Finding Nemo

Finding Nemo (in Nederland en Vlaanderen ook wel Op zoek naar Nemo) is de vijfde avondvullende animatiefilm van Pixar, gedistribueerd door Walt Disney Pictures. Op 30 mei 2003 ging deze film in de Verenigde Staten in première en op 10 oktober in het Verenigd Koninkrijk.
De film was een zeer groot succes en hij kreeg meer dan dertig prijzen, waaronder een Oscar voor beste animatiefilm. Finding Nemo was wereldwijd een enorm kassucces, met een opbrengst van bijna 865 miljoen dollar. Alleen The Lord of the Rings: The Return of the King was succesvoller in 2003, die film bracht zelfs meer dan één miljard dollar op.
Verhaal
[bewerken | brontekst bewerken]Aan het begin van de film zijn de clownvis Marlin en zijn vrouw Coralie net verhuisd naar een nieuwe anemoon. Hun geluk is maar kort daar Coralie en bijna alle eitjes die ze had gelegd, worden verslonden door een barracuda. Slechts één ei overleeft het. Marlin besluit het visje uit dit ei Nemo te noemen, een naam die Coralie had bedacht. Nemo heeft één vinnetje dat kleiner is dan normaal. Zijn vader en hij noemen het dan ook Nemo's geluksvin. Dat is eigenlijk een soort litteken van de aanval van de barracuda. Het incident maakt Marlin verder overdreven neurotisch en beschermend tegenover Nemo.
Wanneer Nemo ouder is, is het tijd voor hem om naar school te gaan. Marlin volgt Nemo, tegen diens wil, om er absoluut zeker van te zijn dat hij veilig is. Nemo heeft het duidelijk gehad met zijn vaders gedrag. Om te bewijzen dat er geen gevaar is, verlaat hij het koraalrif. Hij wordt echter gezien door twee duikers. Een van de duikers vangt Nemo in een netje en neemt hem mee.
Marlin zet zich over zijn angst voor de open zee heen om Nemo terug te halen. Hij ontmoet Dory, een doktersvis die lijdt aan kortetermijn-geheugenverlies. Een van de duikers is zijn duikbril verloren, en Marlin vindt deze bril. Op de bril staat het adres van de duiker geschreven. Met hulp van Dory, die kan lezen, komen ze erachter dat Nemo nu in Sydney is. Dory vergezelt Marlin naar Sydney op zijn zoektocht naar Nemo. De twee komen onder andere drie vegetarische haaien, een school kwallen en een groep zeeschildpadden tegen. Die laatste helpen hen een groot eind op weg. Ten slotte worden Marlin en Dory opgeslokt door een bultrug die hen via het spuitgat weer naar buiten blaast, wat hen het laatste stuk naar Sydney vervoert.
Ondertussen wordt Nemo in Sydney door de duiker die hem meenam in een aquarium geplaatst. De duiker blijkt een tandarts te zijn. Het aquarium staat in zijn praktijk. In het aquarium ontmoet Nemo een aantal andere vissen. Wanneer deze horen dat de tandarts Nemo cadeau wil doen aan zijn nichtje Darla, maken ze plannen om Nemo te helpen ontsnappen, omdat Darla erom bekendstaat zo ruw met vissen om te gaan, dat de vissen overlijden. Gill, de leider van de vissen, haalt Nemo ertoe over het waterzuiveringssysteem van het aquarium te saboteren, zodat het water snel vervuild zal raken en de tandarts het aquarium moet verschonen. Hij zal de vissen dan tijdelijk uit het aquarium moeten halen, zodat ze hopelijk kunnen ontsnappen. De eerste poging faalt en kost Nemo bijna het leven. Wanneer hij van Nigel, een Bruine pelikaan, hoort dat zijn vader naar hem op zoek is, onderneemt hij een tweede poging, ditmaal met succes. De tandarts installeert echter een nieuw reinigingssysteem.
In de haven van Sydney worden Marlin en Dory door Nigel gered van een groep meeuwen, en naar de tandartspraktijk gebracht. Daar is Darla ook net aangekomen om Nemo op te halen. Nemo besluit te doen of hij dood is zodat de tandarts hem niet met Darla mee zal geven. Marlin ziet dit echter, en denkt dat hij te laat is. Hij en Dory keren depressief terug naar de zee. Na hun vertrek helpt Gill Nemo om te ontsnappen door de gootsteen, waarna hij via de riolen in zee belandt.
Nemo vindt in de zee Marlin en Dory terug. Wanneer Dory wordt opgevist door een vissersboot, helpt Nemo de vissen te ontsnappen door hen aan te sporen allemaal naar beneden te zwemmen. Marlin beseft dat Nemo zichzelf best kan redden. Het drietal keert huiswaarts.
In de epiloog van de film is te zien hoe de vissen uit het aquarium alsnog ontsnappen wanneer de tandarts het aquarium schoonmaakt.
Rolverdeling
[bewerken | brontekst bewerken]| Personage* | Engelse versie | Nederlandse versie | Vlaamse versie | Diersoort |
|---|---|---|---|---|
| Marlin | Albert Brooks | Jeroen van Koningsbrugge | Stany Crets | Clownvis |
| Dory | Ellen DeGeneres | Annick Boer | Sien Eggers | Picassodoktersvis |
| Nemo | Alexander Gould | Jasper Sohier | James de Graef | Clownvis |
| Gill | William Dafoe | Huub Stapel | Rick de Leeuw | Maskerwimpelvis |
| Bloat (Dick) | Brad Garrett | Frits Lambrechts | Sergio | Kogelvis |
| Peach (Sterre) | Allison Janney | Marjolijn Touw | Friedl' Lesage | Zeester |
| Gurgle (Gorgel) | Austin Pendleton | Albert Verlinde | Jean Blaute | Feeënbaars |
| Bubbles (Bubbels) | Stephen Root | Reinder van der Naalt | Koen De Bouw | Gele doktersvis |
| Deb & Flo (Ge & Tij) | Vicki Lewis | Marjolein Algera | Andrea Croonenberghs | Dascyllus melanurus (Straalvinvis) |
| Jacques | Joe Ranft | Arnold Gelderman | Jean-Paul Dermont | Pacifische poetsgarnaal |
| Nigel | Geoffrey Rush | Johnny Kraaijkamp jr. | Warre Borgmans | Australische pelikaan |
| Crush | Andrew Stanton | Han Oldigs | Chris Dusauchoit | Soepschildpad |
| Coral (Coralie) | Elizabeth Perkins | Tamar Baruch | Evy Gruyaert | Clownvis |
| Mr. Ray (Meester Ray) | Bob Peterson | Bartho Braat | Wim Opbrouck | Gevlekte adelaarsrog |
| Bruce | Barry Humphries | Ron Brandsteder | Guy Mortier | Witte haai |
| Anchor | Eric Bana | Beau van Erven Dorens | Rob Vanoudenhoven | Hamerhaai |
| Chum | Bruce Spence | Henny Huisman | Mark Uytterhoeven | Makohaai |
| Tandarts P. Sherman | Bill Hunter | Kees van Lier | Ludo Hellinx | Mens |
| Darla | LuLu Ebeling | Yannick Voogd | Valerie Lybeert | Mens |
| Squirt (Puck) | Nicholas Bird | Eelco Smits | Yolan Merckx | Soepschildpad |
| Tad (Gup) | Jordy Ranft | Kerre Dekker | Zeno Madder | Koraalvlinder |
| Pearl (Parel) | Erica Beck | Mila Bleeksma | Magali Lybeert | roze Opisthoteuthis californiana (octopus) |
| Sheldon | Erik Per Sullivan | Martijn Straathof | Matthias Lybeert | Zeepaardje |
| School van maanvissen | John Ratzenberger | Zilverbladvissen |
*Tussen haakjes staat de Nederlandstalige naam van het personage aangegeven.
Overige stemmen in de Nederlandse versie werden ingesproken door o.a. Barbara Straathof, Bobby van Amerongen, Bram Bart, Dennis Kivit, Isa van Duin, Jeremy Baker, Just Meijer, Linsey Omanette, Mats Dekker, Monique Tesselaar, Noë Sewrattan, Siemen van Duin, Skip Vial en Yannick van Amerongen. De Nederlandse nasynchronisatie werd opgenomen bij Meta Sound, vertaald door Jeremy Baker, geregisseerd door Arnold Gelderman en geproduceerd door Monique Tesselaar.
Overige stemmen in de Vlaamse versie werden ingesproken door o.a. An Lovink, Benjamin Verbeken, Bert Embrechts, Bette Wuyts, Cato Herbots, Erik Van Looy, Frank Dingenen, Frank Focketyn, Hans Herbots, Jan Verheyen, Joppe Rutten, Julien Vrebos, Kobe Hautekiet, Loes Vanheverbeke, Luca Garcia, Mia Boels, Ron Cornet, Ruben Nollet, Seppe Dirix en Xander Materné. De Vlaamse nasynchronisatie werd opgenomen bij Cineberti, vertaald door Patrick Van Beirs, geregisseerd door Hans Herbots en geproduceerd door An Lovink.
Achtergrond
[bewerken | brontekst bewerken]Plagiaat?
[bewerken | brontekst bewerken]Volgens de Franse kinderboekenschrijver Franck Le Calvez heeft Disney het verhaal en de personages van Finding Nemo gestolen uit zijn boek Pierrot Le Poisson-Clown (Pierrot de Clownvis). Dit verhaal is al sinds 1995 auteursrechtelijk beschermd en ging in première in november 2002. Franck Le Calvez en zijn jurist Pascal Kamina eisten een gedeelte van de winst van alle Finding Nemo-producten die in Frankrijk zijn verkocht. In maart 2004 verloren Le Calvez en Kamina de rechtszaak. In februari 2005 maakte de Amerikaanse tandarts Dennis G. Sternberg bekend dat Disney/Pixar het verhaal heeft gestolen van een verhaal dat hijzelf al in de jaren 90 had geschreven, met de bedoeling er een film van te maken. Die film zou Peanut Butter the Jelly Fish (Pindakaas de Kwal) gaan heten. Stenberg liet later weten geen rechtszaak te zullen beginnen, omdat hij het zich niet kon permitteren te verliezen. Stenberg zou de kosten van de rechtszaak namelijk zelf moeten opbrengen wanneer hij zou verliezen.
Het zwarte visje
[bewerken | brontekst bewerken]Finding Nemo heeft volgens sommigen overeenkomsten met het kinderverhaal Het zwarte visje van de Iraanse schrijver Samad Behrangi (1939-1967). In dit verhaal heeft een zwart visje bedenkingen over de cultuur en tradities van de beek waar hij in leeft. Om een antwoord te vinden op zijn vragen en twijfels vertrekt hij uit de beek op weg naar de oceaan. Onderweg ontmoet hij verschillende dieren met verschillende opvattingen. Sommigen proberen hem te stoppen, anderen willen helpen zijn droom uit te laten komen. Ook hierin komen een pelikaan, roofvogels en een visnet voor. Het verhaal representeert eenieder die gebrek aan vrijheid heeft en het wil bereiken, speciaal in het Midden-Oosten.
Musical
[bewerken | brontekst bewerken]In 2006 waren er al geruchten, maar sinds januari 2007 draait er in Disney's Animal Kingdom, een pretpark van de firma Disney waarin dieren centraal staan, een musical getiteld Finding Nemo. De liedjes voor die musical zijn geschreven door Robert Lopez en zijn vrouw Kristen Anderson-Lopez.
