ترنم عشق

                  خیلی ممنون اینقدر اسون منو داغون کردی

                         واسه احساسی که داشتم دلمو خون کردی

                  توکه حسی به این قصه نداشتی واسه چی

                       منو به محبت دو روزه مهمون کردی

                      همه عالم میدونستن که بری میمیرم

                        اما رفتی وهمه ادمو حیرون کردی

                خیلی ممنون واسه هرچی که اوردی به سرم

                 خیلی ممنون ولی من هیچوقت ازت نمیگذرم

                   من حواسم به تو بود و تو دلت سر به هوا

                    با همین سر به هواییت منو ویرون کردی

                       من با نگاه شیرین تو  فرهاد شدم

                       مگه این کافی نبود منو مجنون کردی

یاری ام ده تا سپیده              فانوس شب رو نگهدار

که غریبم و پیاده                   من عاشق، من ساده

تک و تنها و پیاده                   من به یاری دو چشمام

شب رو با صدام شکستم        برای به تو رسیدن

دل به این سپیده بستم          ای رهاننده ی عاشق

منو از قفس جدا کن              قفل بی صدا رو بشکن

                       منو از خودم رها کن 

وتو برایم دعا کن ابر جشمانم همیشه برای تو ببارد،دعا می کنم و تو برایم

دعا کن که هرگز بی تو نخندم، من برایت دعا می کنم خورشید اسمان

زندگیت هیچگاه غروب نکند و تو برایم دعا کن که خورشید اسمان زندگیم

بی تو غروب کند...

          به یادتم هر لحظه و تمام روز...

وقتی توی غصه هام عشق تو رو کم میارم

به دلم هزار و یک غم میارم

توی چشمات خودمو کم میکنم 

اسمون دلمو نم میکنم

پر بارون میشم از دیدن تو

پر ارزو واسه چیدن تو

گرچه داشتنت واسم خیالیه

بی تو اما....

          زندگیم چه خالیه ... 

نگو باید جدا بشیم نبود تو نبودمه

بدون تو کم میارم تا پای جون دوستت دارم

اگه تو از من جدا بشی امید موندن ندارم...

تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام... 

در بیهودگی انتظار پیوستن به تو چه بی صبرانه مانده ام

چه خوانا دوری ات را بر سردر خانه نوشته اند

و من در نخواندن ان چه پافشارانه مانده ام

چه بسیار است دو رویها،فراموش کردنها و گسستن ها

ومن در این هم همه چه صادقانه مانده ام

رفیقان همه با نارفیقی خود رفیقند

من هنوز با انان چه دوستانه مانده ام

خاستگاه من کجاست که من انجا قنودن خواهم

من در پیمودن راه چه عاجزانه مانده ام

تنها در میان تن ها چه عاشقانه مانده ام...

یادت دلم را فرو می ریزد  

دستهایم سرد سرد است و من        

درپی روزهای بی تو...

فردا چه کنم. خاطرات را گم کرده ام                 

دوستم داشته باش شاید دگر فردایی نباشد...

که لبخند عمیق دردهارا بر من بگشایی

بیقرار ان لحظه ام که دگر با تو بودن را

و لحظه ای پرواز را در کنار تو نباشم

قلبم از احساس لبریز،تو احساسم را برانگیز

به نگاه تو سوگند که در میان نگاه ها

ومن بی گمان به تو وفا دارم...به تو که در باورم نمی گنجی...

بگین ازاینجا رفته و چاره ی دیگه ای نداشت

اگه سراغمو گرفت این نامه رو بهش بدین

بگین که جاگذاشته بود

پرسیدکجابهش نگین

 اگه بازم پرسید ازم

 اگه نکرد اشکاشو پاک

 چاره ای نیست بهش بگین...

فلانی رفته زیر خاک...

                حلالم کن اگر دوری اگر دورم 

                  اگر با گریه میخندم حلالم کن که مجبورم  

                 بگو عادت کنم بی تو  که میدونم نمی تونم

                 که میدونی نفس هامو به دیدار تو مدیونم...   

از تو انتظار نداشتم دستمو رها کني

من واست بميرم تو به ديگري نگاه کني

باورم نمي شه من از خدا تو رو بخواهم

تو واسه يکي ديگه شبا خداخدا کني

از تو انتظار نداشتم زير حرفات بزني

عينک نا مهربوني روي چشمات بزني

تو مي گفتي همه عشق و زندگيت منم

حالا مي خواي بري و خط روي رويات بزني

از تو انتظار نداشتم بسپريم دست خدا

بگي راه ما دوتا از اولش بوده جدا

کشتي ارزوهام ميون دريا مونده و

داره دنبالت مي گرده دنبال دنبال يه ناخدا

از تو انتظار نداشتم بشي رامه سرنوشت

منو بفرستي جهنم و خودت بري بهشت

همه ي مردم اينجا قصه مونو مي دونن

اخر قصه ولي چقدر غم انگيزه و زشت

از تو انتظار نداشتم که ازم دوري کني

همه ي محبتا رو از رو مجبوري کني

اخه کي خيال مي کرد تو پادشاه قلب من

با من ديوونه و عاشقت اين جوري کني

از تو انتظار نداشتم که فراموشم کني

مثه شمعي فوت کني خاموشم کني

هيچکي حدسشو نمي زد که تو جاي خاليتو

مهمون سکوت و تنهايي کني

از تو انتظار نداشتم که بشي مثل همه

هميشه مي گفتم از تو هرچي خوب بگم بازم کمه

همه از فرشته بودنت باخبر بودن

به همه گفته بودم خوبي تو زيادمه

از تو انتظار نداشتم منو ساده بشکني

سنگ بي وفايي روي قلبم بزني

هيچکي جرات نمي کرد اسممونو جدا بگه

به گوش اسمونم رسيده بود مال مني

از تو انتظار نداشتم منو يادت بره

اون دوتا ستاره هاي روشنو يادت بره

ازتو انتظار نداشتم ولي حالا که شده

اين روزا داشتن انتظار يه چيز بيخوده

ديگه انتظاري از هيچکي تو دنيا ندارم

خودمم شايد يه روز خودمو تنها بذارم...

دیر زمانی است که صدای سبز و شیرینت در سرای دلم نمی پیچد 

وگرمای چشمانت وجود سردوبی روحم راذوب نمی کند 

قلبم مملو از عشق توست تورا به نام زیبایت به زلالی چشمانت

و به پاکی عشقت در روزگاران بی کسی تنهایم نگذار ودوستم داشته باش...

من که از چشمان شبنم زده مهتاب امده ام از کنار صدای

عشق و طنین قلب شکسته ام وچشمان باران خورده،

امده ام تادوباره دراغوشت بگیرم واز غربت وتنهایی شبهای غریب بگویم،

از احساس باران هنگام لمس زمین،از ارزو هایی که بردل دارم

واز عشق تو برایت ترانه بسرایم...

                     

کاش مي شد سکوت غريبانه ي نيلوفرهاي اسير مرداب را معنا کرد!

اي کاش مي شد صحبتهاي شمع و پروانه را فهميد

اي کاش مي شد بيشتر مهربان بود و عاشقانه هم ديگر را دوست داشت.

اي کاش مي شد دل را با محبت و ارامش را با قلب پيوند زد.

کاش مي شد در اين دو روز زندگي بي رنگ بود مثل اب،پاک بود مثل

خاک،اما...

افسوس که زندگيها هزار رنگ است ودستها الوده به رنگ.

کاش وقتي به او مي انديشيدم قطرات اشک مي گذاشت تا او را در خيالم

خوب نظاره کنم،کاش زبان ودلم ياري ام مي دادند تا با تکرار نام او

اتش وجودم را براي لحظاتي خاموش کنم و حتي اگر شده براي لحظه اي

به ارامش برسم...