست ..

پُشت  ِ این ابرهای تیره

بُغض  ِ  مه آلود  ِ دلــ تنگیــ  َ ش را

زیر  ِ این نم نم  ِ باران،

روی این برگــ های خیس؛

در بلندترین جاده ..

که تا رسید  َ ن به تنهایی

سالــ ها فاصله دار  َ د

که نــ َ  آمد ُ ..

نــ َ ماند

اين تنهایی  ِ مُنجمد  ِ دلــ تنگــ مانند

ناباورآنه

سوز  ِ شبــ های زمستان گرفتــ  ِ   َ ست

تصوير  ِ  بيمارگونه ي دنياست

که بيــ تو

در انتظار   ِ کفن   ِ سپيد   ِ زمستانــ  َ ند

آدمــ ها غرق  ِ سکوتــ َ ند ُ ..

همه از دل  ِ هم بیــ خبر  َ ند ُ ..

اما بیــ وقفه ثانیهــ ها در گـُذر َ ند  ُ ..

وقتیــ که دست در دست،

چونــ آن که دو باد بادک

میــ رقصــ یم با باد؛

میــ رویم تا لبــ خند؛

لبــ خند هایی ..

فقط ___ از جنس  ِ خواب ___