kötü
Görünüm
| Ayrıca bakınız: kotu |
Türkçe
[düzenle]Köken
[düzenle]Osmanlı Türkçesi كوتی sözcüğünden devralındı (köti), büyük olasılıkla Batı Ermenice kot'i ("cüzzamlı") kelimesinden alıntıdır; karş. Çanıllı Türkçesi kötü "zayıf, cılız".[1].[2].
Söyleniş
[düzenle]Ön ad
[düzenle]kötü


- İstenilen, beğenilen nitelikte olmayan, hoşa gitmeyen.
- Zararlı, tehlikeli
- Kötü adam
- Korku, endişe veren
- Yabancının bu kötü kastına yalnız azmimizle karşı koyduk. - R. E. Ünaydın
- Kaba ve kırıcı
- Kızına söylemedik kötü lakırdı bırakmamış. - M. Ş. Esendal
- Kişi veya toplum üzerinde olumsuz etkileri olan
Belirteç
[düzenle]kötü
- Aşırı, çok.
Atasözleri
[düzenle]Deyimler
[düzenle]kötü kişi olmak, kötü kötü düşünmek, kötü olmak, kötü söylemek, kötüye çekmek, kötüye kullanmak
Sözcük birliktelikleri
[düzenle]kötü adam, kötü göz, kötü haber, kötü huylu, kötü kadın, kötü kalpli, kötü yol, iyi kötü, iyisiyle kötüsüyle