Jump to content

Septuaginta

E Vicipaedia
Septuaginta: Codex Vaticanus.

Septuaginta, sive Vetus Testamentum Graece iuxta LXX interpretes[1] (Graece Μετάφρασις τῶν ἑβδομήκοντα), est Graeca Veteris Testamenti editio, sic appellata a septuaginta duobus viris doctis qui eam scripsisse traduntur. Saeculo tertio a.C.n., Ptolemaeus II Philadelphus rex dicitur quaesisse a scribis Iudaicis conversionem eorum librorum sacrorum ut in Bibliothecam Alexandrinam concluderentur. Scribae dicuntur versiones easdem scripsisse in septuaginta duo diebus in conclavibus diversis diductae.

Origo conversio septuagintae est Veteris Testamenti pro translationibus Veteris Latinae, et fons, cum Biblia Hebraica, Bibliorum Vulgatorum. Ipsa autem translatione Sanctus Hieronymus Biblia Hebraica maxime consulebat, alia autem metaphrastae pro translationibus Latinis veterioribis Biblia Hebraica non crediderunt.

Canonem habet ampliorem veteris testamenti, cum libris I Maccabaeorum et II Maccabaeorum, et alii qui a Texto Masoretico excluduntur. Biblia fuerunt pro communitatibus Christianis primis, et versio haec citatur apud Novum Testamentum Graecum. Hac academici adhuc utuntur, cum textus Bibliorum forsitan 700 annis textui Masoretico antiquior repraesentat.

  1. Alfred Rahlfs, ed., Septuaginta: id est, Vetus Testamentum Graece iuxta LXX interpretes (Stutgardiae: Württembergische Bibelanstalt, 1971).

Bibliographia

[recensere | fontem recensere]

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]