broot

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch *brōt, from Proto-Germanic *braudą.

Noun

brôot n

1. bread
2. livelihood

Inflection

Strong neuter noun

	singular	plural
nominative	brôot	brôot, brôde
accusative	brôot	brôot, brôde
genitive	brôots	brôde
dative	brôde	brôden

Descendants

• Dutch: brood
  • Afrikaans: brood
  • Berbice Creole Dutch: broto
  • Jersey Dutch: brôt
  • Negerhollands: brood, brot
  • Skepi Creole Dutch: brot
  • → Ambonese Malay: brot
  • → Manado Malay: brot
• Limburgish: broed

Further reading

• “broot”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “broot”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN