Loara
| Loara | |
|---|---|
 Loara u Maine-et-Loireu | |
 Karta Francuske sa označenom Loarom | |
 | |
| Države | Francuska |
| Lokacija | Orléans, Tours, Angers, Nantes, Saint-Nazaire |
| Dužina | 1.006 km |
| Izvor | Centralni masiv 44°49′48″N 4°13′20″E / 44.83000°N 4.22222°E |
| NV izvora | 1.408[1] m |
| Ušće | Atlantski okean 47°16′09″N 2°11′09″W / 47.26917°N 2.18583°W |
| Prosječni protok | 835,3 m3/s[2] |
| Površina sliva | 117.000[1] km2 |
Loara (francuski: Loire) najduža je rijeka u Francuskoj. Dužina rijeke iznosi 1.006 km.[3] Izvire u planini Cévennes, protječe Centralnim masivom i Pariskom zavalom i kod Saint-Nazairea ulijeva se u Atlantski okean.
U donjem toku je slobodno tekuća rijeka, bez brana koje bi ometale njen prirodni tok. U gornjem toku je više puta pregrađivana. Ranije je bila veoma važna vodena prometnica, danas je plovna samo od ušća do Nantesa. Uzvodno od Nantesa njome plove još samo turistički brodovi, koji gostima omogućavaju pogled na krajolik i svjetski poznate dvorce uz njenu obalu. Glavne pritoke sa desne strane: Arroux, Sarthe s Loirom i Mayenneom; s lijeve: Allier, Cher, Indre, Vienne i Sèvre Nantaise.
Godine 2000. UNESCO je proglasio Loaru svjetskom kulturnom baštinom između gradova Sully-sur-Loire i Chalonnes-sur-Loire.
Reference
[uredi | uredi izvor]- 1 2 Tockner, Klement; Uehlinger, Urs; Robinson, Christopher T. (2009). Rivers of Europe. Academic Press. str. 183. ISBN 978-0-12-369449-2. Pristupljeno 11. 4. 2011.
- ↑ "The Loire at Montjean". River Discharge Database. Center for Sustainability and the Global Environment. 13. 2. 2010. Arhivirano s originala, 28. 9. 2011. Pristupljeno 30. 6. 2011.
- ↑ Tockner, Klement; Uehlinger, Urs; Robinson, Christopher T. (31. 1. 2009). Rivers of Europe (jezik: engleski). Academic Press. ISBN 978-0-08-091908-9.
