esper

Brezhoneg

Gerdarzh

S. o. Martial Ménard, Devri - Dictionnaire diachronique du breton, esper .1 m. (1) Espoir.

Anv-kadarn

esper /ˈes.pɛr/ hollek gourel

1. Spi.
   • « Esper a zo ! »
     « Ya, nemet adkregiñ diouzhtu gant al labour. » — (Roparz Hemon, Nenn Jani, Embannadurioù Al Liamm, 1974, p. 61-62.)
2. Kaout esper d'ober udb
   • Pelec'h ez et, pelec'h oc'h bet,
     Pe ho euz esper da vonet ? — (Fañch an Uhel, Gwerziou Breiz-Izel 1, An Oriant, 1868, p. 154.)

   Pelec'h ec'h et, pe ec'h oc'h bet Pe hoc'h eus esper da vonet? — (Fañch an Uhel, Soniou Breiz-Izel 2, Pariz, 1891, 1971, p. 112.)

   Hemañ a laras dezhe penaos en devoa esper d'o gwelet c'hoazh, — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 146.)

   • Esper a meuz e skuilho he vennoz var va c'homzou ... ' . SAAQ 139
3. Bezañ en esper

Gerioù heñvelster

• esperañs
• goanag

Deveradoù

• esperout

Gerioù kevrennek

• dizesper

Troidigezhioù

• galleg : espoir ^(fr)  gourel
• kembraeg : gobaith ^(cy)
• saozneg : hope ^(en)