Eiçac
| Vilatge d'Occitània |
|
Eiçac Issac | ||
|---|---|---|
Lo borg d'Eiçac. | ||
| Geografia fisica | ||
| Coordenadas | 45° 00′ 58″ N, 0° 27′ 06″ E | |
| Superfícia | 23,32 km² | |
| Altituds · Maximala · Mejana · Minimala |
202 m 70 m 57 m | |
| Geografia politica | ||
| País | Perigòrd | |
| Estat | ||
| Region 75 |
Novela Aquitània | |
| Departament 24 |
Dordonha | |
| Arrondiment 241 |
Periguers (Brageirac davant 2017) | |
| Canton 2445 |
Perigòrd centrau, Vilamblard davant 2015 | |
| Intercom 242401107 |
CC d'Eila e Cremsa en Perigòrd (2017 --->) | |
| Cònsol | Jean-Claude Lopez (2020-2026) | |
| Geografia umana | ||
| Populacion Populacion totala (2018) |
440 ab. 443 ab. | |
| Densitat | 16,94 ab./km² | |
| Autras informacions | ||
| Còde postal | 24400 | |
| Còde INSEE | 24211 | |
Eiçac[1], foneticament [ɛj’ʂɒ] [2] (Issac en francés), es una comuna d'Occitània, dins la region istorica de Perigòrd, administrada per lo departament de Dordonha de la region de Novela Aquitània, ancianament d'Aquitània.
Geografia
[modificar | modificar lo còdi]
Toponimia
[modificar | modificar lo còdi]La prononciacion es [ɛj’ʂɒ] [2]. Lo nom d'Eiçac (attestations Yssacum, au segle XIII, Eychacum en 1342, Yssac en 1365, Ischat en 1382 e Eyssac au segle XVI [3]) vendriá dau nom d'òme gallo-roman Iccius o Isicius, emb lo sufixe -acum [4],[3], latinizacion dau sufixe gallés -*acon. Seriá donc una propietat rurala d'origina gallo-romana. La grafia Eiçac[2], es la pus etimologica, per una prononciacion identica.
Aquò's un cas que i- inicial a desvolopat un e- que lo precedís, en formant entau un diftongue. L'origina dau fenomèn es anciana : au mens lo sègle XIV. Las atestacions d'aqueu sègle balançan entre e- e i-, çò que poiriá èsser lo signe sia de reaccions cultas, motivadas per l'influéncia daus escrits ancians, sia d'un balançament vertadier dins la lenga orala. Per comparason : Eisac. L'explicacion es simpla : dins de frasas coma Vau a Içac o Demòra a Içac, [-e-] sèrv de transicion entre a e i- en iatus. Quand la novèla prononciacion comença a s'installar, sembla tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], subretot davant l'accent tonic (venguts de ai- pretonic o de es + consonanta). L'articulacion en [ɛj-] puslèu qu'en [ej-] es un signe de l'afebliment de l'accent tonic que pòt passar sus la sillaba iniciala (escotar la prononciacion [2]).
Istòria
[modificar | modificar lo còdi]Administracion
[modificar | modificar lo còdi]Demografia
[modificar | modificar lo còdi]
| |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1793 | 1800 | 1806 | 1821 | 1831 | 1836 | 1841 | 1846 | 1851 | |||
| 1 030 | 975 | 967 | 993 | 1 043 | 1 139 | 1 136 | 1 083 | 1 105 | |||
| 1856 | 1861 | 1866 | 1872 | 1876 | 1881 | 1886 | 1891 | 1896 | |||
| 1 080 | 1 117 | 1 154 | 1 027 | 1 017 | 1 020 | 1 040 | 980 | 920 | |||
| 1901 | 1906 | 1911 | 1921 | 1926 | 1931 | 1936 | 1946 | ||||

