zdziwić

zdziwić (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. dziwić)

(1.1) aspekt dokonany od: dziwić

czasownik zwrotny dokonany zdziwić się (ndk. dziwić się)

(2.1) aspekt dokonany od: dziwić się

odmiana:

przykłady:

(1.1) Ryza papieru, którą wręczył mi gość, zaskoczyła mnie bardziej, niż jego zdziwił widok mojego ciała sauté. Mimo to wzięłam pakunek w ręce, a on poklepał mnie po pośladkach i mruknął: – Takie dupsko to rozumiem!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. dziw mrz, dziwienie n, dziwienie się n, podziw mrz, podziwianie n, wydziwianie n, zadziwianie n, zadziwianie się n, zdziwienie n, zdziwienie się n, dziwaczek mos/mrz

czas. dziwić ndk., podziwiać ndk., wydziwiać ndk., zadziwiać ndk., zadziwić dk.

przym. dziwny, zdziwiony

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziwić

(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: dziwić się

źródła: