nur

Ayrıca bakınız: Nur

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi نور‎ (nûr) sözcüğünden devralındı, Osmanlı Türkçesi sözcük Arapça نُور‎ (nūr) sözcüğünden

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈnuɾ/
• Heceleme: nur

Ad

nur (belirtme hâli nuru, çoğulu nurlar)

Nur, denizin üstünde parlıyor. (1)

1. ışık kelimesinin eş anlamlısı
2. (din, mitoloji) İlahi bir güç tarafından gönderildiğine inanılan parlaklık.
   • "Kuru Kadı okurken önündeki mezarın bir yeşil nurla tutuştuğunu gördü." - Ömer Seyfettin

Çekimleme

nurun çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	nur	nurlar
belirtme	nuru	nurları
yönelme	nura	nurlara
bulunma	nurda	nurlarda
ayrılma	nurdan	nurlardan
tamlayan	nurun	nurların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	nurum	nurlarım
belirtme	nurumu	nurlarımı
yönelme	nuruma	nurlarıma
bulunma	nurumda	nurlarımda
ayrılma	nurumdan	nurlarımdan
tamlayan	nurumun	nurlarımın
2. tekil (senin)
yalın	nurun	nurların
belirtme	nurunu	nurlarını
yönelme	nuruna	nurlarına
bulunma	nurunda	nurlarında
ayrılma	nurundan	nurlarından
tamlayan	nurunun	nurlarının
3. tekil (onun)
yalın	nuru	nurları
belirtme	nurunu	nurlarını
yönelme	nuruna	nurlarına
bulunma	nurunda	nurlarında
ayrılma	nurundan	nurlarından
tamlayan	nurunun	nurlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	nurumuz	nurlarımız
belirtme	nurumuzu	nurlarımızı
yönelme	nurumuza	nurlarımıza
bulunma	nurumuzda	nurlarımızda
ayrılma	nurumuzdan	nurlarımızdan
tamlayan	nurumuzun	nurlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	nurunuz	nurlarınız
belirtme	nurunuzu	nurlarınızı
yönelme	nurunuza	nurlarınıza
bulunma	nurunuzda	nurlarınızda
ayrılma	nurunuzdan	nurlarınızdan
tamlayan	nurunuzun	nurlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	nuru	nurları
belirtme	nurunu	nurlarını
yönelme	nuruna	nurlarına
bulunma	nurunda	nurlarında
ayrılma	nurundan	nurlarından
tamlayan	nurunun	nurlarının

Deyimler

nur gibi, nuriçinde yatsın, nur inmek, nur ol, nur topu gibi

Türetilmiş kavramlar

nuruaynım, nuruçeşmim, nurudidem, nur yüzlü, gemici nuru, göz nuru, gözümün nuru

Çeviriler

çeviriler

• Azerice: nur (az)
• Estonca: valgus (et)
• İbranice: אור‎ (he) (or)
• İngilizce: light (en)
• İsveççe: ljus (sv)
• Tatarca: nur (tt)

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "nur".
  TDK Özel Sözlük'te: nur"

• Kubbealtı Lugatı'nda "NUR :"
• Nişanyan Sözlük'te: nur.

Azerice

Köken

Arapça نُور‎ (nūr) sözcüğünden.

Ad

nur

1. (din) nur

Özbekçe

Köken

Arapça نُور‎ (nūr) sözcüğünden.

Ad

nur (çoğulu nurlar)

1. (fizik) ışın, şua
2. (optik) tayf