Hopp til innhald

Jessie Buckley

Frå Wikipedia – det frie oppslagsverket
Jessie Buckley

Fødd28. desember 1989 (36 år)
FødestadKillarney
FødenamnJessie Noelle Buckley
Aktive år2008–
Verka somsongar, skodespelar, komponist
PrisarBritish Independent Film Awards, Laurence Olivier Award, Trophée Chopard, Broadcast Film Critics Association Award for Best Actress, Golden Globe Award for Best Actress – Motion Picture Drama, BAFTA Award for Best Actress in a Leading Role, Screen Actors Guild Award for Outstanding Performance by a Female Actor in a Leading Role, Oscar for beste kvinnelege hovudrolle

Jessie Buckley (fødd 28. desember 1989)[1] er ein irsk skodespelar og songar. Ho har vunne fleire prisar, mellom anna ein Oscar, ein BAFTA-pris, ein Actor Award, ein Golden Globe og ein Olivier Award.

Buckley byrja skodespelarkarrieren sin i 2008 som deltakar i BBC-talentshowet I'd Do Anything,[2] der ho kom på andreplass. Ho er utdanna ved RADA og gjorde sine første opptredenar på skjermen i BBC-seriar som War & Peace (2016) og Taboo (2017). Buckley debuterte på film med hovudrolla i Beast (2017), etterfølgt av gjennombrotsrolla hennar som ein aspirerande countrysongar i musikalfilmen Wild Rose (2018); for den siste fekk ho ei nominasjon til BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle.

Karrieren til Buckley utvikla seg vidare med hovudroller i filmar som I'm Thinking of Ending Things (2020), Men (2022), Women Talking (2022) og Wicked Little Letters (2023). For rolla si som ei plaga mor i det psykologiske dramaet The Lost Daughter (2021) fekk ho nominasjonar til BAFTA-prisen for beste kvinnelege birolle og til Oscar for beste kvinnelege birolle. Ho fekk endå større merksemd for tolkinga si av Agnes Shakespeare i periodedramaet Hamnet (2025), og vann då ein Golden Globe, ein BAFTA-pris, ein Actor Award og ein Oscar for beste kvinnelege hovudrolle.

På fjernsyn har Buckley hatt roller i HBO-miniserien Chernobyl (2019) og i sesong fire av Fargo (2020). På teaterscena vann ho Laurence Olivier-prisen for beste kvinnelege rolle i ein musikal for tolkinga si av Sally Bowles i ei West End-oppsetjing av musikalen Cabaret i 2021. I 2022 gav ho ut samarbeidsalbumet For All Our Days That Tear the Heart saman med Bernard Butler, som vart kortlista til Mercury Prize 2022.

Tidleg liv og utdanning

[endre | endre wikiteksten]

Jessie Buckley vart fødd 28. desember 1989[1] i Killarney i grevskapet Kerry,[1] som dotter av Marina (fødd Cassidy) og Tim Buckley.[3] Ho har ein yngre bror og tre yngre systrer.[1] Ho er oldebarnet til den irske republikanske aktivisten Madge Clifford.[4]

Buckley gjekk på Ursuline Secondary School, ein katolsk jenteskule i Thurles i grevskapet Tipperary, der mora hennar arbeider som songpedagog,[5][1] og der Buckley sjølv medverka i fleire skuleframsyningar.[1] På skulen spelte ho fleire mannsroller, mellom anna hovudrolla Tony i musikalen West Side Story og Freddie Trumper i Chess.[6] Ho nådde grad åtte i piano, klarinett og harpe ved Royal Irish Academy of Music og var medlem av Tipperary Millennium Orchestra. Ho deltok òg på sommarverkstader med Association of Irish Musical Societies (AIMS) for å utvikle song- og skodespelartalentet sitt. Der vart ho oppdaga som eit stort talent og oppmoda om å søkje dramaskule i London. Like før ho gjekk på audition til I'd Do Anything, fekk ho avslag frå to dramaskular, mellom anna frå ein av dei dagen før den første auditionen hennar til programmet.[6]

Buckley studerte ved Royal Academy of Dramatic Art (RADA) og tok eksamen der i januar 2013.[7]

Karriere

[endre | endre wikiteksten]

2008–2015: I'd Do Anything og teaterproduksjonar

[endre | endre wikiteksten]

Buckley byrja karrieren sin som deltakar i I'd Do Anything, eit talentshow som gjekk ut på å finne ei ny og ukjend hovudrolle til å spele Nancy i West End-oppsetjinga frå 2009 av den britiske musikalen Oliver!.[8] Ho nådde finalen 31. mai 2008 og kom på andreplass bak Jodie Prenger.[9]

I 2026 fortalde Buckley at ho følte seg «brutalisert» og «objektifisert» under programmet på grunn av kommentarar ho fekk frå dommarane. Dei utsette henne for kroppsskam ved å kome med ubehagelege vitsar om utsjånaden hennar framfor kamera, og sende til og med den då 17 år gamle Buckley til ein slags «femininitetsskule» i eitt av programma. I eit intervju med Vogue UK sa Buckley: «Eg håpar verkeleg at ei kvinne på 15, 17 eller kva alder det måtte vere aldri må bli brutalisert slik som det som skjedde i det programmet. Men eg forstod det ikkje fullt ut den gongen. Eg berre kjende det, og det var vanskeleg.»[10]

Den 26. august 2008 opptredde Buckley i Denny Street i Tralee i grevskapet Kerry for RTÉ Radio 1. Ho følgde dette opp med ei opptreden på ein veldedigheitskonsert i grevskapet Tipperary. 14. september 2008 opptredde ho på ein utandørskonsert i Hyde Park i London i samband med feiringa av bursdagen til Andrew Lloyd Webber. Ho framførte ein soloversjon av «I Don't Know How to Love Him» frå Jesus Christ Superstar, og song «Light at the End of the Tunnel» frå Starlight Express saman med dei andre I'd Do Anything-finalistane Keisha Amponsa-Banson, Niamh Perry og Rachel Tucker, i tillegg til finalistane frå Any Dream Will Do: Daniel Boys, Lewis Bradley, Ben James-Ellis og Keith Jack.[11] Den 18. september 2008 opptredde ho saman med Aoife Mulholland og RTÉ Concert Orchestra på eit nytt arrangement arrangert av Lloyd Webber i National Concert Hall i Dublin.[12]

Buckley fekk tilbod om å vere understudy for rolla som Nancy,[13] men takka nei til fordel for ei anna produksjon. 10. oktober 2008 vart det kunngjort at Buckley skulle gjere Off-West End-debuten sin i ei ny oppsetjing av Stephen Sondheim-musikalen A Little Night Music. Ho spelte rolla som Anne Egerman ved Menier Chocolate Factory, eit friteater i London, i perioden 22. november 2008 til 8. mars 2009.[14] Ho medverka i oppsetjinga saman med Maureen Lipman og Hannah Waddingham, og stykket vart regissert av Trevor Nunn.[15]

I 2009 deltok ho på ein julekonsert saman med Maria Friedman, Cantabile og Tim Rice,[16] og i februar 2010 opptredde ho saman med Daniel Boys (og Night Music-medspelaren Kelly Price) i ei rekkje Valentinsdagskonsertar med musikaltema.[17]

Etter at ho vart uteksaminert frå RADA i januar 2013,[7] arbeidde ho ved Shakespeare’s Globe i sommarsesongen 2013. Der spelte ho Miranda i The Tempest, og dessutan songaren Arabella Hunt og Kate i Samuel Adamson-stykket Gabriel.[18][19] I september 2013 stod Buckley på scena mot Jude Law i Michael Grandage si West End-oppsetjing av Henry V ved Noël Coward Theatre.[20] Ho spelte òg Perdita i teaterkompaniet til Kenneth Branagh si oppsetjing av The Winter’s Tale, som vart sett opp ved Garrick Theatre i London i november 2015 og direktestrauma til kinoar over heile verda 4. desember 2015.[21][22]

2016–2019: Gjennombrot på skjermen

[endre | endre wikiteksten]
Buckley i januar 2019

Etter ei episodisk rolle i krimserien Endeavour spelte Buckley Marya Bolkonskaya i BBC si nye dramatisering av War and Peace (2016).[23][24] Ho fekk ros for tolkinga si; Viv Groskop i The Guardian peikte på rolla hennar som eit høgdepunkt i episode to og skreiv at ho spelar den tilsynelatande enkle og fromme figuren «vakkert».[25]

Buckley heldt fram TV-karrieren med ei hovudrolle i dramaserien Taboo (2017), der Tom Hardy hadde hovudrolla.[26] Ho spelte òg Honor Martin i BBC One-dramaet The Last Post (2017), og Marian Halcombe i den femdelte TV-adaptasjonen av Wilkie Collins-romanen The Woman in White (2018).[27]

Buckley gjorde filmdebuten sin som Moll Huntford i den psykologiske thrilleren Beast (2018). Ho spelte deretter i countrymusikkdramaet Wild Rose (2018), noko som gav henne høve til å framføre musikk frå filmen på Glastonburyfestivalen. Det offisielle lydsporet frå filmen nådde førsteplassen på UK Country Albums Chart. Filmen fekk gode kritikkar, og Buckley si tolking gav henne ei nominasjon til BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle ved den 73. British Academy Film Awards.

I 2019 spelte Buckley Lyudmila Ignatenko i den historiske miniserien Chernobyl, produsert av HBO og Sky UK, som handlar om Tsjernobylulukka i 1986 og oppryddingsarbeidet etterpå.[28] Den femdelte serien fekk svært gode kritikkar og vart nominert til 19 prisar ved den 71. Primetime Emmy Awards.[29] Same året medverka Buckley òg i det biografiske dramaet Judy, basert på livet til den amerikanske skodespelaren Judy Garland.[30]

2020–i dag: Aukande gjennombrot og internasjonal merksemd

[endre | endre wikiteksten]
Buckley i januar 2020

I 2020 hadde Buckley fire filmar på kino eller strøyming: Dolittle, regissert av Stephen Gaghan;[31] The Courier, regissert av Dominic Cooke;[32] Misbehaviour, regissert av Philippa Lowthorpe;[33] og den surrealistiske psykologiske thrilleren I'm Thinking of Ending Things, regissert av Charlie Kaufman for Netflix.[34] Tolkinga hennar i den siste fekk stor ros frå kritikarar og gav henne ei nominasjon til prisen for beste skodespelar ved den 30. Gotham Independent Film Awards. Same året hadde Buckley ei hovudrolle i den fjerde sesongen av FX-serien Fargo, ein svart komedie-krimserie, der ho spelte sjukepleiaren Oraetta. maiflower.[35][36][37][38]

I 2021 spelte Buckley den yngre versjonen av Leda Caruso i Maggie Gyllenhaal sin regidebut The Lost Daughter, medan Olivia Colman spelte den eldre versjonen av figuren. Filmen fekk avgrensa kinolansering i USA 17. desember 2021 før han vart tilgjengeleg på Netflix seinare same månad. Filmen fekk svært gode kritikkar. Kritikaren Ty Burr meinte at Buckley var ei «openberring» i filmen.[39] For rolla vann ho Gotham Independent Film Award for framifrå birolle[40] og vart nominert til BAFTA-prisen for beste kvinnelege birolle.[41] Ho fekk òg si første Oscar-nominasjon, for beste kvinnelege birolle, ved den 94. Oscar-utdelinga.[42]

Buckley vart kontakta av Eddie Redmayne for å spele mot han som Sally Bowles i ei ny oppsetjing av musikalen Cabaret. Ho tok rolla svært seriøst og heldt streng tausheit på dagtid for å verne stemma si til åtte framsyningar i veka.[43] Produksjonen hadde premiere i West End i november 2021 og fekk strålande kritikkar.[44][45] Oppsetjinga vann prisen for beste musikaloppsetjing, medan Buckley sjølv vann prisen for beste kvinnelege rolle ved Olivier Awards i 2022.[46] Kritikaren David Benedict i Variety skreiv at Buckley spelte Bowles «med forbløffande intensitet»,[47] medan Nick Curtis i Evening Standard skildra henne som «eit kraftsenter av kjensler».[48]

Den 15. april 2022 gav Buckley og den tidlegare Suede-gitaristen Bernard Butler ut «The Eagle & The Dove», den første singelen frå samarbeidsalbumet deira.[49] Albumet For All Our Days That Tear the Heart vart gjeve ut 17. juni 2022.[50] Det debuterte på 23.-plass på den britiske albumlista og vart kortlista til Mercury Prize 2022.[51][52]

I 2022 spelte Buckley ei nyleg enkje som reiser på ferie til ein landsby på landsbygda i Alex Garland sin folk-horrorfilm Men, der ho spelte mot Rory Kinnear.[53] Filmen vart vist på filmfestivalen i Cannes i programdelen Directors’ Fortnight i mai 2022 før han fekk kinopremiere i USA 20. mai 2022, distribuert av A24.[54][55]

I juni 2021 vart det kunngjort at Buckley skulle spele i filmatiseringa av Miriam Toews-romanen Women Talking, regissert av Sarah Polley. Ho spelte saman med Frances McDormand, Rooney Mara, Claire Foy og Ben Whishaw.[56] The film began its limited theatrical release in the United States and Canada on 23. desember 2022.[57] Filmen fekk avgrensa kinolansering i USA og Canada 23. desember 2022.

I juli 2022 vart det òg kunngjort at Buckley skulle spele saman med Olivia Colman, Luke Evans, Jonathan Pryce og Johnny Flynn i Scrooge: A Christmas Carol, ein animert versjon av Charles Dickens sin klassiske forteljing, som vart lansert på Netflix i desember 2022.[58]

Jessie Buckley at the 2025 Telluride Film Festival
Buckley under Telluride Film Festival i 2025.

Buckley vart seinare attforeint med Olivia Colman i komedien Wicked Little Letters, regissert av Thea Sharrock. Hovudinnspelinga fann stad i Storbritannia hausten 2022.[59][60] Same året vart det òg kunngjort at Buckley skulle ta over hovudrolla frå Carey Mulligan i Christos Nikou sin engelskspråklege spelefilmdebut Fingernails.[61] Filmen, der ho spelte saman med Riz Ahmed og Jeremy Allen White, vart spelt inn i Toronto seint i 2022.[62] Begge filmane hadde premiere på Toronto International Film Festival i 2023.

I mai 2023 vart det kunngjort at Buckley skulle spele saman med Paul Mescal i Chloé Zhao sitt historiske drama Hamnet, basert på romanen med same namn.[63] Filmen vart rekna blant dei ti beste filmane i 2025 av American Film Institute og fekk svært gode kritikkar. Tolkinga til Buckley fekk særleg mykje ros. David Fear i Rolling Stone meinte at folk «vil snakke om Jessie Buckley si tolking i årevis»,[64] medan Johnny Oleksinski i New York Post skreiv at ho leverer ei rolleprestasjon som «nesten er ufatteleg».[65] For rolla vann Buckley Golden Globe-prisen for beste kvinnelege hovudrolle i ein dramafilm.[66] Ho vann òg Critics’ Choice Movie Award for beste kvinnelege hovudrolle,[67] Actor Award for framifrå prestasjon av ein kvinneleg skodespelar i hovudrolle[68] og BAFTA-prisen for beste kvinnelege hovudrolle.[69] Dermed vart ho den første irske skodespelaren som har vunne prisen for beste kvinnelege hovudrolle ved alle dei fire prisutdelingane. Ho vann òg Oscar for beste kvinnelege hovudrolle, og vart den første irske vinnaren av denne prisen.[70][71]

Deretter stod ho på scena mot Tim Crouch i ei framsyning av An Oak Tree ved Young Vic i London 6. mai 2025.[72][73]

Offentleg bilete

[endre | endre wikiteksten]

Buckley er òg ein jamleg gjest på fjernsyn, der ho stundom viser fram songtalentet sitt. I 2019 opptredde ho på The Late Late Show, der ho framførte Emmylou Harris-songen «Boulder to Birmingham».

Etter hennar historiske Oscar-siger – den første for ei irsk kvinne i kategorien «Beste kvinnelege hovudrolle» – skildra Irlands president Catherine Connolly[74] dette som «ein historisk augeblink» og gav Buckley sine «varmaste gratulasjonar», samstundes som ho framheva hennar bidrag til film og teater.[75]

Privatliv

[endre | endre wikiteksten]

Frå og med 2022 bur Buckley i Norfolk i England.[76] Ho gifta seg med ektemannen Freddie Sorensen, ein psykisk helsearbeidar og tidlegare TV-produsent, i midten av 2023.[77] I 2025 fekk dei ei dotter.[78][79]

Buckley er ambassadør for The Matt Talbot Community Trust, ein organisasjon som tilbyr støtte til menneske som er i rehabilitering etter rusmisbruk.[80]

Kjelder

[endre | endre wikiteksten]
  1. 1 2 3 4 5 6 Murphy, Greg (9. februar 2022). «Who is Jessie Buckley? Kerry star gets first Oscar nod for 'The Lost Daughter'». Irish Examiner (på engelsk). Arkivert frå originalen den 4. september 2022. Henta 4. september 2022. «Jessie Buckley was born in Killarney, Co Kerry, in. desember 1989 and is the eldest of one brother and three sisters.»
  2. ↑ «Fans rediscover Oscar frontrunner Jessie Buckley's reality TV show aged 17». Metro (på engelsk). 15. mars 2026. Henta 16. mars 2026.
  3. ↑ «Jessie Buckley's dad on her 'wonderful' Oscar nod». Rte.ie. 9. februar 2022. Arkivert frå originalen den 8. mars 2022. Henta 4. mars 2022. «The 32-year-old Kerry star...»
  4. ↑ John O'Mahony, 'Killarney saddened by passing of Dr Norrie Buckley'. Killarney Today, 21. juli 2018. Retrieved 12. august 2025
  5. ↑ Dundon, Noel (20. mars 2008). «Thurles Student Destined for West End?». Tipperary Star. Arkivert frå originalen 13. februar 2012. Henta 14. juni 2008.
  6. 1 2 Webster, Nick (19. april 2008). «Nancy favourite Jessie Buckley was even a star as a MALE lead». Daily Mirror. Arkivert frå originalen 7. oktober 2008. Henta 3. juni 2008.
  7. 1 2 «Profiles». Rada.ac.uk. Arkivert frå originalen den 26. august 2014. Henta 10. august 2013.
  8. ↑ «Nancy Contestants – Jessie». BBC. 22. mars 2008. Arkivert frå originalen den 26. mars 2008. Henta 10. mai 2008.
  9. ↑ «Reviewing the Situation: Final Results, Jodie is Nancy!». BBC. 31. mai 2008. Arkivert frå originalen den 1. februar 2011. Henta 31. mai 2008.
  10. ↑ «"It's Seismic What's Happened": Jessie Buckley Is Now Juggling New Motherhood With Movie Star Status». Vogue UK. 6. januar 2026. Henta 3. mars 2026.
  11. ↑ Shenton, Mark (14. september 2008). «Paige, Menzel, Barrowman and More Celebrate Lloyd Webber's Birthday in the Park». Playbill. Arkivert frå originalen 17. september 2008. Henta 1. oktober 2008.
  12. ↑ «Jessie Buckley appeared in NCH, Dublin». Kerry News Blog. 22. september 2008. Arkivert frå originalen den 18. juli 2011. Henta 8. november 2008.
  13. ↑ Battles, Jan (13. juli 2008). «Kerrys Jessie Buckley offered Oliver role». The Times. London. Arkivert frå originalen 7. mars 2023. Henta 6. mai 2010.
  14. ↑ Billington, Michael (5. desember 2008). «Theatre review: A Little Night Music / Menier Chocolate Factory, London». The Guardian. Arkivert frå originalen den 24. april 2019. Henta 24. april 2019.
  15. ↑ Smith, Alistair (10. oktober 2008). «I'd Do Anything runner-up Buckley to join Lipman in A Little Night Music». The Stage. Arkivert frå originalen den 1. desember 2008. Henta 10. oktober 2008.
  16. ↑ «Friedman, Rice and Buckley join Cantabile for Christmas concerts». The Stage. 14. desember 2009. Arkivert frå originalen den 12. juni 2011. Henta 10. august 2013.
  17. ↑ «Jessie Buckley – Valentine's Day Concert». Official London Theatre. Arkivert frå originalen den 1. juni 2022. Henta 8. februar 2020.
  18. ↑ «The Tempest / Shakespeare's Globe». Shakespearesglobe.com. Arkivert frå originalen 22. juni 2013. Henta 10. august 2013.
  19. ↑ Tripney, Natasha (22. juli 2013). «Gabriel». The Stage. Arkivert frå originalen den 22. oktober 2013. Henta 17. august 2013.
  20. ↑ «Full cast announced for Grandage's Henry V starring Jude Law, who is at the 'peak of his powers'». Whatsonstage.com. 20. september 2013. Arkivert frå originalen den 7. juni 2019. Henta 10. februar 2019.
  21. ↑ Kellaway, Kate (15. november 2015). «The Winter's Tale; Harlequinade; All on Her Own review – a gift to eye and heart». The Guardian. Arkivert frå originalen den 7. juni 2019. Henta 14. desember 2016.
  22. ↑ Wood, Alex (13. november 2019). «Watch Judi Dench, Jessie Buckley and Kenneth Branagh in The Winter's Tale cinema screening». London: What's on Stage. Henta 21. februar 2026.
  23. ↑ «War and Peace – Characters – BBC One». BBC. Arkivert frå originalen den 17. juni 2019. Henta 31. januar 2016.
  24. ↑ "Jessie Buckley, interview: the BBC's War and Peace star on Andrew Lloyd Webber, Dame Judi Dench and competitive karaoke battles", Evening Standard, 16. desember 2015 Arkivert 1. desember 2017 ved Wayback Machine.. Accessed 24 January 2016
  25. ↑ Groskop, Viv (10. januar 2016). «War and Peace recap: episode two – forget pecs appeal, it's all about the flop of the fringe». The Guardian (på britisk engelsk). ISSN 0261-3077. Arkivert frå originalen den 7. juni 2019. Henta 31. januar 2016.
  26. ↑ Frost, Caroline (13. januar 2017). «'Taboo' Star Jessie Buckley: From 'I'd Do Anything' To 'War And Peace', 9 Facts In 90 Seconds». HuffPost. Arkivert frå originalen den 29. september 2020. Henta 21. januar 2017.
  27. ↑ The Woman in White (TV Mini Series 2018) - Full cast & crew - IMDb (på amerikansk engelsk). Henta 10. februar 2026 – via www.imdb.com.
  28. ↑ «Paul Ritter, Jessie Buckley, Adrian Rawlins and Con O'Neill among a raft of talent joining Sky and HBO's Chernobyl». www.skygroup.sky. Sky. 23. mai 2018. Henta 21. februar 2026.
  29. ↑ «Sky original drama Chernobyl becomes most awarded British series ever – picking up nine BAFTAs® including Mini-Series and Leading Actor». Sky Group (på britisk engelsk). Henta 21. februar 2026.
  30. ↑ «Jessie Buckley had tears in her eyes watching Renee Zellweger play Judy». The List. 1. oktober 2019. Arkivert frå originalen den 19. januar 2021. Henta 2. oktober 2019.
  31. ↑ Parlevliet, Mirko (12. august 2019). «Dolittle Synopsis and New Title for the January Release». VitalThrills.com (på amerikansk engelsk). Arkivert frå originalen 12. august 2019. Henta 12. august 2019.
  32. ↑ Grater, Tom (11. oktober 2018). «Jessie Buckley joins Benedict Cumberbatch, Rachel Brosnahan in 'Ironbark' (exclusive)». Screen Daily. Arkivert frå originalen den 12. januar 2020. Henta 16. oktober 2018.
  33. ↑ Wiseman, Andreas (17. oktober 2018). «Keira Knightley, Gugu Mbatha-Raw & Jessie Buckley To Star In Miss World Film 'Misbehaviour' For Left Bank & Pathé – AFM». Arkivert frå originalen den 21. mars 2019. Henta 12. januar 2020.
  34. ↑ Kroll, Justin (26. mars 2019). «Toni Collette, Jessie Buckley and David Thewlis Join Charlie Kaufman's Netflix Movie (EXCLUSIVE)». Variety. Arkivert frå originalen den 8. januar 2020. Henta 11. januar 2020.
  35. ↑ Rochlin, Margy (25. oktober 2020). «Early on, critics dismissed her. Now Jessie Buckley is having the last laugh». Los Angeles Times (på amerikansk engelsk). Arkivert frå originalen den 11. desember 2020. Henta 12. desember 2020.
  36. ↑ «Film of the week: Wild Rose». The Independent. Arkivert frå originalen den 21. april 2019. Henta 21. april 2019.
  37. ↑ «Wild Rose (2019)». Rottentomatoes.com. Arkivert frå originalen den 30. april 2019. Henta 21. april 2019.
  38. ↑ Ritman, Alex (6. januar 2020). «'Joker' Leads BAFTA 2020 Nominations». The Hollywood Reporter. Arkivert frå originalen den 7. januar 2020. Henta 7. januar 2020.
  39. ↑ Burr, Ty (17. desember 2021). «Mum's The Word». tyburrswatchlist.substack.com (på engelsk). Arkivert frå originalen 18. desember 2021. Henta 9. august 2022.
  40. ↑ Sharf, Zack (21. oktober 2021). «Gotham Awards 2021 Nominations: Pig, Green Knight, Passing Compete for Best Feature». IndieWire. Arkivert frå originalen den 21. november 2021. Henta 21. oktober 2021.
  41. ↑ Ravindran, Manori (3. februar 2022). «BAFTA Awards Nominations Unveiled: Dune, Power of the Dog Lead Field, Will Smith Earns First BAFTA Nod». Variety (på amerikansk engelsk). Henta 5. april 2023.
  42. ↑ Rich, Katey (27. mars 2022). «Oscar Nominations 2022: Full List of Nominees Led by The Power of the Dog». Vanity Fair. Henta 5. april 2023.
  43. ↑ Lang, Kirsty. «Eddie Redmayne's Cabaret gamble: 'I lie in bed going through routines in my head'». The Times (på engelsk). ISSN 0140-0460. Arkivert frå originalen den 11. mars 2022. Henta 11. mars 2022.
  44. ↑ «Eddie Redmayne is electric in this blinder of a show». The Guardian. The Guardian UK. 13. desember 2021. Henta 24. mai 2023.
  45. ↑ «Eddie Redmayne Dazzles in Triumphant West End Revival». Variety. Variety Magazine. 13. desember 2021. Henta 24. mai 2023.
  46. ↑ «Cabaret and Life Of Pi dominate as West End celebrates return of theatre». Sky News. Sky. Henta 24. mai 2023.
  47. ↑ Benedict, David (13. desember 2021). «'Cabaret' Review: Eddie Redmayne Dazzles in Triumphant West End Revival». Variety (på amerikansk engelsk). Henta 23. august 2023.
  48. ↑ Curtis, Nick (13. desember 2021). «Cabaret review: Redmayne and Buckley dazzle in a transformative show». Evening Standard (på engelsk). Henta 23. august 2023.
  49. ↑ Aubrey, Elizabeth (15. april 2022). «Jessie Buckley and Bernard Butler share emotive new single 'The Eagle And The Dove'». NME. Arkivert frå originalen den 15. mai 2022. Henta 15. mai 2022.
  50. ↑ Patterson, Sylvia (15. april 2022). «'I prefer to live life with danger and darkness': Jessie Buckley and Bernard Butler on breakdowns, Oscars and their album». The Guardian. Arkivert frå originalen den 10. mai 2022. Henta 15. mai 2022.
  51. ↑ Smith, Carl (20. juni 2022). «Drake's Honestly, Nevermind vs Foals' Life is Yours for Number 1 Album: Official Albums Chart Update». Official Charts. Arkivert frå originalen den 23. juni 2022. Henta 23. juni 2022.
  52. ↑ Singh, Surej (26. juli 2022). «Mercury Prize 2022 shortlist revealed». NME. Arkivert frå originalen den 26. juli 2022. Henta 26. juli 2022.
  53. ↑ Kroll, Justin (6. januar 2021). «Alex Garland Sets Next Film At A24 With Jessie Buckley And Rory Kinnear To Star». Deadline (på amerikansk engelsk). Arkivert frå originalen den 18. august 2021. Henta 6. januar 2021.
  54. ↑ Grater, Tom (19. april 2022). «Cannes Directors' Fortnight 2022 Lineup Unveiled: Alex Garland, Mia Hansen-Løve, Alice Winocour On List». Deadline Hollywood. Arkivert frå originalen den 25. april 2022. Henta 19. april 2022.
  55. ↑ Chapman, Wilson (9. februar 2022). «Director Alex Garland Debuts Trailer for A24 Horror Movie 'Men,' Starring Jessie Buckley». Variety. Arkivert frå originalen den 9. februar 2022. Henta 17. februar 2022.
  56. ↑ Kroll, Justin (16. juni 2021). «Rooney Mara, Claire Foy, Jessie Buckley, Ben Whishaw & Others Join Frances McDormand In 'Women Talking' For Plan B & Orion». Deadline Hollywood (på amerikansk engelsk). Arkivert frå originalen den 1. juni 2022. Henta 26. juni 2021.
  57. ↑ Rubin, Rebecca (14. august 2022). «Warner Bros. to Release MGM Movies Internationally, Except for 'Bond 26'». Variety. Arkivert frå originalen den 15. august 2022. Henta 15. august 2022. «However, the pact does not include "Bond 26", the next chapter in the James Bond series, as well as director Chinonye Chukwu's historical drama "Till" (set for Oct. 14) and "Women Talking" (Dec. 2). Universal Pictures International is handling the rollout for those films outside the U.S. as part of a previous distribution agreement between the two companies.»
  58. ↑ Goldbart, Max (20. juli 2022). «Olivia Colman, Luke Evans, Jessie Buckley Lead Netflix's 'Scrooge: A Christmas Carol' Cast». Deadline Hollywood. Arkivert frå originalen den 20. juli 2022. Henta 20. juli 2022.
  59. ↑ «Olivia Colman & Jessie Buckley Underway on 'Wicked Little Letters'; Anjana Vasan, Timothy Spall, Joanna Scanlan, Malachi Kirby Among Cast to Join». 29. september 2022.
  60. ↑ Wiseman, Andreas (14. mai 2022). «Olivia Colman & Jessie Buckley Set To Reunite On 'Wicked Little Letters' For Studiocanal, 'Three Billboards' Outfit Blueprint & South Of The River Pictures». Deadline Hollywood. Arkivert frå originalen den 8. oktober 2022. Henta 15. mai 2022.
  61. ↑ Wiseman, Andreas (10. mai 2022). «Jessie Buckley & Riz Ahmed To Star In Christos Nikou's Sci-Fi Romance 'Fingernails', FilmNation & Cate Blanchett's Dirty Films Producing». Deadline Hollywood. Arkivert frå originalen den 10. mai 2022. Henta 10. mai 2022.
  62. ↑ «Riz Ahmed and Jessie Buckley joined by Jeremy Allen White on the set of sci-fi love story Fingernails in Toronto». 8. desember 2022.
  63. ↑ Kroll, Justin (1. mai 2023). «Jessie Buckley & Paul Mescal In Talks To Star In 'Hamnet' Adaptation From Amblin Partners And Chloé Zhao». Deadline (på amerikansk engelsk). Henta 4. mai 2023.
  64. ↑ Fear, David (8. september 2025). «'Hamnet' Is the Most Shattering Movie of 2025». Rolling Stone (på amerikansk engelsk). Henta 10. september 2025.
  65. ↑ «'Hamnet' with Paul Mescal is one of the best, most gut-punching movies of the year» (på amerikansk engelsk). 9. september 2025. Henta 10. september 2025.
  66. ↑ «Jessie Buckley's home town 'bursting with pride'». RTE News. 12. januar 2026. Henta 13. januar 2026.
  67. ↑ Lang, Brent (4. januar 2025). «Critics Choice Awards 2026: 'One Battle After Another' Wins Best Film, 'The Pitt,' 'Adolescence' and 'The Studio' Dominate TV Prizes». Variety. Henta 4. januar 2025.
  68. ↑ Lee, Benjamin (2. mars 2026). «Actor awards 2026: Michael B Jordan, Jessie Buckley and Catherine O'Hara among big winners». The Guardian (på britisk engelsk). ISSN 0261-3077. Henta 16. mars 2026.
  69. ↑ «Baftas 2026: Hamnet's Jessie Buckley and I Swear's Robert Aramayo win big». www.bbc.com (på britisk engelsk). 22. februar 2026. Henta 16. mars 2026.
  70. ↑ «The 98th Academy Awards (2026) Nominees and Winners». Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS). Henta 22. januar 2026.
  71. ↑ Pulver, Andrew; Shoard, Catherine (16. mars 2026). «Jessie Buckley becomes first Irish winner of best actress Oscar for Hamnet». The Guardian (på britisk engelsk). ISSN 0261-3077. Henta 16. mars 2026.
  72. ↑ Wyver, Kate (7. mai 2025). «An Oak Tree review – Tim Crouch's tricksy two-hander is still a theatrical wonder». The Guardian (på britisk engelsk). ISSN 0261-3077. Henta 16. mars 2026.
  73. ↑ Wyver, Kate. «An Oak Tree at the Young Vic review: Pregnant Jessie Buckley brings extra poignancy to this theatrical wonder». The Irish Times (på engelsk). Henta 16. mars 2026.
  74. ↑ Ikkjeraud lenkje som bør gjerast om til vanleg lenkje.
  75. ↑ «President Connolly congratulates Jessie Buckley and Richard Baneham on Oscar wins». President of Ireland. 16. mars 2026. Henta 16. mars 2026.
  76. ↑ Lamont, Tom (20. mars 2021). «Jessie Buckley on Covid filming: 'The world's greatest love scene – and we couldn't touch!'». The Guardian. Arkivert frå originalen den 17. februar 2022. Henta 17. februar 2022.
  77. ↑ «Chernobyl star Jessie Buckley reveals she married boyfriend in secret ceremony». Independent.co.uk. 18. januar 2024.
  78. ↑ «Jessie Buckley welcomes first child after 'secret' pregnancy». The Mirror (på engelsk). 19. desember 2025. Henta 11. januar 2026.
  79. ↑ «Jessie Buckley Goes Where Few Actresses Dare». The New York Times. 5. august 2025.
  80. ↑ «Jessie Buckley says acting helped her overcome eating disorder as a teenager». BBC News. 8. mars 2026. Henta 16. mars 2026.
Henta frå «https://nn.wikipedia.org/w/index.php?title=Jessie_Buckley&oldid=3650623»