بهانه شبانه

 

 

زندگی آنقدر ابدی نیست که هر روز

بتوان مهربان بودن را به تأخیر انداخت

شاید فرصت ها هرگز تکرار نشوند

شاید فرصت تقدیم یک نگاه مهربان ،

یک کلام زندگی بخش،

و یا یک لبخند روح بخش

به پدر،به مادر ، به یک دوست،

به یک همراه و به هر کسی که به مسیر

زندگی ما زیبایی آشنایی بخشیده است

هرگز تکرار نشود ..

آنچنانکه من دریافتم و با عمق وجودم

درک کردم ..... زمان درگذر است

"مهربانی را زودتر دریاب"

 

 

 

تماشایی تـرین تصویـــــر دنیا می شوی گاهی

دلم می پاشد از هم ، بس که زیبا می شوی گاهی

حضور گاه گاهت بازی خورشید بــا ابر است

که پنهان می شوی گاهی و پیدا می شوی گاهی

به ما تا می رسی کج می کنی یکباره راهت را

ز ناچاریست گر همصحبت ما می شوی گاهی

دلت پاک است امـــــــا بـا تمـــــام سادگیهایت

به قصد عاشق آزاری معما می شوی گاهی

تو را از سرخی سیب غزل هایم گریزی نیست

تـــو هـــــم مانند آدم زود اِغوا می شوی گـاهی..

 

 

 

 

هــــرچقـــــدم خـــــوب و ســــــریع بــــــدوی...

یـــــه روز پـــــاک کــــــن روزگـــــــار بهــــت میــــرسه و پاکـــــت میکنـــه...

 

                     

 

من به قلبم افتخار میکنم 

 

باآن بازی شد،

 

زخمی شد،

 

به آن خیانت شد، 

 

سوخت و شکست

 

اما ، بطریق هنوز کار میکند

 

قلب مهربون من

 

 

برای گل دادن به دیگران

 

 

منتظر مراسم تدفین آنها

 

نباشیم ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

دلم امشب صاف است

 

آسمان هم آرام

 

و هزاران فانوس

 

باد هم می آید

 

و نسیمی زیرک سعی دارد

 

که بفهماند

 

شب

 

مظهر این همه تاریکی و دلتنگی نیست...

 

به گمانم فردا روز خوبی باشد:

 

صورت ماه به من می گوید.

 

 

 

 

تو هرچقدر میخوای

 

بُـــر بزن ...

 

آسش من بودم

 

که از دست رفتم ...

 

 

 

 

روزی به خدا شکایت کردم که چرا من پیشرفت نمی کنم؟ دیگر امیدی

ندارم، می خواهم خودکشی کنم! ناگهان خدا جوابم داد و گفت: - آیا درخت

بامبو و سرخس را دیده ای؟ گفتم: بله دیده ام. خدا گفت: موقعی که

درخت بامبو و سرخس را آفریدم، به خوبی از آنها مراقبت نمودم. خیلی زود

سرخس سر از خاک بیرون برآورد و تمام زمین را فرا گرفت، اما بامبو رشد

نکرد. من از او قطع امید نکردم. در دومین سال، سرخس ها بیشتر رشد

کردند، اما از بامبو خبری نبود. در سال های سوم و چهارم نیز بامبوها رشد

نکردند. در سال پنجم، جوانه ی کوچکی از بامبو نمایان شد و در عرض چند

ماه ارتفاعش از سرخس هم بالاتر رفت. آری در این مدت بامبو داشت ریشه

هایش را قوی می کرد. خدا گفت: - آیا می دانی در تمامی این سال ها که

تو درگیر مبارزه با سختی ها و مشکلات بودی، در حقیقت ریشه هایت را

مستحکم می ساختی؟ زمان تو نیز فرا خواهد رسید و تو هم پیشرفت

خواهی کرد. ناامید نشو!

 

 

بعضی ها را بدرقه کنید  

 

بدون سربرگرداندن به عقب 

بعضی ها را بدرقه کنید

 

و بگذارید  به قلب هایی بروند در اندازه ی خودشان ،

 

حتی اگر مطمئن باشید روزی به سمت شما باز خواهند گشت  ،

 

زخم های خاطراتشان را ببندید ،

 

بودن های ناروایشان را بشویید ،

 

غرور و دروغ و قضاوت هایشان را در چمدانشان بگذارید  

 

وبگذارید به هرکجا که باید بروند ، بروند ...

 

بگذارید درگذشته به جایی که به آن تعلق دارند آرام بگیرند !

بعضی چیزها ، بت ها ، باورها ، عادت ها ، آدم ها را

 

برای همیشه بدرقه کنید ،

 

وباور داشته باشید .....

 

آن که رفت لیاقت برهم زدن آرامش شما را ندارد

 

به استقبال اتفاق های جدید بروید ...

 

 

چه سخت است تنگ ماهی بودن ...

 

نشکنی، زندان بانی...

 

بشکنی ، قاتلی ...

 

خوش به حال آب !

 

 

دلی بزرگ

میخواهد زندگی کردن در این دنیا …

دلی میخواهد تا خیلی چیزها رو نبینی …

خیلی چیزها رو نشنوی …

و….ازخیلـی چیزا "بــگــذری"…!!

 

 

گاهی آنقدر بدم می آید

که حس می کنم باید رفت

باید از این جماعت پُرگو گریخت

واقعا می گویم

گاهی دلم می خواهد بگریزم از اینجا

حتی از اسمم، از اشاره، از حروف،

از این جهانِ بی جهت

 

که میا، که مگو، که مپرس!

گاهی دلم می خواهد بگذارم بروم

 

 

بی هر چه آشنا،

گوشه ی دوری گمنام

 

حوالی جایی بی اسم،

 

بعد بی هیچ گذشته ای

به یاد نیارم از کجا آمده، کیستم،

 

اینجا چه می کنم.

بعد بی هیچ امروزی

به یاد نیاورم که فرقی هست،

 

فاصله ای هست، فردایی هست.

گاهی واقعا خیال می کنم

روی دست خدا مانده ام

خسته اش کرده ام.

راهی نیست

باید چمدانم را ببندم

راه بیفتم... بروم.

و می روم

اما به درگاه نرسیده از خود می پرسم

کجا...؟!

کجا را دارم، کجا بروم؟

 

 

 

سلام دوستان عزیزم

 

امسال سال خوبی برای من بود

 

چرا که شروع این سال

 

همزمان با بازگشت پسر عزیزم به من بود

 

و بعد از 16 سال عزیز دل مادر یکی یکدونه من به من رسید

 

امیدوارم هر مادری که از بچه خودش دوره

 

به زودی زود مثل من به فرزندش برسه

 

 

 

مواظب خودت باش
 

معنی این جمله این نیست که از خودت مواظبت کن!
 

معنیش این است که هیچکس به اندازه خودت

 

نمیتونه بهت صدمه بزنه!
 

تحقیقات نشان داده که بیشترین عامل بیماری ها،
 

سختی ها، مشکلات و ناکامی های انسان ها خود آنها هستند. . .
 

 اگر دوست دارید بعد از سالها زندگی زمانی که برمیگردید
 

و به منظره گذشته خود نگاه میکنید
 

تصویری زیبا و خاطراتی پر از خرسندی ببینید اینها را به هم پیوند بزنید:
 

تصمیم را با تحقیق
 

هوس را با عقل
 

عصبانیت را با صبر
 

انتقام را با فراموشی
 

عبادت را با بی توقعی
 

خدمت به خلق را با گمنامی
 

و در آخر قلبت را با خدا پیوند بزن.
 

مواظب خودت باش.

 

خیلی مواظب خودت باش.

 

در زندگی میتوانی هم دایره باشی

 

و هم خط راست

 

انتخاب با توست ...!!

 

تاابد دور خودت بچرخی و یا تا بی نهایت ادامه دهی ...

 

 

اگر می خواهید خوشبخت باشید

 

زندگی را به یک هدف گره بزنید

 

نه به آدم ها و اشیا ء 

در اوج یقین اگر چه تردیدی هست

در هر قفسی کلید امیدی هست

چشمک زدن ستاره در شب، یعنی

توی چمدان ماه خورشیدی هست

اگر کسی را یافتی که درلبخندت،

غمت را دید، درسکوتت، حرف هایت را شنید

ودر خشمت محبتت را فهمید

بدان او بهترین دارایی زندگی توست....!!!!...

                                 

روزگاز تلخ ...

 

 

 

فقط بی هوا بودن

 

 

 

دلیل خفه شدن نیست

 

گاهی ...

 

هوایی شدن هم آدم را 

 

 

آرام ... آرام

 

 

خاموش مـیکنـد ...

 

آرام ... آرام

 

 

 

آدم باید یک " تو " داشته باشه ؛

که هر وقت از همه چی خسته و نا امید بود ،

بهش بگه :

مهم اینه که تو هستی !

بی خیال دنیا ... !

 

دلتنگي هايم بزرگ است

غصه هايم بزرگ تر

شانه هايم کوچکند

دلم کوچکتر

کجاست عدالت ؟

 

من به دنبال کسی می گردم که دلش چون یاس است...

چشم هایش به صفای گل سرخ ...

دستهایش پلی از احساس است ...

من به دنبال کسی می گردم که سرانجام نگاهش آبیست.....!

 

                                                                                                                             

خوش شانسي يا بد شانسي .......!!!!؟

چرا برخی مردم بی‌وقفه در زندگی شانس می‌آورند

درحالی که سایرین همیشه بدشانس هستند؟ 

مطالعه برای بررسی چیزی که مردم آن را شانس می‌خوانند،

ده سال قبل شروع شد.

می‌خواستم بدانم چرا بخت و اقبال همیشه در خانه

بعضی‌ها را می‌زند، اما سایرین از آن محروم می‌مانند.

به عبارت دیگر چرا بعضی از مردم خوش‌شانس

و عده دیگر بدشانس هستند؟ 

آگهی‌هایی در روزنامه‌های سراسری چاپ کردم

و از افرادی که احساس می‌کردند خوش‌شانس

یا بدشانس هستند خواستم با من تماس بگیرند.

صدها نفر برای شرکت در مطالعه من داوطلب شدند

و در طول سال‌های گذشته با آنها مصاحبه کردم،

زندگی‌شان را زیر نظر گرفتم و از آنها خواستم

در آزمایش‌های من شرکت کنند. 

نتایج نشان داد که هرچند این افراد به کلی از این

موضوع غافلند، کلید خوش‌شانسی یا بدشانسی

آنها در افکار و کردارشان نهفته است. برای مثال،

فرصت‌های ظاهرا خوب در زندگی را در نظر بگیرید.

افراد خوش‌شانس مرتبا با چنین فرصت‌هایی

برخورد می‌کنند، درحالی که افراد بدشانس نه. 

با ترتیب دادن یک آزمایش ساده سعی کردم

بفهم آیا این مساله ناشی از توانایی آنها در

شناسایی چنین فرصت‌هایی است یا نه.

به هر دو گروه افراد خوش شانس و بدشانس

روزنامه‌ای دادم و از آنها خواستم آن را ورق بزنند

و بگویند چند عکس در آن هست. 

به طور مخفیانه یک آگهی بزرگ را وسط روزنامه

قرار دادم که می‌گفت:

اگر به سرپرست این مطالعه بگویید که این

آگهی را دیده‌اید، 250 پوند پاداش خواهید گرفت.

این آگهی نیمی از صفحه را پر کرده بود

و به حروف بسیار درشت چاپ شده بود.

با این که این آگهی کاملا خیره کننده بود،

افرادی که احساس بدشانسی می‌کردند

عمدتا آن را ندیدند، درحالی که اغلب افراد

خوش‌شانس متوجه آن شدند. 

مطالعه من نشان داد که افراد بدشانس عموما

عصبی‌تر از افراد خوش‌شانس هستند و این فشار

عصبی توانایی آنها در توجه به فرصت‌های

غیرمنتظره را مختل می‌کند. در نتیجه،

آنها فرصت‌های غیرمنتظره را به خاطر تمرکز بیش از حد

بر سایر امور از دست می‌دهند. 

برای مثال وقتی به مهمانی می‌روند

چنان غرق یافتن جفت بی‌نقصی هستند

که فرصت‌های عالی برای یافتن دوستان

خوب را از دست می‌دهند.

آنها به قصد یافتن مشاغل خاصی روزنامه

را ورق می‌زنند و از دیدن سایر

فرصت‌های شغلی باز می‌مانند.

افراد خوش‌شانس آدم‌های راحت‌تر

و بازتری هستند، در نتیجه آنچه را در اطرافشان

وجود دارد و نه فقط آنچه را در جستجوی آنها هستند می‌بینند. 

تحقیقات من در مجموع نشان داد که

آدم‌های خوش‌اقبال براساس چهار اصل،

برای خود فرصت ایجاد می‌کنند. 

اول آنها در ایجاد و یافتن فرصت‌های مناسب مهارت دارند،

دوم به قوه شهود گوش می‌سپارند

و براساس آن تصمیم‌های مثبت می‌گیرند. 

سوم به خاطر توقعات مثبت،

هر اتفاقی نیکی برای آنها رضایت بخش است. 

چهارم نگرش انعطاف‌پذیر آنها، بدبیاری

را به خوش‌اقبالی بدل می‌کند. 

در مراحل نهایی مطالعه، از خود پرسیدم

آیا می‌توان از این اصول برای خوش‌شانس کردن

مردم استفاده کرد. از گروهی از داوطلبان خواستم

یک ماه وقت خود را صرف انجام تمرین‌هایی کنند

که برای ایجاد روحیه و رفتار یک آدم

خوش‌شانس در آنها طراحی شده بود.

این تمرین‌ها به آنها کمک کرد فرصت‌های مناسبرا دریابند،

به قوه شهود تکیه کنند، انتظار داشته باشند

بخت به آنها رو کند و در مقابل بدبیاری انعطاف نشان دهند. 

یک ماه بعد،

داوطلبان بازگشته و تجارب خود را تشریح کردند.

نتایج حیرت انگیز بود:

80درصد آنها گفتند آدم‌های شادتری شده‌اند،

از زندگی رضایت بیشتری دارند و شاید

مهم‌تر از هر چیز خوش‌شانس‌تر هستند.

 بالاخره این که من عامل شانس را کشف کردم. 

چند نکته برای کسانی که می‌خواهند خوش‌اقبال شوند

به غریزه باطنی خود گوش کنید، چنین کاری اغلب نتیجه مثبت دارد.

با گشادگی خاطر با تجارب تازه روبرو شوید

و عادات روزمره را بشکنید. 

هر روز چند دقیقه‌ای را صرف

مرور حوادث مثبت زندگی کنید.

    

 

 

 سال ۱۳۹۳

 

بر همگان مبارک باد

 

همراه با بهترین آرزوها

 

این هم عکس نگین و نیمای عزیز

خوشگل های عمه

فداشون بشم الهی که اینقدربزرگ شدن

 

 

                                                                                                                  

سلام به دوستان خوبم و مهربون و

همراهان همیشگی خودم

من مدتی نبودم و سخت درگیر امتحانات پایان ترم بودم

بعدشم که آزمون ارشد داشتم خلاصه سرم خیلی شلوغ بود

صبح که اومدم سرکار به تقویم رو میزم نگاه کردم

دیدم اسفند ماه شده

خدایا چقدر زود این اسفند و فروردین ها میرسن از راه

و ما با روند شب و روز وماه و سال

پیش میریم و سیر تکامل را طی طریق میکنیم

زنده شدن طبیعت و آمدن بهار زیباست

و به ادم امید میده که بتونیم بهتر زندگی کنیم

و از اون درس بگیریم  اره این تحول و تازه شدن

خیلی خیلی خیلی میتونه موثر باشه

برای ایجاد تغییر و تحول درخودمون وزندگی مون

 و اینکه سعی کنیم هرسال بهتر و بهتر از سال قبل باشیم

و بیشتر و بیشتر مفید باشیم

والبته از تجربه های سالهای گذشته

برای بهبود اون استفاده میکنیم و این خیلی خوبه

البته منم بیکارنبودم به غیر از درس و زندگی یه

کوچلو شیطنت کردم

البته این شیطنته تو ذات منه و یکدفعه بروز میکنه

خدائیش زندگی بدون شیطنت هم اصلا صفا نداره

اشتباه نکنید شیطنت از نوع خوب نه بد و ازار دهنده

ولی کنترلش میکنم نگران نباشید

بعدا نتیجه این شیطنت من معلوم میشه

وای خطر ناک شدم بد رقم

نترسید کار بدی نکردم که فقط

اصلا هیچی حالا بماند

بزار جوجه بشه تو دل همه

ای بابا چرا اینجوری نگاه میکنید

بعدا مفصل توضیح میدم خب

 

  

بــه هـــرکــس مـــی گـــویـــم "تـــــو"

بـــه خـــودش مــیــگـــیــرد. . .!

امـــا نـــمـــی دانــــــد کــــــه

هــیـــچ کــس بـــرای مـن

"تـــــــو"

نـــمــی شـــود. . . . !!

 

 

 

 

 

“چوپان گله باش، نه گوسفند بی مسئولیت”

 

در برابر مخلوقات زنده  خدا  

 

( انسان –  حیوان –  گیاه )

 

احساس مسئولیت کن.

 

و اگـه مـیـتـونـی  پشت و پناهشون باش

 

و بدون کـه همه اونها  شدیدا

 

تشنه محبت تو هستند

 روزهاي برفي طولاني ترند ،

 

براي کودکي که از سوراخ کفشش به

 

زمستان مي نگرد !

 

 

مژدگــانی ای خیابان خوابــــــــها    

 

می رسد ته مانده ی بشقابــــها

 

 

 

 

بعضی اشکها هستند بی دلیل

بی بهانه

یک دفعه ای

نصف شبی

عجیب آدم را آرام میکنند

 

 

 

این روزها ...

چقدر دلم هوای آن روزها را کرده   ...!!

 

 

 

برآنچه گذشت

آنچه شکست

آنچه نشد

حسرت نخور

زندگی اگر آسان بود با گریه آغاز نمیشد . . .

 

هنر بزرگ، هنر فاصله‌هاست

آدم، زیادی نزدیک باشد می‌سوزد، زیادی دور، یخ می‌زند

باید نقطه‌ی درست را پیدا کرد و در آن ماند . . .

 

 

مهم نیست اگر زمین بخورید

مهم دوباره برخاستن است

 

هوای خانه چه دلگیر می شود گاهی

از این زمانه دلم سیر میشود گاهی

 

عقاب تیز پر دشت های استغنا

اسیر پنجه تقدیرمی شود گاهی

 

نگاه مردم بیگانه در دل غربت

به چشم خسته من تیر می شود گاهی

 

مبر ز موی سفیدم گمان به عمر دراز

جوان ز حادثه ای پیر می شود گاهی

 

بگیر دست مرا آشنای درد بگیر

مگو چنین و چنان دیر می شود گاهی

 

بسوی خود مرا می کشد چه خون و چه خاک

محبت است که زنجیر می شود گاهی...

 

مسعود سپند

 

 

 

 

اگر مثل غازها باشيم!

 

اگر به غازها وقتی از سرمای زمستان

به مناطق گرمسير مهاجرت می کنند نگاه کنيد

خواهيد ديد که آنها به شکل 7 پروازمی کنند.

شايد علاقه مند باشيد بدانيد چرا

 

 

با پرواز به شکل ۷

 

راندمان پرواز در مقايسه با پرواز

به تنهائی تا 71 درصد افزايش می يابد

 

 

 

درس اول:

در يک مسير حرکت کردن و در قالب تيم کار کردن

 کمک ميکند تا سريع تر و آسان تر به مقصد برسيم

با کمک به يکديگر نتايج چشمگير تر خواهد بود

 

وقتی غازی گروه را ترک می کند

 

ناچار است مشکلات تنها پرواز کردن

و مقاومت هوا را تحمل کند

 

 

بنابراين فوراً به گروه می پيوندد

و از قدرت گروهی که پيشاپيش او

حرکت می کند بهره می جويد

  

درس دوم:

در ميان و هماهنگ با گروه بودن و در يک جهت

حرکت کردن ميزان تلاش را کاهش ميدهد

و رسيدن به هدف را آسان تر می کند.

در چنين شرايطی هر کسی هم کمک ميرساند

و هم دريافت کننده کمک خواهد بود

 

وقتی رهبر گروه از پرواز خسته می شود ...

 

... به انتهای گروه رفته و غاز ديگری

رهبری گروه را بر عهده می گيرد

 

درس سوم:

رهبری را به اشتراک بگذاريد.

 اجازه دهيد در همه وقت احترام متقابل بين ما حاکم باشد

مشکلات و کارهای طاقت فرسا را بين هم تقسيم کنيم.

 توانائی هايمان را روی هم بگذاريم و

 استعدادها، منابع و قدرتمان را شريک شويم

 

وقتی غازها به شکل 7 پرواز می کنند

 با سرو صدای خود يکديگر

را به جلو رفتن تشويق می کنند

در اين صورت همه با يک

سرعت به پيش می روند

 

 

درس چهارم:

وقتی تشويق شويم و به ما شجاعت داده شود

 پيشرفت ها چشمگير تر خواهد بود.

تشويق و جرأت بخشيدن به موقع

هميشه ايجاد انگيزه می کند،

قدرت می دهد و کمک می کند

 تا بهترين نتيجه حاصل شود

 

  

وقتی غازی مريض يا خسته می شود

 

مجبور است گروه را ترک کند ...

 

در اين صورت بعضی از غازها گروه را ترک کرده،

 به او کمک می رسانند و او را حمايت می کنند.

اين غازها با او باقی خواهند ماند تا وقتی بميرد

يا بتواند دوباره به گروه باز گردد. در اين صورت

غازهای کمک رسان، يا گروه ديگری تشکيل داده و يا

به گروه اوليه می پيوندند

 

درس پنجم:

بيائيد در کنار هم بمانيم و به اينکه

چه اختلافاتی با هم داريم توجه نکنيم،

خصوصاً در مشکلات و چالش های بزرگ

 

اگر کنار يکديگر باشيم و همديگر را حمايت کنيم،

 اگر بدون در نظر گرفتن اختلافاتی که بين ما وجود دارد،

روح کار گروهی داشته باشيم،

خواهيم توانست بر مشکلات فائق آئيم

اگر ارزش واقعی دوستی را درک کنيم،

اگر از احساس ما بودن و مشارکت آگاه باشيم

زندگی آسان تر خواهد شد و عمر پر بارتر

خواهد گذشت

 

 

 

سلام دوستان خوب و همیشگی

امیدوارم در این روز های پایانی سال و فرارسیدن بهار طبیعت و زندگی

همگی خونه تکونی جانانه ایی را هم از زندگی و هم از

روح و قلب خود داشته باشیم

چرا که زنده شدن طبیعت و بهار بهترین بهانه

برای دور ریختن خاطرات بد و تلخ با گذشت کردن و ایثار

وجایگزین کردن خاطرات خوب و شیرین به جای آنهاست

بیائید باهم تصمیم بگیریم بد را به خدا واگذار کنیم

چرا که او بهترین حامی حق و حقیقت است

و با قلبی پاک و مملو از شادی و روحی ارام

و با نشاط به استقبال بهار رفته

و از این لحظات و دقیقه های زیبای زندگی

نهایت استفاده را ببریم

قدر دوستان و عزیزانمان را بدانیم و برای شادی هرچه بیشتر آنها

قدمهایی بلند و صمیمی با خلوص نیت برداریم

بیائید به کمک  اطرافیان و دردمندان رفته و دلی را شاد کنیم

تا دنیای زیبایمان رازیبا تر کرده  و ازبدیها و ....  دور شویم

 من هم به نوبه ی خودم برای تک تک شما عزیزان و دوستان

و کلا تمامی انسانهای خوب روی کره زمین

خصوصا ایرانیهای عزیز و سرفرازم

سالی پر از شادی ونشاط وارامش

همراه با بهترین موفقیتها 

وسربلندی

 را آرزو میکنم

 

این عکس نگین دختر داداشمه

که الهی قربونش برم

خیلی دوسش دارم

 

 

انسان های وحشی یکدیگر را می خورند

 

و انسان های متمدن، یکدیگر را فریب میدهند

 

 

سلام دوستان خوبم خسته نباشید

بالاخره این ترم را هم به سلامتی پشت سر گذاشتم

ولی واقعا چقدر درس خوندن این ترم برای من سخت بود

نمیدونم چرا هرچی میخوندم وقتی تو ذهنم میخواستم

بازخوانیش کنم اصلا حافظه ام منو یاری نمیکرد

انگاری واقعا پیری داره سراغم میاد

یه چیزی بگم بین خودمون بمونه

چهار دهم باید انتخاب واحد کنم

از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهون که

واقعا پس از ندازم ته کشیده

صبح اول وقت چند تا دفتر چه از بانک های مختلف داشتم

گفتم ببرم ته ماندهاشو در بیارم تا این ترم را هرجور شده

انتخاب واحد کنم  تا ترم بعد خدا کریمه

یکی از دفترچه ها را از بسکه با کارت پول گذاشته

و برداشته بودم حسابش از دستم دررفته بود

حال اینکه از خود پرداز مانده بگیرم را نداشتم

یک راست رفتم داخل بانک  دفترچه را  گذاشتم

رو پیشخوان  بانک و  گفتم

میخوام این حساب را ببندم

به دلم صابون زده بودم

حالا حتما کم کم یه ۳۰۰ هزارتومانی توش دارم

مسئول بانک یه نگاه به من کرد یه نگاه به دفتر چه  

گفت  : خانم مگه چقدر پس انداز داری

گفتم لطفا ْ هرچی هست بدید لازم دارم

با تعجب گفت فقط ۸۰۰۰ تومان

چشمام چسبیده بود به سقف

گفتم : چی ...!!!!!نه حتما بیشتر ؟؟؟؟؟؟؟؟؟

که مسئول باجه  گفت خانم بیا اینور مانیتور را ببین

شما فقط ۸۰۰۰ تومان دارید

اقا ضایع شده بودم بد جور بازم به روی خودم نیاوردم گفتم باشه

همون ۸۰۰۰ تومان را بدید اصلا هرچی هست بدید

خلاصه وقتی پول را به من داد تو این فکر بودم

بقیه شهریه دانشگاه را چطوری جور کنم

از رو صندلی بلند شدم که برم

دیدم گفت خانم صبر کنید !!!!

دفترچه راببر گفتم به دردم نمیخوره

که گفت :  چرا ۲۰۰ تومان داری میتونی

باز حسابتو فعال کنی و از این دفترچه استفاده کنی

خلاصه دفترچه را گرفتم و از بانک خارج شدم

ای واییییییییی

این هم داداش نگین 

اقا نیما 

عزیز دل عمه جونشه

 

 

دلـتـنـگـی هــا


گـاه از جـنـسِ اشـک انـد و گـاه از جـنـسِ بـغـض ؛


گـاه سـکـوت مـی شـونـد و خـامـوش مـی مـانـنـد


گـاه هـ ـ ـق هـ ـ ـق مـی شـونـد و مـی بـارنـد . .


دلـتـنـگـیِ مـن بـرایِ تـو امـّـا


جـنـسِ غـریـبــی دارد . . .

همه  ی بغض من

تقدیم غرورت باد!

غروری که

لذت دریا را به چشمانت حرام کرد . . .

 

 

گاهی هیچ کس را نداشته باشی بهتر است

 

داشتن بعضی ها تنهاترت می کند . . .

 

 

پاهايم را که درون آب مي زنم، ماهي ها جمع مي شوند

 

شايد اين ها هم فهميده اند 

 

 عمري “طعمه روزگار”بوده ام . . .

 

 

چه غم انگیز است وقتی چشمه ای زلال

 

 در برابرت می جوشد و تو تشنه ی

 

اتش باشی نه آب

 

 

 

 

 

اینکه دلتنگ توام اقرار می‌خواهد مگر؟

 

اینکه از من دلخوری انکار می‌خواهد مگر؟

 

وقت دل کندن به فکر باز پیوستن مباش

 

دل بریدن وعده دیدار می‌خواهد مگر؟

 

عقل اگر غیرت کند یک بار عاشق می‌شویم

 

اشتباه ناگهان تکرار می‌خواهد مگر؟

 

من چرا رسوا شوم یک شهر مشتاق تواند

 

لشکر عشاق پرچم‌دار می خواهد مگر؟

 

با زبان بی‌زبانی بارها گفتی:"برو"!

 

من که دارم می‌روم! اصرار می‌خواهد مگر؟

 

*روح سرگردان من هر جا بخواهد می‌رود*

 

خانه دیوانگان دیوار می‌خواهد مگر؟

اميدوارم سال 1391

بر تمامي دوستان خوبم و

مسلمانان جهان مبارك باشد

همراه با بهترين ارزو ها 

دوستی کلام زیباییست

که هرکس درکش

کرد ، ترکش نکرد . . 

درویشی تهیدست از كنار باغ كریم خان زند عبور می‌كرد.

چشمش به شاه افتاد با دست اشاره‌ای به او کرد.

كریم خان دستور داد درویش را به داخل باغ اوردند.

كریم خان گفت: این اشاره‌های تو برای چه بود؟

درویش گفت: نام من كریم است و نام تو هم كریم و خدا هم كریم.

آن كریم به تو چقدر داده است و به من چی داده؟ 

كریم خان در حال كشیدن قلیان بود؛ گفت چه می‌خواهی؟

درویش گفت: همین قلیان، مرا بس است.

چند روز بعد درویش قلیان را به بازار برد و قلیان بفروخت.

خریدار قلیان كسی نبود جز كسی كه می‌خواست

نزد كریم خان رفته و تحفه برای خان ببرد.

پس جیب درویش پر از سكه كرد و قلیان نزد كریم خان برد... 

روزگاری سپری شد. درویش جهت تشكر نزد خان رفت.

ناگه چشمش به قلیان افتاد

و با دست اشاره‌ای به كریم خان زند كرد و گفت:

نه من كریمم نه تو.

كریم فقط خداست، 

که جیب مرا پر از پول كرد

و قلیان تو هم

سر جایش هست!!!