Mordownia. Tak chyba w spos贸b najbardziej trafny podsumowa膰 mog臋 swoje zmagania z t膮 wielk膮 p艂acht膮, zwan膮 narzut膮. I od razu chapeau bas dla wszystkich patchworkowc贸w - naprawd臋, szacunek i podziw za ich wytrwa艂o艣膰 i dok艂adno艣膰. Ja poleg艂am, cho膰 dzie艂o uko艅czy艂am. Poleg艂am, bo wcale nie jest takie, jak by膰 powinno. Mn贸stwo niedoci膮gni臋膰, przesuni臋膰 i nier贸wno艣ci, co - jak wiadomo - w patchworkach jest dyskwalifikacj膮. Naprawd臋 bliska by艂am oddania tej roboty walkowerem. Tak poniek膮d si臋 sta艂o - od艂o偶y艂am j膮 bowiem na rok. Wr贸ci艂am jednak przepraszaj膮c si臋 z ni膮 i dzi艣 w ko艅cu zamkn臋艂am bezpowrotnie ten temat. Nie chc臋 my艣le膰 nawet, co by艂oby, gdybym - jak z motyk膮 na s艂o艅ce - porwa艂a si臋 na poci臋cie materia艂u na jeszcze mniejsze kwadraty... Ca艂e szcz臋艣cie, 偶e zdecydowa艂am si臋 na takie nieco ponad dwudziesto centymetrowe, bo - teraz ju偶 wiem - poleg艂abym jeszcze szybciej. I gdyby nie n贸偶 obrotowy, kt贸ry zrewolucjonizowa艂 wykonywanie patchwork贸w oraz dwie pary r膮k - by艂oby jeszcze krzywiej. Wiele, my艣l臋, jeszcze przede mn膮, a nauk臋 powinnam by艂a rozpocz膮膰 od dzieci臋cych ko艂derek. Szalenie trudno w ryzach utrzyma膰 taki kawa艂 p艂achty, a jeszcze trudniej potem go pikowa膰... 64 kwadraty w bieli i szaro艣ci, w 艣rodku warstwa owaty, na brzegach bawe艂niana ta艣ma. Pora偶ka w wymiarze XXL!
