Jump to content

Embeca

E Vicipaedia
Wikidata Embeca
Res apud Vicidata repertae:
Embeca: insigne
Embeca: insigne
Civitas: Germania
Locus: 51°49′0″N 9°52′0″E
Numerus incolarum: 29 472
Situs interretialis

Gestio

Procuratio superior: Circulus Northeim

Geographia

Superficies: 231.92 chiliometrum quadratum

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Aratora, Thiais, Patscovia, Keene

Tabula aut despectus

Embeca: situs
Embeca: situs
Curia nova.

Embeca[1][2] seu Embica[1] seu Embecka[1] (Theodisce Einbeck; Saxonice Aimbeck) est urbs et commune sui iuris Saxoniae Inferioris et pars circuli Northemiensis. Ad Embecam pertinent etiam hi vici:

Historia

[recensere | fontem recensere]
Conspectus Embecae a Matthaeo Merian Seniore confectus.

Embeca 1 Ianuarii 1158 primo nomine Einbike in actis Friderici I imperatoris descripta est. Anno 1252 Embeca urbs declarata est. Anno 1351 primo cervesia urbis exportabatur (apud hodiernos, nomine deformi, Bock). Anno 1368 Embeca ad Hansam foedus accessit. Anno 1540 magno incendio deleta est. Eodem tempore urbs confessionem Lutheranam accepit. Anno 1807 - 1813 ad Regnum Westphaliae pertinuit, deinde ad Regnum Hannoveranum et ab anno 1866 ad Borussiam. Ab anno 1946 pars Saxoniae Inferioris est. Die 1 Ianuarii 2013 Kreiensen urbs ad Embecam accessit, ut anno 2011 decretum est[16].

Notae

[recensere | fontem recensere]
  1. 1 2 3 "non ignobiles Saxoniae civitates, Embeca et Gottinga" (p. 734 apud Google Books). Interdum "Embica", "Embecka" etc. reperis
  2. ↑ Vb. adiect. "Embecensis, Embicensis" (p. 290 apud Google Books)
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  4. 1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -rode plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-roda-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Baceroda, Gerningeroda, Osteroda, Werningroda apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  5. 1 2 3 Germanica toponyma cum suffixis -beck seu -beek plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-biki-orum", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Aesebiki, Asbiki, Beverbiki, Gledabiki, Goltbiki, Sannanabiki, Trobiki, Walbiki, Winesbiki apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  6. ↑ Germanica toponyma cum suffixis -hof et -hofen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hofa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Hattenhofa Bavarica, Pfaffenhofa ad fluvium Glon, Pfaffenhofa ad Rotam, Poohofa, Gundershofa, Hattenhofa Badeniae-Virtembergiae, Pfaffenhofa, Matichofa, Philshofa apud Gugulam.
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  8. ↑ Casemir, K., & Ohainski, U. (2025). Die Ortsnamen des Landkreises Northeim. Gottingae: Akademie der Wissenschaften zu Göttingen. (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Bd. 5).
  9. ↑ Haec appellatio ex Theodisco nomine Siedlung Leinetal ad sensum translata est. Vocabulum Siedlung voce Latina "vicus" redditur, quae pro parvo habitatorum coetu vel vico adhiberi potest; Leinetal autem per "vallis Leinae" vertitur, id est "vallis fluminis Leinae". Forma Leina ipsa in documentis Latinis medii aevi fluvii nomen exhibet: legitur enim "secus fluvium Leinam" atque "in flumine Leina". Quare genetivus "Leinae", a nominativo "Leina" derivatus, recte significat "Leinae“ sive "fluminis Leinae". Itaque "Vicus Vallis Leinae" sensu proprio significat.
  10. ↑ Niedersächsisches Landesarchiv, Hauptstaatsarchiv Hannover, Cal. Or. 100 Einbeck Stadt, Nr. 2, 1344.
  11. ↑ Nomen Theodiscum Juliusmühle Latine vertitur "Molendinum Iulii": vocabulum Theodiscum Mühle00 voce Latina "molendinum" redditur, quae molam sive officinam molitoriam significat; nomen proprium Julius autem nomine Latino "Iulius-ii" m. exprimitur, cuius genetivus est "Iulii". Haec appellatio sensum nominis Theodisci servat, quippe quod "molendinum Iulii" significet. Hic vicus autem a Duce Iulio Brunsvicensi-Wolfenbüttelensi anno 1586 conditus nomenque ab eo accepit; quare "Molendinum Iulii" ad sensum Theodisci nominis recte transfertur.
  12. ↑ Spilcker, B. C. von. (1877). Geschichte der Grafen von Everstein und ihrer Besitzungen aus Urkunden und anderen gleichzeitigen Quellen zusammengestellt. Hannoverae: Hahn'sche Hofbuchhandlung.
  13. ↑ Germanica toponyma cum suffixis -he(i)m et -hjem plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-hemium-i", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Ingelhemium, Eboreshemium, Arnhemium, Oppenhemium, Forchemium, Gerineshemium, Benthemium, Buxhemium, Dronthemium, Enshemium apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  14. ↑ Haec appellatio e Theodisco toponymo Osterbruch ad sensum Latine reddito derivatur. Vocabulum Germanicum Bruch, quod in toponymia locum humidum, paludosum atque aquis stagnantibus obnoxium significat, Latine "palus, paludis" f. reddi potest; "palus" enim apud lexicographos locum aquosum atque paludosum significat. Adiectivum autem Germanicum Oster- a vocabulo Osten deductum Latine "orientalis,-e" redditur, quod ad orientem spectat vel ab eo derivatur. Itaque "Palus Orientalis" proprie significat paludem orientalem, id est locum paludosum ad orientem situm. Adiectivum "orientalis" cum substantivo femenino palus congruit genere, numero et casu.
  15. ↑ Theodiscum praefixum Kern Latino adiectivo "nuclearis-e" et Theodiscum suffixum -stadt Latino nomine urbs urbis vertitur.
  16. ↑ Hessisch-Niedersächsische Allgemeine die 18 Octobris 2011

Incolae notabiles

[recensere | fontem recensere]

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Embecam spectant.
Receptum de "https://la.wikipedia.org/w/index.php?title=Embeca&oldid=3983924"