Aller au contenu

ĉu

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Dans d’autres systĂšmes d’écriture : cxu, chu

Étymologie

[modifier le wikicode]
(1887) Attesté dans Unua Libro de Louis-Lazare Zamenhof[1] dans nacilingva teksto.
Du yiddish tsi, du polonais czy[2].

ĉu \tÍĄÊƒu\

  1. Particule interrogative (portant sur l'ensemble de la proposition qui suit, par opposition à la série ki- de tabelvorto) souvent traduisible par est-ce que.
    • Ĉu vi parolas Esperanton?
      Parles-tu l’espĂ©ranto ?
    • Ĉu vere?
      Vraiment ?
    • Mi volas eliri, ĉu vi?
      Je veux sortir, et toi/vous ?
    • Ĉu via filo?
      Ton fils ?
  2. Si (question indirecte).
    • Mi ne scias ĉu li parolas Esperanton.
      Je ne sais pas s’il parle l’espĂ©ranto.
    • Li demandas ĉu vi dormas. — (Louis de Beaufront, Commentaire sur la grammaire de la Langue Internationale "Esperanto", 1900)
      Il demande si vous dormez.
    • Diru al mi ĉu li estas mortinta. — (Louis de Beaufront, Commentaire sur la grammaire de la Langue Internationale "Esperanto", 1900)
      Dites-moi s’il est mort.
    • La malfeliĉulo demandis sin ĉu li mortos tiel, forlasita de ĉiuj. — (Louis de Beaufront, Commentaire sur la grammaire de la Langue Internationale "Esperanto", 1900)
      Le malheureux se demandait s’il mourrait ainsi, abandonnĂ© de tous.
  3. Hein (interjection).

Prononciation

[modifier le wikicode]
  • Pays-Bas (partie continentale) (Wijchen) : Ă©couter « ĉu [Prononciation ?] »
  • France (Toulouse) : Ă©couter « ĉu [Prononciation ?] »
  • BiaƂystok (Pologne) : Ă©couter « ĉu [Prononciation ?] » (bon niveau)
  • (RĂ©gion Ă  prĂ©ciser) : Ă©couter « ĉu [Prononciation ?] » (niveau moyen)

Références

[modifier le wikicode]
  1. ↑ « ĉu », dans Gonçalo Neves et Bernhard Pabst, Historia Vortaro de Esperanto (1887-1889), 2018
  2. ↑ « ĉu », dans Andras Rajki, E.D.E.L, Etymological Dictionary of the Esperanto Language, 2006 → consulter cet ouvrage

Bibliographie

[modifier le wikicode]