چمدان...
سنگین است روزهایی که بی تو زندگی کرده ام !

پلاک
کوچـــه؛حتی ادرس خانه ام را عوض کرده ام
چـــه فایده،یـــــــــــاد تــــــــــــــو
در پـــرت ترین خیـــــــــابان های
این شهر هم مـــــــــــرا به راحتی
پیـــــــــدا می کند...

میزنم به خیابان
و پایم را بر پیشانی اش می کوبم
من لج این خیابانی را که از هیچ طرف به تـــــو
نمیرسد … در میاورم

مـــــــــــــردی که عطر تـــــــــو را زده بود
در خــــــــــــــیابان از کـــــــــــــنارم گذشت
و این یعـــــــــــــنی قتل- غـــــیر- عمد...

زیر بــــــــــاران راه میرفتــــــــ
امســــــــال راه رفتن او را
بــــــــا دیگری زیر اشکهایم دیدمــــ
شاید پارســــــــال اشکهای دیگـــری بود...

تکیه داده ای به دیوار و میخندی

سلامـــ قشنگای دلـــ


سلامـــ قشنگـای دل یـ
ـــاس؛ماهه امتحاناتـــ
ـــه کمتر میامـــ وبـــــم




نَسـلِ بـوسـﮧ هـآے خیـابـآنے هَستیـم.نَسـلِ خـوآبیـدَטּ بـآ اِس اِم اِس.