İçeriğe atla

birinci

Vikisözlük sitesinden
Ayrıca bakınız: Birinci

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi برنجی‎ (bir + inci).

Söyleniş

[düzenle]
  • IPA(anahtar): /bi.ɾin.ˈd͡ʒi/
  • Heceleme: bi‧rin‧ci

birinci (belirtme hâli birinciyi, çoğulu birinciler), sahiplik şekli birinci -si

  1. sıra, yer, zaman bakımından başkalarından önce gelen kimse, şey
     Birincisi ne kadar mağrur ise öbürü o kadar yılışık. — Y. Z. Ortaç
  2. sırada, önem sırasında en üstün olan kimse
     Sınıfın birincisi olduğundan imtihanlara girişinde… — Ö. Seyfettin
  3. ulaşım araçlarında mevki, sınıf
     Bütün grubu hiç olmazsa ilk ineceğimiz iskeleye kadar birincide götürmek istemişti. — R. N. Güntekin

Çeviriler

[düzenle]
birinci

Ön ad

[düzenle]

birinci

  1. (sıral sayılar) bir sayısının sıra sıfatı
  2. (mecaz) en iyi, her şeyde ilk olmak
  3. üstün ve vasıflı olan

Çeviriler

[düzenle]
birinci

Kaynakça

[düzenle]

Anagramlar

[düzenle]

Azerice

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: bi‧rin‧ci

birinci

  1. öncü

Sıral sayı

[düzenle]

birinci

  1. (sıral sayılar) birinci

Gagavuzca

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: bi‧rin‧ci

Ön ad

[düzenle]

birinci

  1. ilk

Sıral sayı

[düzenle]

birinci

  1. (sıral sayılar) birinci

Kırım Tatarcası

[düzenle]

Söyleniş

[düzenle]
  • Heceleme: bi‧rin‧ci

Ön ad

[düzenle]

birinci

  1. (sıral sayılar) birinci