Frisse Jongens
Frisse Jongens | ||
|---|---|---|
| Locatie | ||
| Land van hoofdzetel | Nederland | |
| Vestigingslocaties | Amersfoort | |
| Bijbehorend | Titus Tiel Groenstege, Bavo Galama | |
| Status en tijdlijn | ||
| Opgericht | 1981[1] | |
| Opgeheven | 1989[1] | |
| Organisatiestructuur | ||
| Type | Cabaretduo | |
| Oprichter | Bavo Galama en Titus Tiel Groenestege | |
| Aantal leden | 2 | |
Frisse Jongens was een Nederlands cabaretduo van Bavo Galama en Titus Tiel Groenestege. Het duo bestond van 1981 tot 1989.[1] De spelers combineerden toneel en cabaret en werkten ook voor radio en televisie.[2] In 1981 wonnen zij de juryprijs en de publieksprijs van Cameretten.[3]
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]Galama en Tiel Groenestege vormden het duo tijdens hun opleiding aan de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar in Utrecht. Met Frisse Jongens namen zij in 1981 deel aan Cameretten.[4] Hun festivalprogramma heette Mannetjes op de rand.[3] Daarna volgde De onrust (1982). Beide spelers schreven de tekst en muziek van deze voorstelling.[5]
In Anton Huyg komt nooit meer thuis (1984) speelden zij twee vaders en twee zonen.[2] Galama en Tiel Groenestege schreven het programma zelf. Ursul de Geer, Haye van der Heyden en Adelheid Roosen verzorgden de regie.[6] Roosen regisseerde ook hun volgende voorstelling, Ons Lowietje heeft een engel gezien (1986).[7] Daarin vertolkten de spelers verschillende personages. De sketches draaiden onder meer om twee broers en twee buren. Volgens Observant maakten zij met weinig middelen theater op de grens van toneel en cabaret.[2]
Het duo ontving in 1985 een Zilveren Harp.[3] In 1988 volgde de Nederlandse theaterprijs voor cabaret van de VSCD.[8] Voor 1988 stond Twee pianisten gepland. Deze productie werd afgelast.[9] In 1989 hield Frisse Jongens op te bestaan.[1]
Speelstijl
[bewerken | brontekst bewerken]In een bespreking uit 1987 omschreef Observant het werk van Frisse Jongens als een combinatie van subtiele humor en absurde logica. De korte scènes in Ons Lowietje heeft een engel gezien hadden een tragikomisch karakter.[2] Tiel Groenestege blikte in 2025 in Theaterkrant terug op deze aanpak. Volgens hem beschouwden de spelers hun werk als toneel. Zij speelden rollen en hielden een vierde wand tussen de personages en het publiek.[10]
Radio en televisie
[bewerken | brontekst bewerken]Frisse Jongens werkte mee aan het VPRO-radioprogramma Pandemonium. Daar was het duo te horen met het hoorspel Het dossier van Chaqua Verdi. Ook omroeper Cor Galis werkte daaraan mee.[11]
Voor schooltelevisie schreven Galama en Tiel Groenestege Taalfiguren (1985). In drie afleveringen legden zij onderdelen van de Nederlandse taal uit aan de hand van sketches.[12] Vanaf 1986 speelden zij met Roosen en Jack Spijkerman in VARA's Nachtshow. Het programma speelde zich af in een nachtclub. Galama, Tiel Groenestege en Spijkerman speelden kelners; Roosen vertolkte de eigenaresse.[13] De vier werkten vervolgens samen aan het satirische programma Ravotta Bizarra.[14]
Theaterprogramma's
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Titel | Bijzonderheden |
|---|---|---|
| 1981 | Mannetjes op de rand | Programma voor Cameretten.[3] |
| 1982 | De onrust | Tekst en muziek van Galama en Tiel Groenestege.[5] |
| 1984 | Anton Huyg komt nooit meer thuis | Regie van Ursul de Geer, Haye van der Heyden en Adelheid Roosen.[6] |
| 1986 | Ons Lowietje heeft een engel gezien | Regie van Adelheid Roosen.[7] |
| 1988 | Twee pianisten | Afgelast.[9] |
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]- Taalfiguren: Stijlfiguren (26 november 1985) in De Schatkamer
- Optreden in Er is meer tussen hemel en aarde (25 december 1984, vanaf 12:27) in De Schatkamer
- Pandemonium met Het dossier van Chaqua Verdi (29 januari 1985) in De Schatkamer
Bronnen en referenties
[bewerken | brontekst bewerken]- 1 2 3 4 Frisse Jongens, Theaterencyclopedie. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 3 4 Lucia Geurts en Paul Pinxten (samenstelling), Frisse Jongens, Observant, 12 februari 1987, p. 18. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 3 4 Frisse Jongens, Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ Arjan Klaver, Bavo Galama: ‘Een stapje naar voren of naar achter doet wonderen’, Rex Magazines, 16 september 2020. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 De onrust (1982), Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 Anton Huyg komt nooit meer thuis (1984), Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 Ons Lowietje heeft een engel gezien (1986), Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ VSCD Prijzen krijgen een naam – 2, Zwartekat, 11 juni 2003. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- 1 2 Twee pianisten (1988), Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ Rosalie Fleuren, Het vak van de Komiek, Theaterkrant, 18 augustus 2025. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ Pandemonium, De Schatkamer, Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid, uitzending van 29 januari 1985. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ Taalfiguren, B&G Wiki, Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ De Nachtshow, De Schatkamer, Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.
- ↑ Jack Spijkerman, Zwartekat. Geraadpleegd op 7 oktober 2026.