Mario Chalmers
 | |||||||||||||||||||||||||||||||
| #15 Sioux Falls Skyforce | |||||||||||||||||||||||||||||||
| rozgrywający | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Pseudonim |
„SuperMario”[1], „Chalmito” | ||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
188 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała |
86 kg | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Aktywność |
od 2008 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Szkoła średnia |
Bartlett HS | ||||||||||||||||||||||||||||||
| College | |||||||||||||||||||||||||||||||
| Draft |
2008, numer: 34 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
Almario Vernard „Mario” Chalmers (ur. 19 maja 1986 w Anchorage) – amerykański koszykarz grający na pozycji rozgrywającego, dwukrotny mistrz NBA, obecnie zawodnik Sioux Falls Skyforce.
W kwietniu 2008 zdobył z drużyną koszykarską uniwersytetu Kansas mistrzostwo NCAA (w meczu finałowym trafił decydujący rzut za trzy punkty). Przeszło dwa miesiące później został wybrany z 34 numerem w drafcie NBA przez Minnesotę Timberwolves, lecz jeszcze tego samego dnia został wymieniony do Miami Heat. Razem z Heat w 2011 dotarł do finałów NBA, a w 2012 i 2013 zdobył tytuły mistrzowskie. W 2015 został wymieniony do Memphis Grizzlies, gdzie występował do końca sezonu, a następnie także w rozgrywkach 2017/2018. W sezonie 2018/2019 był zawodnikiem Virtusu Bolonia. Rok później został zawodnikiem AEK-u Ateny.
Jest jednym z ponad 40 zawodników w historii, którzy zdobyli zarówno mistrzostwo NCAA, jak i NBA w trakcie swojej kariery sportowej[2].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Dzieciństwo i szkoła średnia
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 19 maja 1986 w Anchorage jako syn Ronniego i Almarii Chalmers. Od dzieciństwa był zafascynowany koszykówką, a jego idolem początkowo był Michael Jordan[3]. Ojciec Chalmersa był asystentem trenera w szkole średniej East Anchorage[3], do której wtedy chodził legendarny w tym stanie Trajan Langdon. Dzięki temu mały Chalmers mógł zostawać po treningach szkolnego zespołu, na których grywał właśnie z nim. Langdon szybko stał się idolem Chalmersa i ten cały czas powtarzał ojcu, że chce być taki jak on[3]. Trafił do szkoły średniej Bartlett, w której szybko stał się gwiazdą. Trzy razy z rzędu wybierano go najlepszym graczem szkół średnich na Alasce[4], czym wyrównał osiągnięcie Langdona[5]. W 2005 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American[6]. W latach 2002 i 2003 zdobywał ze swoją szkołą mistrzostwa stanu[7]. W sierpniu 2011 szkoła wycofała z użycia w swojej drużynie numer 15, z którym grał Chalmers[8].
Idąc do koledżu, Chalmers był uznawany za drugiego najlepszego rozgrywającego, kończącego wówczas szkołę średnią[9]. Starały się o niego takie uczelnie jak Arizona czy Karolina Północna[10]. 21 maja 2004 podpisał list intencyjny uniwersytetu Kansas, co sprawiło, że stał się zawodnikiem ich drużyny koszykarskiej[11].
Kariera akademicka
[edytuj | edytuj kod]2005/2006 – sezon debiutancki
[edytuj | edytuj kod]W debiutanckim spotkaniu z drużyną koszykarską uniwersytetu Idaho zdobył 15 punktów[12], jednak spotkanie rozpoczął na ławce rezerwowych[13]. W styczniu 2006 stał się podstawowym rozgrywającym Kansas. Od tamtego czasu rozegrał 21 spotkań w pierwszej piątce, na 22 możliwe[14]. Notował średnio 11,5 punktu na mecz, co było drugim wynikiem w zespole[15]. W całym sezonie zanotował 89 przechwytów[16], będąc najlepszym zawodnikiem konferencji w tej kategorii[17]. W tym samym sezonie otrzymał nagrodę najlepszego zawodnika Big 12[14], stając się dopiero drugim debiutantem, który ją zdobył, dwukrotnie nagrodę dla najlepszego debiutanta tygodnia[14], oraz nagrodę im. Clyde Lovellette'a dla zawodnika, który poczynił największe postępy[14]. Trafiając średnio 78,8 procent rzutów osobistych został również nagrodzony trofeum im. Dutcha Lonborga[15].
2006/2007 – pierwszy udział w Elite Eight
[edytuj | edytuj kod]
Będąc na drugim roku studiów, Chalmers stał się prawdziwym liderem zespołu. Wystąpił we wszystkich 38 spotkaniach drużyny[18], a w 37 z nich wyszedł w pierwszej piątce[19]. Trzykrotnie notował zdobycze powyżej 20 punktów (w meczu z USC, UCLA i Oklahoma State)[19]. Drugi raz z rzędu był drugim strzelcem zespołu[18], ze średnią 12,2 punktu na mecz[20], oraz wygrał kategorię przechwytów[21], notując ich aż 97[21]. W całym sezonie zadziwiała również jego skuteczność w rzutach za trzy punkty, którą utrzymał na poziomie 40,4 procent[22]. Zostały mu przyznane nagrody dla najlepszego defensora na poziomie uczelnianym[23], którą podzielił z Marcusem Dovem z uniwersytetu stanowego Oklahomy[23], został wybrany do trzeciego składu i najlepszego zespołu defensywy konferencji Big 12[23]. Zespół Jayhawks dotarł aż do kwalifikacji o Elite Eight, lecz przegrał w nich z UCLA Bruins[24].
2007/2008 – mistrzostwo NCAA
[edytuj | edytuj kod]
Sezon 2007/08 w rozgrywkach akademickich, był dla Chalmersa najlepszym przez całe trzy lata studiów. Notował on średnio 12,8 punktów i 4,3 asysty[25], będąc liderem zespołu w obu tych kategoriach[26]. Powtórzył osiągnięcie z dwóch poprzednich lat i kolejny raz wygrał kategorią przechwytów[27], z takim samym jak przed rokiem wynikiem 97 zanotowanych przejęć piłki[28]. Ustanowił również swoje rekordy w blokach i zbiórkach[29]. 26 stycznia oraz 14 marca w meczach z Nebraską zablokował po trzy rzuty, a w spotkaniu z uniwersytetem DePaul zebrał dziewięć piłek[30]. W meczu o mistrzostwo konferencji Big 12 z uniwersytetem Teksasu zanotował 30 punktów, ustanawiając nowy rekord kariery[31]. Został również wybrany do pierwszej drużyny defensywny oraz drugiego składu Big 12[32].
Jayhawks dotarli do finału NCAA[33], gdzie jako przeciwnika mieli, prowadzonych przez MVP NBA sezonu 2010/11 Derricka Rose, Memphis Tigers[34]. Spotkanie było wyrównane, a o wyniku przesądził buzzer beater rzucony właśnie przez Chalmersa[33]. Trafił on rzut za trzy punkty na 2, 1 sekundy przed końcem[35]. Zagranie to nazywane jest często Mircale Mario[36]. Tigers nie zdołali wyprowadzić kontry i Kansas zostali mistrzami Stanów Zjednoczonych[35]. Był to trzeci mistrzowski tytuł Jayhawks[37]. Chalmers został wybrany najlepszym zawodnikiem turnieju oraz do pierwszej piątki Final Four[38]. Po tych sukcesach postanowił zgłosić się do draftu[39].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]2008/2009 – sezon debiutancki
[edytuj | edytuj kod]Kiedy publicznie ogłoszono listę osób biorących udział w drafcie, jak co roku zaczęły się spekulacje, typowania, a Chalmers wypadał w nich bardzo dobrze[40]. Stawiano iż zajmie on miejsce w pierwszej rundzie[41]. Chalmers został jednak wybrany z 34 numerem przez