memleket

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi مملكت‎, Arapça مَمْلَكَة‎‎.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /mem.ɫe.ˈcet/
• Heceleme: mem‧le‧ket

Ad

memleket (belirtme hâli memleketi, çoğulu memleketler)

1. doğup büyülen yer

   eş anlamlıları: belde, şehir, yurt

    Memleket isterim. Ne başta dert, ne gönülde hasret olsun. — C. S. Tarancı

2. (coğrafya) devletin hakimiyeti altında bulunan toprakların bütünü

   eş anlamlısı: ülke

    Memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde olabilirler. — Atatürk

3. (coğrafya) iklim ve üretim bakımından ele alınan bölge

    Lübnan portakal, turunç, hurma ve muz memleketiydi. — R. H. Karay

Çekimleme

memleketin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	memleket	memleketler
belirtme	memleketi	memleketleri
yönelme	memlekete	memleketlere
bulunma	memlekette	memleketlerde
ayrılma	memleketten	memleketlerden
tamlayan	memleketin	memleketlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	memleketim	memleketlerim
belirtme	memleketimi	memleketlerimi
yönelme	memleketime	memleketlerime
bulunma	memleketimde	memleketlerimde
ayrılma	memleketimden	memleketlerimden
tamlayan	memleketimin	memleketlerimin
2. tekil (senin)
yalın	memleketin	memleketlerin
belirtme	memleketini	memleketlerini
yönelme	memleketine	memleketlerine
bulunma	memleketinde	memleketlerinde
ayrılma	memleketinden	memleketlerinden
tamlayan	memleketinin	memleketlerinin
3. tekil (onun)
yalın	memleketi	memleketleri
belirtme	memleketini	memleketlerini
yönelme	memleketine	memleketlerine
bulunma	memleketinde	memleketlerinde
ayrılma	memleketinden	memleketlerinden
tamlayan	memleketinin	memleketlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	memleketimiz	memleketlerimiz
belirtme	memleketimizi	memleketlerimizi
yönelme	memleketimize	memleketlerimize
bulunma	memleketimizde	memleketlerimizde
ayrılma	memleketimizden	memleketlerimizden
tamlayan	memleketimizin	memleketlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	memleketiniz	memleketleriniz
belirtme	memleketinizi	memleketlerinizi
yönelme	memleketinize	memleketlerinize
bulunma	memleketinizde	memleketlerinizde
ayrılma	memleketinizden	memleketlerinizden
tamlayan	memleketinizin	memleketlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	memleketi	memleketleri
belirtme	memleketini	memleketlerini
yönelme	memleketine	memleketlerine
bulunma	memleketinde	memleketlerinde
ayrılma	memleketinden	memleketlerinden
tamlayan	memleketinin	memleketlerinin

Deyimler

• ne ala memleket

Türetilmiş kavramlar

• memleket halkı,
• memleketç,
• memleketçi,
• memleketçik,
• memleketken,
• memleketle,
• memleketli,
• memleketse,
• memleketsiz

Çeviriler

coğrafya — bakınız ülke

doğup büyülen yer

• Almanca: Heimat (de) d, Heimatland (de) n
• Arapça: مَمْلَكَة‎ (ar) d (memleke)
• Azerice: el (az), məmləkət (az)
• Fince: maa (fi), kotiseutu (fi), synnyinseutu (fi)
• İngilizce: home district (en), nativeland (en)
• Karaçay-Balkarca: el (krc)
• Türkçe:

  Osmanlı Türkçesi: مملكت‎ (ota)

• Kürtçe:

  Northern Kurdish: welat (ku)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "memleket".
  TDK Özel Sözlük'te: memleket"