Mont d’an endalc’had

kraou

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : krao
Eilstummoù tipografek Gwelet ivez : kraoñ

Brezhoneg

Gerdarzh

(Anv-kadarn) Meneget er C'hatolikon (crou).
Da geñveriañ gant an anvioù-kadarn crau « kraou-moc'h ; krao » en kembraeg, krow « foukenn, laborenn, adti » en kerneveureg, cró « kloz, liorzhig-loened ; krao » en iwerzhoneg.[1]
Deuet eus ur ger keltiek *krewos pe *kruwos, eus *kreu(H)-o- pe *kruH-o-, deveret eus ur wrizienn indezeuropek *kreuH-, miret evel krĆ”uti « berniaƱ, solieratĀ Ā» en lituaneg ha krȉti « kuzhatĀ Ā» en serbeg-ha-kroateg[2].
(Furm verb) Savet diwar « kraou- », pennrann ar verb « kraouiañ », hep dibenn-ger.

Anv-kadarn

kraou /ˈkrɔw/ gourel (furm vihanaatĀ : kraouig, liesterĀ : krevier)

  1. Ti pe loch ma roer goudor ha boued d'ar chatal (deƱved, mirc'hi, moc'h, saout)
  2. lojeiz dister:


  • N'eo ket gant bokedoù e larta an hoc'h en e graou.

Gerioù heñvelster

-1- ti da lakaat loened

-2- ti fall da lakaat tud

Deveradoù

Gerioù kevrennek

Troidigezhioù

Ā 1. ti, loch ma roer goudor d'ar chatal
Ā 2. kraou Nedeleg


Daveoù

  1. ↑ Albert Deshayes, Dictionnaire Ć©tymologique du breton, Douarnenez, Le Chasse-MarĆ©e, 2003, p. 438.
  2. ↑ Nicholas Zair, The Reflexes of Proto-Indo-European Laryngeals in Celtic, Leyden, Brill, 2012, p. 170–71.

Furm verb

kraou /ˈkrɔwj/ (hag a c'hallfe bout skrivet "kraouy")

  1. Furm ar verb kraouiañ e trede gour unan an amzer-vremañ, en doare-disklêriañ
  2. Furm ar verb kraouiaƱ en eil gour unan an doare-gourc'hemenn