دیگه این روزهای آخر همه چیز دارد روند اصلی رل به خود میگیرد.حدادعادل که از ابتدا هم احتمال می ر فت کنار برود کنار رفت و عارف هم که می گفت تا انتها می مانم به نفع روحانی کنار رفت(گر چه حداد هم می گفت تا انتها می مانم و من امیدوارم که واقعا الان این دو کاندید تصمیم به ترک عرصه گرفته باشند و گر نه این مصداق دغل و دروغست)!
و اما بین دو کاندید مورد نظر من یعنی جلیلی و رضایی هنوز به جمع بندی قطعی نرسیده ام که بگویم به قطع جلیلی و یا به قطع رضایی و این به این معنا نیست که دیگران صلاحیت ندارند بلکه دیگران انسانهای خوب و شایسته ای هستند ولی در انتخابات در ایران نباید محدود به حداقل ها باشیم بلکه باید به دنبال بهترینها بگردیم!
البته عده ای امروز -به نظرم به قصد تخریب - می گویند جلیلی احمدی نژاد دوم است ولی چه کسیست که تفاوتهای فاحش اخلاقی بین او و احمدی نژاد را نتواند تمایز دهد(حتی احمدی نژاد84)!
اما در بین آقایان رضایی و جلیلی به بررسی بیشتری خواهم پرداخت:
1)الحمدلله هر دو نفر از لحاظ سادگی زندگی و اینکه زندگی اعیانی نداشته باشند،مشابهند و در سطح معمول مردم زندگی می کنند و این بسیار زیبا و در شان جمهوری اسلامیست(ولو عده ای بگویند اینها شارلاتان بازیست و برای چشم مردم با سمند و پراید می آیند و اینطور و آنطور رفتار می کنند،که به هیچ عنوان این حرفها را قبول ندارم)
2) از لحاظ متانت شخصیت و بزرگ منشی هم هر دو بزرگوار خوبند اما بنده سطح شخصیتی جلیلی را نسبت به همه نامزدها بالاتر می دانم، و منش او هم همین گونه است انسانی با آرمانهای انقلابی و با همان حال وهوای انقلاب و جنگ! یعنی کسی که هنوز خوی و خصلت جبهه از زندگیش بیرون نرفته و با همان منش رفتار میکند و در بین کاندیداهای دیگر هم آقای رضایی بیشتر از دیگران(وکمتر از جلیلی) حال و هوای جبهه را دارد هر چند که در این خصلت اختلاف زیادی با جلیلی دارد.و این را هم بگویم که توی گلویم گیر نکند که خدائیش این خصلتی که جلیلی دارد و دنبال جذب رای به هر روشی نیست و اهل هر قول و قراری برای رای آوری نیست بسیار نیکوست
3)در حیطه اجرایی از هر دو نفر سابقه چندانی در دست نیست،جلیلی به عنوان مهمترین سمت 6سال دبیر شورای امنیت ملی بوده که یک نهاد تصمیم ساز امنیتیست و رضایی هم دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام بوده که باز هم یک مجمع تصمیم ساز می باشد(البته مسئولیتهای اجرایی شورای امنیت ملی بیش از تشخیص مصلحت نظام است) و مسئولیت مهمتر او فرماندهی جنگست که البته با مملکت داری زمین تا آسمان متفاوت است و به هیچ وجه به سمت اجرایی ای مثل شهرداری تهران نمی رسد!
4) در حیطه صداقت و راستی گفتار و عمل من جلیلی را از همه سر می دانم،مثلا شعارهای کاندیداها را نگاه کنید. دکتر ولایتی برنامه 100روزه برای تسکین درد گرانی دارد! دکترقالیباف 2ساله ثبات را برمی گرداند و از 6ماهگی دولتش آثار خوش برطرف شدن تورم و گرانی را باید دید! البته باید از دکتر عارف تشکر کرد که برای امسال قولی نداد و گفت با بودجه ای که با فکر دیگری نوشته شده نمی توانم قول های خودم را عملی کنم! دکتر روحانی آزادی را برمی گرداند(هر وقت دکتر روحانی صحبت میکند پدرم میگوید کانه خاتمیست،یادتان بیاید آزادی خاتمی وار را)! دکتر رضایی میگوید دولت بدون تبعیض خواهد ساخت،دولت بدون دروغ خواهد ساخت!خدائیش دیگر رئیس جمهورهای ایران هم که هر کدام به نوبه خود انسانهای فرضا خیرخواهی بودند چنین شعارهایی ندادند،اما آیا وقتی خودشان وارد گود شدند همان رویه را با شدت و ضعف پیش نگرفتند؟ اما شما از جلیلی چنین شعارهایی شنیده اید؟ بنده که نشنیده ام فقط یکی از مشاوران ایشان که به برنامه ای آمده بود از او قولهایی در مورد رفع تورم و گرانی می خواستند،گفت:"آقای جلیلی معتقدند مشکلات اقتصادی و اداری ما ساختاری و ریشه ایست و برای اصلاح ساختار نمی توان قولهای کوتاه مدت داد"
5)گمان ندارم کسی با این قضیه مخالف باشد که مهمترین مشکل روز جامعه ما مشکل اقتصادیست و به قول یکی رئیس جمهور باید به داد اقتصاد برسد،چرا که اقتصاد و بعلاوه فرهنگ با شدت کمتر شده چشم اسفندیار انقلاب و امروز دشمن فهمیده که چطور باید پشتوانه مردمی را از انقلاب بگیرد و آنهم مشکلات اقتصادیست، لذا اینجاست که اهمیت برنامه ها و روند اقتصادی رئیس جمهور گل می کند و در میان نامزدها تنها دو نامزد اشاره به مشکلات ساختاری اقتصاد ما کرده اند و طبیعتا برای رفع مشکلات ساختاری برنامه هایی دارند.تحلیل رضایی جالب بود که می گفت بعد از جنگ ما دولت تکنوکرات داشته ایم،دولت لیبرال داشته ایم و دولت سوسیالیست هم داشته ایم اما رشد اقتصادی آنها حول و حوش 4درصد بوده است یعنی مشکل ساختاری داریم و نه روندی! البته از لحاظ اقتصادی بنده رضایی از بقیه با فاصله زیادی بالاتر می بینم!
6)یک چیزی بدجور مخمخه ام می کند،گفتمان و یا بعبارتی چارچوب تفکری هر نامزد است. گفتمان اسلام نابی که جلیلی از آن دم می زند گفتمان بی نظیریست که اگر بر فضای جامعه حکومت کند می توانیم به سمت حکومت اسلامی مد نظر امام اول و دوم انقلابمان نزدیک شویم...یک گفتمان سعادت مدار بر پایه تعالیم اسلام سرشار از سعه صدر و مدارا و اخلاق مداری در همه شئونات اجتماعی و سیاسی و فرهنگی و اقتصادی! اما حقیقتا سایر نامزدها گفتمان خاصی برای خودشان تعریف نکرده اند!
برنامه راهبردها و برنامه های رضایی شروع شد می روم آنرا ببینم!