957.
(Preusmjereno sa 957)
| Godine:
◄◄ | ◄ | 953. | 954. | 955. | 956. | 957. | 958. | 959. | 960. | 961. | ► | ►► |
| Decenije:
◄ | 920-e | 930-e | 940-e | 950-e | 960-e | 970-e | 980-e | ► |
| Vijekovi: |
| Gregorijanski kalendar | 957 CMLVII |
| Ab Urbe condita | 1710 |
| Asirski kalendar | 5707 |
| Bengalski kalendar | 364 |
| Berberski kalendar | 1907 |
| Budistički kalendar | 1501 |
| Burmanski kalendar | 319 |
| Bizantijski kalendar | 6465–6466 |
| Kineski kalendar | 丙辰年 (Vatreni Zmaj) 3653 ili 3593 — do — 丁巳年 (Vatreni Zmija) 3654 ili 3594 |
| Koptski kalendar | 673–674 |
| Diskordijanski kalendar | 2123 |
| Etiopijski kalendar | 949–950 |
| Hebrejski kalendar | 4717–4718 |
| Hindski kalendari | |
| - Vikram Samvat | 1013–1014 |
| - Šaka Samvat | 879–880 |
| - Kali Juga | 4058–4059 |
| Holocenski kalendar | 10957 |
| Iranski kalendar | 335–336 |
| Islamski kalendar | 345–346 |
| Julijanski kalendar | 957 CMLVII |
| Korejski kalendar | 3290 |
| Minguo kalendar | 955 prije Tajvana 民前955年 |
| Seleukidska era | 1268/1269 AG |
| Tajlandski solarni kalendar | 1499–1500 |
Godina 957. (CMLVII) bila je redovna godina koja počinje u četvrtak u julijanskom kalendaru. Oznaka 957. za ovu godinu se koristi od ranog srednjeg vijeka, kada je kalendarska era Anno Domini u Evropi postala glavnom metodom označavanja godina.
Događaji
[uredi | uredi izvor]Evropa
[uredi | uredi izvor]- 6. septembar – Liudolf, najstariji sin kralja Otona I, umire od jake groznice u blizini Pombije (priča se da je to od latentnog otrova koji su mu na neki način uspjeli podmetnuti agenti Berengara II). Njemačke vojne snage se vraćaju kući, ostavljajući Berengara od Ivreje na vlasti u Italiji. Liudolfa nasljeđuje njegov trogodišnji sin Oton, kojeg će usvojiti i odgojiti njegov djed Oton, kasnije kao vojvoda Švabske i Bavarske.
- Wilfreda II, grofa od Besalúa iz kuće Barselone, ubijaju pobunjeni vazali. Nasljeđuje ga njegov brat Sunifred II.
Islamsko carstvo
[uredi | uredi izvor]- Proljeće: Muslimani Sicilije pokreću kontraofanzivu u Kalabriji protiv Bizantinaca.[1]
- Ljeto: Kralj Sančo I Debeli od Leóna poražen je od trupa Kordopskog Emirata.[2]
Engleska
[uredi | uredi izvor]- Mercia i Northumbria se bune protiv kralja Edwyja i prelaze na stranu njegovog brata Edgara. Engleski plemići (u znak podrške crkvi) slažu se da podijele kraljevstvo duž rijeke Temze, pri čemu će Edwy zadržati Wessex i Kent na jugu, a Edgar će vladati na sjeveru.[3] Edgarovi savjetnici pozivaju Dunstana iz Flandrije (vidi 956).
- Dunstan, benediktinski monah i reformator monaškog života u Engleskoj, kojeg je Edgar pozvao iz egzila, postao je biskup Worcestera.[4]
Azija
[uredi | uredi izvor]- Početak vladavine Parantake II, Čole, kralja Tandžorea (završava se 973. godine).[5]
Japan
[uredi | uredi izvor]- Završava se Tenrjaku era pod vladavinom cara Murakamija. Počinje Tentoku era (do 961. godine).
957. u temama
[uredi | uredi izvor]Geografija
[uredi | uredi izvor]- Zemljotres na Kaspijskom jezeru 957. godine. Dogodio se u Kaspijskom jezeru i njegovoj okolini. Zemljotres spominje nekoliko arapskih i sirijskih hroničara, koji su tvrdili da je uglavnom pogodio regiju perzijskog Iraka. Početni potresi trajali su 40 dana, ali su na neko vrijeme prestali. Zatim se dogodio glavni zemljotres, koji je oštetio gradove Raj, Talikan i Hulvan. Prijavljeno je da je zemljotres uništio 150 sela.[6]
Religija
[uredi | uredi izvor]- Olga Kijevska, vladarica i regentica Kijevske Rusije, iz paganizma se preobraća u vjerovanje Istočne pravoslavne crkve. Tokom septembra i oktobra:[7] Kijevska regentica Olga primljena je u Konstantinopolu od strane cara Konstantina VII Porfirogeneta s velikom delegacijom, uključujući 22 ambasadora ruskih feudalnih knezova i 43 trgovca. Olga uzima ime Helena.[8] Bezuspješno pokušava širiti kršćanstvo u Rusiji.
- U Kini je za vrijeme dinastije Liao osnovan manastir Longquan.
- Fudživara no Džunši, japanska carica supruga (umrla 1017.)
- Fudživara no Kinsue, japanski državnik (umro 1029.)
- Fudživara no Sanesuke, japanski plemić (umro 1046.)
- Fudživara no Jošikane, japanski plemić (umro 1021.)
- Lu Zhen, kineski učenjak i službenik (približan datum)
- Vang Dan, kineski političar i veliki kancelar (umro 1017.)
- 16. januar – Ebu Bekr Muhamed ibn Ali al-Madhara'i, tulunidski vezir (r. 871.)
- 14. juni – Guadamir, biskup Vika (Španija)
- 6. septembar – Liudolf, vojvoda od Švapske
- Arindžaja, kralj kraljevstva Čola (Indija)
- Istakhri, perzijski putnik i geograf
- Marzuban ibn Muhamed, vladar Salarida[9]
- Ruzbahan, Bujidski poreznik i general
- Wilfred II, grof od Besalúa (Španija)[10]
Reference
[uredi | uredi izvor]- ↑ Heinz Halm The empire of the Mahdi, Partie 1, Volume 26. BRILL, 1996 (ISBN 978-90-04-10056-5)
- ↑ Évariste Lévi-Provençal Histoire de l'Espagne musulmane, Volume 2. Maisonneuve & Larose, 1999 (ISBN 978-2-7068-1387-0)
- ↑ Herbermann, Charles, ed. (1913). "St. Dunstan" Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company.
- ↑ Encyclopédie théologique, Volume 40. J.P. Migne, 1865
- ↑ Sailendra Nath Sen Ancient Indian History and Civilization. New Age International, 1999 (ISBN 978-81-224-1198-0)
- ↑ Antonopoulos, J. (1980), Data from investigation of seismic Sea waves events in the Eastern Mediterranean from 500 to 1000 A.D., Annals of Geophysics.
- ↑ Byzantinoslavica, Volume 53. Academia, 1971
- ↑ Daniel H. Shubin A history of Russian Christianity, Volume 1. Algora Publishing, 2004 (ISBN 978-0-87586-289-7)
- ↑ Ibrāhīm ibn Hilāl Ṣābī (1995). Kitāb at-Tājī of Abu Ishaq Ibrahim bin al Katib as-Sabi. Pakistan Historical Society. p. 202.
- ↑ André Vauchez; Michael Lapidge (2000). Encyclopedia of the Middle Ages: A-J. Fitzroy Dearborn Publishers, Incorporated. p. 254. ISBN 9781579582821.
