Saltar ao contido

Distributividade

1000 12/16
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

En matemáticas, e concretamente en álxebra abstracta, a distributividade é a propiedade dos operadores binarios que xeneraliza a propiedade distributiva da álxebra elemental.

A propiedade distributiva da multiplicación sobre a suma en álxebra elemental é aquela pola que a suma de dous sumandos, multiplicada por un número, é igual á suma do produto de cada sumando por ese número. En termos alxébricos:

(b+c)⋅a=b⋅a+c⋅a

Exemplo: 3(5 + 4) = 3(9) = 27

 (3 × 5) + (3 × 4) = 15 + 12 = 27

Esta propiedade, particularizada para a suma e o produto, pódese xeneralizar a calquera outro par de operacións aritméticas, obtendo deste xeito a definición de distributividade.

Definición

[editar | editar a fonte]

Sexa A un conxunto dado no que se definiron dúas operacións binarias (∘ ; ⋆). Entón:

  • A operación ∘ é distributiva pola esquerda respecto da operación ⋆ se se cumpre que dados tres elementos calquera a, b, c ∈ A, entón
a∘(b⋆c)=(a∘b)⋆(a∘c)
  • A operación ∘ é distributiva pola dereita respecto da operación ⋆ se se cumpre que dados tres elementos calquera a, b, c ∈ A, entón
(b⋆c)∘a=(b∘a)⋆(c∘a)
  • A operación ∘ é distributiva respecto da operación ⋆ se é distributiva pola dereita e distributiva pola esquerda, é dicir, se se cumpre que dados tres elementos calquera a, b, c ∈ A, entón
a∘(b⋆c)=(a∘b)⋆(a∘c) e (b⋆c)∘a=(b∘a)⋆(c∘a)

Débese notar se a operación ∘ cumpre a propiedade conmutativa, entón as tres condicións son equivalentes e chega que se cumpra unha calquera delas para que as outras dúas tamén se cumpran automaticamente.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]