انسلادوس، یکی از جهان‌های شگفت‌انگیز و وسوسه‌برانگیز منظومه شمسی ما، در این تصویر فضاپیمای کاسینی که در اول نوامبر ۲۰۰۹ ثبت شده است، در برابر نور خورشید قرار گرفته و از پشت روشن شده است. نورپردازی چشمگیر فواره‌هایی را آشکار می‌کند که به‌طور پیوسته از قطب جنوب این قمر زحل با قطر ۵۰۰ کیلومتر به فضا پرتاب می‌شوند.
این فواره‌های یخی که کاسینی در سال ۲۰۰۵ آن‌ها را کشف کرد، احتمالاً با اقیانوسی در زیر پوسته یخی انسلادوس ارتباط دارند. این فواره‌ها مواد را مستقیماً به حلقه بیرونی و کم‌تراکم E زحل می‌رسانند و باعث می‌شوند سطح انسلادوس به‌اندازه برف بازتابنده باشد.
در سراسر این منظره، حلقه‌های یخی زحل نور خورشید را به سوی دوربین‌های کاسینی پراکنده می‌کنند. در آن سوی حلقه‌ها، در پایین سمت راست تصویر، نیمه شبِ قمر پاندورا با قطر ۸۰ کیلومتر، به‌واسطه نور بازتاب‌شده از زحل اندکی روشن شده است.
