خدايا
دلگير نشو ازم ولي ته نامرديه دنيات...
از وقتي زبانها چرب شددل ها از رونق افتاد...
آدمي در آغوش خدا غمي نداشت...
پيش خدا حسرت هيچ بيش وكمي نداشت..
دل از خدا بريد و در زمين نشست..
صدبار عاشق شد و دلش شكست..
به هر طرف نگاه كرد راهش بسته بود..
يادش آمد روزي دل خدا را شكسته بود!
امروز اولین روز از روز های باقیمانده ی عمر است پس میتوان شروع کرد.
زندگی کوتاهتر از آن است که با خصومت بگذرد
و قلب ها گرامی تر از آن هستند که بشکنند.
آنچه از روزگار بدست می آید با خنده نمی ماند.
و آنچه از دست برود با گریه جبران نمی شود.
فردا خورشید طلوع خواهد کرد حتی اگر ما نباشیم.
پس بیایید زندگی را واقعا زندگی کنیم.
حرمت اعتبار خود را هرگز در میدان مقایسه ی خویش با دیگران مشکن،
که ما هر یک یگانه ایم
موجودی بی نظیرو بی تشابه
و آرمانهای خویش را به مقیاس معیارهای دیگران بنیاد مکن
تنها تو می دانی که « بهترین »
در زندگانیت چگونه معنا میشود
از کنار آنچه با قلب تو نزدیک است آسان مگذر
بر آنها چنگ درانداز، آنچنان که در زندگی خویش که بی حضور آنان،
زندگی مفهوم خود را از دست می دهد
با دم زدن درهوای گذشته و نگرانی فرداهای نیامده
زندگی را مگذار که از لابلای انگشتانت فرو لغزد و آسان هدر شود
هر روز، همان روز را زندگی کن
و بدین سان تمامی عمر را به کمال زیسته ای
و هر گز امید از کف مده
آنگاه که چیزدیگری برای دادن در کف داری
همه چیز در همان لحظه ای به پایان می رسد
که قدمهای تو باز می ایستد
و هراسی به خود را مده
از پذیرفتن این حقیقت که
"هنوز پله ای تا کمال فاصله باشد"
تنها پیوند میان ما
خط نازک همین فاصله است
برخیز و بی هراس خطر کن
در هر فرصتی بیاویز
و هم بدینسان است که به مفهوم « شجاعت» دست یافت
آنگاه که بگویی دیگر نخواهمش یافت
عشق را از زندگی خویش رانده ای
عشق چنان است که هر چه بیشتر ارزانی داری سرشارتر شود
و هر گاه که آن را تنگ در مشت گیری آسان تر از کف رود
پروازش ده تا که پایدار بماند
رؤیاهایت را فرومگذار
که بی آنان زندگانی را امیدی نیست
و بی امید، زندگی را آهنگی نباشد
از روزهایت شتابان گذر مکن
که در التهاب این شتاب
نه تنها نقطه ی سرآغاز خویش، که حتی سرمنزل مقصود را گم کنی
زندگی مسابقه نیست
برگرفته از وبلاگ هزار راه نرفته
بزرگ فلسفه حسين اين است ...
مرگ سرخ به از زندگي ننگين است
ايام سوگواري اباعبدلله الحسين عليه السلام تسليت باد
................................................................................................................
... بزرگ ترين مصيبت براي يک انسان اين است که نه سواد کافي براي حرف زدن
داشته باشد، نه شعور لازم براي خاموش ماندن.
تا كي به تمناي وصال تو يگانه
اشكم شود از هر مژه چون سيل روانه
خواهد به سر آيد شب هجران تو يا نه ؟؟
اي تير غمت را دل عشاق نشانه
خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن
ز غم های دگر غیر از غم عشقت رها کن
تو خود گفتی که در قلب شکسته خانه داری
شکسته قلب من جانا به عهد خود وفا کن
خدایا بی پناهم ز تو جز تو نخواهم
اگر عشقت گناه است ببین غرق گناهم
دل گفت مـــــــــرا علـم لـدنّي هوس است
تعليمم كن گر كه تو را دسترس است
گفتم كه الف ... گفت دگــــــــرهيچ مگـــــوي
در خــــــــــانه اگــــــــر كس است يك حرف بس است
زندگی آنقدر ارزش دارد
که به خاطر آن از همه هستي
خود مايه بگذاريم تا قصري باشکوه از
مهرباني ،
محبت ،
عشق و
دوستي بنا کنيم
ودنیا آنقدر بي ارزش است
که نبايد به خاطر آن
دلي را بيازاريم
و براي رسيدن
به قله هاي فاني آن
دست به هر کاري بزنيم .
ميلاد با سعادت بانوي
دو عالم دخت پيامبر
مونس حيدر
بر عاشقان مبارك باد
پ.ن: سالروز تولد امام خمینی رحمت الله علیه و همچنین
تولد خودم و روز مادر و روز زن رو هم به خودم وهم به همه ي مادران تبريك ميگم
ما شقايقهاي باران خورده ايم
سيلي نا حق فراوان خورده ايم
ساقه ي احساسمان خشكيده است
زخم ها از تيغ و طوفان خورده ايم
```````````````````````````````````````````````````
اون آقایی که شبا رد میشد از کوچه ی ما کیسه به دوش كو ؟
که پینه های دستاش مرهم دلای ما بود
نفس سبز نگاش
همیشه حلال مشکلای مابود
میشه یک باره دیگه سر بزنه به خونه ی ما ،
بگیره
نشونی از غربت بی نشونه ی ما
موهای آقا سفیده ، جوون ها کیسه رو از آقا بگیرید
قامت آقا
خمیده جوون ها کیسه رو از آقا بگیرید
جوون ها آقا بشید زنده کنید رسم جوانمردی رو امشب
یتیما منتظرند زنده کنید
شیوه ی شب گردی رو امشب ,
یتیما پشت درای خونشون منتظر آقانشستن
گوش به زنگ تک تک یک جفت صدای پا نشستن ,
موهاي آقا سفیده جوون ها کیسه
رو ازآقا بگیرید, قامت آقا خمیده کیسه رواز آقابگیرید, حیدرکرانیم، خونه نشینم ولی...
جان به فدای جگر سوخته ات یاعلی،
دستای پینه
بسته ی علی به همراه منه،خونه نشینی علی آتیش به جونم می زنه
تو کولبار عشق من
اسم قشنگ علیه
قافله ی
تنگ دلم از دل تنگ علی تو کوچه های غربتم نشونی ازسلاممو جواب سر بالا می دن به من می گن علی کیه ؟
علی
امام عاشق هاست
به من می گن علی کیه ؟
داغ دل شقایق هاست
توی نجف یه خونه بود
که داشت تو اون میذاشت
راهی کوچه ها می شد
شب تا سحر پرسه می زد پس کوچه های کوفه رو
تا پره بارون بکنه باغ های شکوفه رو،
عبادت علی مگه می تونه غیرازاین باشه
باید که
که اهل دین باشه
بعد علی کی می تونه محرم راز من بشه
چاره ساز من بشه،
فردا اگه مهدی بیاد دردها رو درمون میکنه
پ.ن :مرحوم آغاسي
ما
را
که
بجز
توبه
شکستن
هنري
نيست
با
زاهد
بي مايه
نشستن
ثمري
نيست
احساسم را به تاراج برده اند اينجا بسي بي عاطفگي رواج دارد
بي عدالتي غوغا ميكند مادري در پس فرزند خويش هو و ها ميكند
اين چه دنيايي ست ؟؟
عالمي دني
همه خاموش،
همه سركش ،
همه خفته ،
همه در بند،
همه سر در خود ،
همه در هم ،
اما بي خبر ازهم
فرياد من چه خاموش است
اين سكوت است يا كه خاموشي؟؟
خواهم كه فريادم غوغا كند
خواب ديرينه ي آدم را حاشا كند
آي مردم تا به كي درخود خفتن و دني بازي؟
صورتت در عالم پستي همچو حوري
سيرتت در عالم برزخ همچو حيوان
ميكني توجيه كارهايت را همچو شيطان
ميكني سركشي از خدا همچو ابليس
تو بنده ي ابليسي يا كه منّان
تو روح ابليسي يا كه حنّان
تو مرده اي و تابع مردگان زنده شو اين مردگي از بين ببر
درياب روح پر فتوحت را!!!
كه منشأ خوبي ها و زيبايي هاست
گوهر ذاتت را به آساني از دست مده!!
دست رد برسينه ي شيطان زن و خون در دل ربّــت نكن
اوصداي وجدان توست
اين حجاب را از بين ببر بشنو اين ني !!!
او نداي لبيك توست لبيك گويان در انتظار توست
اوست كه عشق بي همتا و جاودانه ست
مابقي همه افسانه است
عشق هاي تو خالي را در دلت از بين ببر
معلم نفست باش و مريد وجدان خويش
و
بنگر كه نداي لبيكش
بچسان به آسمان ها ميبردت
پ . ن : 1. ميلاد با سعادت اسوه عشق حضرت زينب كبري سلام الله عليها مبارك
2. شعر از نويسنده وبلاگ
آدمي در عالم خاكي نمي آيد به دست
عالمي ديگر ببايد ساخت وز نو آدمي`````````````````````````````````
پيست آخرمه تو سال 88
اميدوارم همگي سالي پر بركت و سرشار از عشق و
رحمت الهي داشته باشيد.
شادو باعزت زندگي كنيد
وسرفراز باشيد.
دنيارا برايتان شاد شاد
وشادي را برايتان دنيا دنيا آرزومندم
هر روزتان نوروز
سرسبزترين بهاران تقديم تو باد
آواي خوش هزار تقديم تو باد
گويند: لحظه ايست روييدن عشق
آن لحظه هزاران بارتقديم تو باد
خيلي وقته از روزها و مناسبتها خبر ندارم
تقويم رو برميدارم و نيم نگاهي مي اندازم
اولين مناسبت
.سه شنبه 4 اسفند شهادت امام حسن عسگري عليه السلام
و
.آغاز غيبت صغري
يه حس غريب توام با شرمندگي بهم دست ميده
طوري كه انگار آن زمان بودم و يكي از كساني هستم كه باعث غيبت شده اند
.چهارشنبه آغاز امامت ولي العصر آقا امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف
سرم را از تقويم ميگيرم و ميگويم
يا صاحب الزمان ،امام غريبم ،سرت سلامت آقا
-اصلا هر چي ميگويم باز هم كم مي اورم ،(مثل بچه هايي شده ام كه
وقتي كار اشتباهي انجام بدهند
نمي توانند از خجالت سرشان را بلند كنند. من هم نمی توانم)
نمي توانم چيزي بگويم ،باز سكوت ميكنم
بازسكوتم ،نگاهم و... بيانگر حرف هاي من مي شوند
نمي دانم اين چه رازيست كه وقتي صحبت از امام زمان ميشود
قفلي به لب هايم زده ميشود كه بيش از چند كلمه نمي توانم صحبت كنم
انگار تمام كلمات دنيا عاجز ميشوند براي بيان .
.
.
.
.
.
-عصر شده (عصر سه شنبه )دوستم مي گويد ،عيدت مبارك
نگاهي بهش مي اندازم و به بيرون خيره مي شوم
من هم در جواب با آهي مي گويم عيد تو هم مبارك
اما از گفتن اين جمله راضي نيستم
با خودم فكر ميكنم يعني الان براي امام زمان هم عيده ، خوشحاله
دو حس در من ايجاد شده
يكي اينكه دلم مي خواهد چنان بلند اعلام كنم
روز امامت مهدي موعود امام و پيشواي شيعه مبارك
كه چشم همه ي دشمنان اسلام و امامم كور شود
ولي ديگري حس غريبيه و زبانم نمي چرخد و
نمي توانم به كسي تبريك بگويم
.
.
.
.
صبح امروز ، دو ركعت نماز عشق مي خوانم
دلم مي خواهد واقعا عاشقانه باشد ولي ...
فقط اين طوري آرام ميگيرم كه از خدا بخواهم
اللهم عجل لوليك الفرج والعافيه والنصر
كه اي خدا امام غريبم را از غريبي و غم برهان
زود زود آقام و برسون و ... يك دعاي ديگر
لياقت همراهي امام زمان رو به من عطا كن .
مولا جانم ،آقا كجااايي ؟؟ خودت رو برسان
اما در آن حين ،باز به خودم فكر مي كنم
و
سرم را زير مي اندازم و ديگرچيزي نمي گويم .
نه مثل شاخه نيلوفر- كه به اين درخت و آن درخت مى پيچد- بلكه همچون درختِ ريشه دار
بايد بود ، متّكى به خويش ، ريشه دوانده در باورها و انديشه ها ،
با شاخ و برگى از اراده و همّت!
ريشه هاى تو، همان استعدادها و توانمندى هاى فكرى و روحى تواَند، به شرط آن كه آنها را
بشناسى ، به كار بگيرى ، به ستوه نيايى ، خسته نشوى و از پاى ننشينى ، تا از كاوش در معدن
برگرفته اند.
سرمايه تو نيز" اعتماد به نفسِ" توست . هيچ كس نبايد بيش از خودت براى تو دلسوز باشد .
بايد خودت بكوشى تا در اين دنياىِ گرفتار موج ها و توفان ها ، خويش را به ساحل نجات و
كاميابى برسانى . البته مى توانى و بايد از ديگران هم كمك بگيرى ، مشورت كنى و راهنمايى
بخواهى؛ امّا بيش از هر چيز و هر كس ، به چشمه اى چشمِ اميد داشته باش كه از درون خودت
مى جوشد و به منبع پايان ناپذير مواهب خدادادى متصل است.
تو سابقه اى دارى درخشان ؛ فرهنگى دارى متعالى ؛ الگوهايى دارى سازنده ؛ استعدادى دارى
قابل تقدير، و نيروى اراده اى دارى ستايش برانگيز . احساس كمبود و حقارت، چرا؟
تناورترين درخت هاى كهنْ سالِ باغ معارف بشرى ، در سرزمين تو و در كوهپايه هاى
مكتب و فرهنگ دينى تو روييده و قد كشيده اند . اينك تو با آن كه در سايه شان آرميده اى و
از ميوه هاشان بهره مى برى ، از خودِ درخت و ريشه هايش چه قدر مى دانى؟
تو آن اندازه افتخار و آوازه مكتبى و ملى دارى كه بتوانى در جهان، به مسلمان و ايرانى
بودنت مباهات كنى. بيگانگى از خويش، چرا؟
تو نهالى بى ريشه نيستى كه در مقابل توفان هاى فكرى و جريان هاى بى بنياد فرهنگى
معاصر، خود را ببازى و بلرزى و ريشه كن شوى و بر باد روى . آيا دريغ نيست كه
جوان مسلمان امروزى ، دلداده ديگران باشد و مصداق اين شعر حافظ كه :
مگذار نوميدى در خانه دلت جا بگيرد و آن را به اشغال خود درآورد و سپاهِ اميد را
تار و مار كند.
انسان، اگر طعم هيچ شكست و ناكامى اى را نچشد ، يا غرورْ دامنگيرش مى شود ،
يا در كوره حوادث و فراز و نشيب هاى زندگى، پخته و ورزيده نمى گردد . كسى كه
در درياى پُر موج ، دچار كشتى شكستگى شود ، حتى تخته پاره اى مى تواند عامل نجاتش گردد،
به شرط آن كه روحيه اش را نبازد، خود را گم نكند و اميدش را از دست ندهد.
پس مى توان شكست را نردبان پيروزى ساخت و با شناخت ضعف ها و كاستى ها و
خطاها، با نقشه اى بهتر و شناختى دقيق تر، وارد عمل شد.
هميشه كه پيروزى نيست؛ گاهى هم شكست، عقب نشينى ، زيان و مصيبت و بلا خواهد بود.
گاهى بالا رفتن است و گاهى فرود آمدن . به قول صائب تبريزى:
اگر سختى هاى زندگى را در خود ، هضم كنى و خود را براى پيمودن سنگلاخ ها و
فتح قله هاى بلند، آماده كنى، خواهى ديد كه رهروى ، چندان هم دشوار نيست . نه دنيا
به آخر رسيده و نه همه راه ها بسته است.
راه حل دشوارى هاى زندگى ، تدبير ، اراده ، مشورت و اقدام است . بدبينى به آفرينش
و تقدير و سرنوشت ، گناه است ؛ افسردگى و اظهار عجز هم كه كار آدم هاى بى روحيّه
ضعيف است . كسى كه به خود باورى رسيده باشد ، در پيمودن راه زندگى و گشودن
گِره ها و حلّ مشكل ها و شكستن بن بست ها ، پر توان تر به پيش مى رود.
مى توان عصيان هاى جاهلانه دوران خامى و بى تجربگى را در جويبار توبه و تصميم
شست و براى باقيمانده فرصت ، برنامه ريخت و از هدر رفتن عمر، جلوگيرى كرد.
اراده و عزم كه دارى... جوان و پُر نيرو كه هستى ... اينك، در آغاز راه زندگى ،
با كوله بارى از توان ، تجربه ، معرفت و اميد ، مى توانى آينده مطلوبى را
براى خويش ، رقم بزنى.
خودت نهفته است . درخت عمل ، از چشمه اراده سيراب مى شود؛ چشمه اى كه بايد از
درون تو بجوشد . تقويت اراده، به تقويت عمل مى انجامد؛
زيرا عمل ، فرزند اراده و انگيزه است.
اگر ما خود، نهال زندگى مان را با آبِ آگاهى و بصيرتْ آبيارى نكنيم،
به انتظار ديگران نشستن، معنا ندارد.
از امام زمان خبری داری؟؟
کجاست ؟؟؟؟؟؟؟
از امام زمانمان خبری داری؟؟؟
چقدر برامون مهمه که بدونیم امام زمان کجاست
نمیخوای از امام غریبمون خبری بگیریم ؟
زندگی من -تو زندگی همه گره خورده به امام زمان ؟؟
کجاست "غریب ترین" مولایمان؟؟
؟
؟
؟
؟
؟
؟
وای چرا اینقدر ساده میگذریم ...
امام غریبم کجای دل غربت زده ام دنبال تو بگردم
بار الها خسته ام از اين زندگي
معصيتهايم شده شرمندگي
خود نمي دانم كجا
رفته ام به خواب
از چه بيدارم نكردي آفتاب
توبه كردم ،توبه كردم
بار اله
زندگي خود كردم تباه
باب لطفت را باز كن
با عزيزانت مرا
دمساز
كن
توبه بر لب ،سبحه بركف
دل پر از اشتياق گناه
معصيت خنده اش مي آيد
ز استغفار ما
اي نور نور ،اي نور دهنده ي نور،اي تدبير كننده ي نور ، اي اندازه زننده ي نور ، اي نور هر نور ، اي نور پيش از هر نور ، اي نور پس از هر نور ، اي نور بالاي هر نور ، اي نوريكه همانند آن نور نمي باشد.
بار خداوندا ! به من عنايت فرما كمال انقطاع به سوي خودت را، وچشمان دلهايمان را به نور و درخشش نظرشان به سويت نوراني كن ، تا بجايي رسد كه چشمان دلهايمان به مقام عز قدس تو متعلق گردد.
بار خداوندا! ومرا به بهجت انگيز ترين نور مقام عزتت ملحق گردان ، تا آنكه به تو عارف شوم واز ماسوايت منحرف گردم و پيوسته از تو در خوف و مراقب باشم ، اي خداوندصاحب جلال و جمال .
زنده شو اين مردگي ازخود ببر
گرم شو افسردگي از خود ببر
آتشي از عشق او دردل فروز
خــرمن تقليد را يكســر بسوز
قرب ،ني بالا و پستي رفتن است
قرب حق از هستي خود رستن است
خـويش را بگذار و بي خودشو درآ
انــدرون بــزم وصــل جــــانفــزا
بگذار از هستي ،دلت گر وصل جوست
زنده شو اين مردگي ازخود ببر
گرم شو افسردگي از خود ببر
آتشي از عشق او دردل فروز
خــرمن تقليد را يكســر بسوز
قرب ،ني بالا و پستي رفتن است
قرب حق از هستي خود رستن است
خـويش را بگذار و بي خودشو درآ
انــدرون بــزم وصــل جــــانفــزا
بگذار از هستي ،دلت گر وصل جوست
تورو از خاطرم برده تب تلخ فراموشي
دارم خو ميكنم با اين فراموشي و خاموشي
چرا چشم دلم كوره عصاي رفتنم سست
كدوم موج فراموشي تورواز ذهن من شسته
خدايا فاصله تامن،خودت گفتي كه كوتاهه
ازاينجا كه من ايستادم چقدر تا آسمون راهه
من از تكرار بيزارم
ازاين لبخند پژمرده
ازاين احساس يأسي كه تورو ازخاطرم برده
به تاريكي گرفتارم
شبم گم كرده مهتاب و
بگير از چشماي كورم عذاب كهنه ي خواب و
چرا گريم نميگيره ،مگر قلب من از جنس سنگه
خدايا من كجا ميرم كجاي اين جاده دل تنگه
ميخوام عاشق بشم اما تب دنيا نميزاره
سر راهه بهشت من درخت سيب،ميكاره
خدايا مگذار دعا كنم كه
مرا از دشواري ها و خطرهاي زندگي مصون داري،
بلكه دعا كنم تا در رويارويي با آنها بي باك و شجاع باشم
مگذار از تو بخواهم درد مرا تسكين دهي ،
بلكه توان چيرگي برآن را به من ببخشي.
عيد بزرگ غدير خم
عيد ولايت برعاشقان ولايت
مبارك باد
دلم گرفته رفقا دوباره هواي صحبت با شما ، دارم
هواي گريه كنارمرقد پاك وغريب شهدا ، دارم
ميخوام امشب براتون از رهبرم دم بزنم
ازغريبيش بگم وعالم و برهم بزنم
پدري كه زندگيش ساده شبيه فقراست
فرش زير پاش مثل فرش اتاق ضعفاست
همون كه هميشه درخونه شهدا رودرميزنه
همون كه روحش براي پيرجماران پرميزنه
همون كه بي خبرميره مسجد جمكران سرميزنه
وقتي خميني رو لبش جام زهرو تو دلش،غصه و ماتم بود
سيد ما توجبهه ها زيرآتيشها توي خط مقدم بود
مابايد درد دلا و غصه هاشو بدونيم
قصه زندان وسيلي خوردناشو بخونيم
غافل از عبادت نيمه شب او نمونيم
ما بايد ارزش نعمت خدا رو بدونيم
به جان حسيني كه همه عالم ميدونند جان منه
واي اگه يه روزي كسي بخواد دل آقا رو بشكنه
ميگيم يا ابوالفضل ميريزيم خون هرچي حرمله
كوري چشم دشمنان ما به سر مهر ولايت علي داريم
دست خدا برسرماست كه علمداري مثل سيد علي داريم
رهبر مملكت و سفره ساده مرحبا
توي كوچه ها ي بم پاي پياده مرحبا
دل به مهدي فاطمه داده مرحبا
سر تسليم به الله نهاده مرحبا
يه روزي ميفهميم دست نوازش آقا برسر نداريم
توغفلت اسيرو يه روز ميفهميم كه ديگه ياور نداريم
پس بيا قول بديم، كه ديگه دست از دامنش برنداريم
پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم عده اي را به جنگ فرستاد ، چون از جنگ برگشتند
فرمود:آفرين به گروهي كه پيكار كوچكتر را سپري كردند و پيكار بزرگتر بر عهده آنان به جاي
مانده است ،گفته شد :اي رسول خدا ! پيكار بزرگتر چيست؟ فرمود: پيكار با نفس.
تو طبيب خود هستي و بيماري براي تو روشن وآشكار گرديده است و نشانه تندرستي و
سلامت رادانسته اي وبر داروي دردت نيز راهنمايي شده اي ، پس بنگر كه چگونه به
كار نفس خويش مي پردازي .
زيرا اگر چنين نكني ديگري خودش را براي تو به زحمت نمي اندازد.
قلبت را [براي خودت] به همانند همدمي مهربان وبه منزله ي فرزندي كه با تو دوستي
خالصانه دارد قرار ده و دانشت را همچون پدري كه از او پيروي ميكني و نفْست راهمانند
دشمني كه با او به پيكار برخاسته اي و مال و دارايي ات را امانت و عاريتي بدان كه آن را
[بايد به صاحبش ]برگرداني .
تونمند كسي است كه بر نفس خويش چيره شده باشد .
كسي كه اندرز دهنده اي ازدرون قلب خود وباز دارنده اي از درون جان خود نداشته اش و
همدمي ارشادگر با او نباشد ،دشمنش [همان هواي نفس و شيطان]است بر گردن
او چيره مي شود.
به چيزي وهنگام ترس و زماني كه ميل به چيزي پيدا ميكند ويا خشمگين و خوشنود ميشود
مالك نفس خود باشد (خود را نگاه دارد ) خداوند بدن او را بر آتش جهنم حرام مي گرداند.
مجاهد كسي است كه با نفس خويش مجاهده و مبارزه كند.
كه فرمود: در سفارش پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم به حضرت علي عليه السلام
آمده است كه فرمود: اي علي ! برترين جهاد آن است كه كسي صبح كند در حالي كه تصميم
ستم نمودن به احدي را نداشته باشد.
پي نوشت :
1.بزرگترين جنگ و پيكار مبارزه ومقابله با نفس است نباید دست کم بگیریمش یک پدر
سوخته ایست که نگو.
2.هواي نفس يعني خواهش هاي نفساني بزرگترين دشمن ماست كه گور انسان بودن ما
رو ميكند تا مانند حيوان باشيم .
3. نفس بجز بيماركردن روح وروان ونيز خدشه دار كردن گوهر انسانيت مان چيزي براي
ما به ارمغان نمي آورد.
4.همه ما انسان بودن و هد ف آفرينش را از ياد برده ايم ودر واقع زنده ماني ميكني نه
زندگاني .
5.هواي نفس مانند هواي كثيف وآلوده به بيماري است كه در ظاهرمعلوم نيست وهمه ما آن
را استنشاق ميكنيم وبعد ازمدتي تاثير آن بر روي جسم وروحمان ديده ميشود اما چه فايده كه
كار از كار گذشته است هواي نفس درست به همين شكل روح وجسم ما تاثير ميگذارد ولي با
اين تفاوت كه تشخيص ودرمان اين بيماري چشم دل ميخواهد و وجداني بيدار .
6.هرچه قدر با چشم ذره بيني در نفس دقيق شويم ميينيم كه باز خرده شيشه دارد و تميز كردن
اين همه خرده شيشه ها را عمريك انسان كفاف نمي دهد وبراي درمان و دور ريختن شيشه
خرده ها در اين زمان كوتاه وبراي داشتن همت بلند براي اين كار فقط بايد از خداوند عزوجل
طلب كمك كنيم وتمرين كنيم تا در هزارم ثانيه هايمان بياد او باشيم و ازحاضروناظر بودنش بر
اعمالمان غافل نباشيم ، وگرنه كارمان ساخته است .
بهتراست ديگر از بالاي منبر بيايم پايين وبيشتر از اين سرتان را به درد نياورم
والسلام وعليكم والرحمة الله وبركاته
دفعه بعد اگر خواستيد بياييد يه شيشه ِ روغن بنفشه ای ِ زیتوني خودش هم ازنوع مقويش
به تنتان بماليد بعد تشريف فرما شويد.
الهي ،کعبه ومحراب نشانه است ، معبود تويي.
درس وکتاب بهانه است ، مقصود تويي.
الهي توفيقمان ده که در ميدان علم ، پرچم عمل افرازيم ودر ساحل خلوص ، لنگر اندازيم.
الهي علمي که به تو نرساند ، وبال است وثمره اش تنها قيل و.قال.
از علمي که تکبر آورد ، چه شود؟ وفضلي که تفرعن آورد ، عدمش به زوجود.
الهي نصير مان باش ، تابصير گرديم ، بصير مان کن تا از مسير بر نگرديم ، آزادمان کن ، تا اسير نگرديم ،
گاهي تورا گم ميکنيم ، مددي کن تا خويش را گم نکنيم ، تنها رضاي تورا جوييم وخط عمل را با ريا نشوييم .
الهي ما آنچه را موافق طبع ما است، نشر مي کنيم طبع ما را منشور حقيقت کن ونشر ما را مطبوع رضا
گردان .
سلام سلامی به زیبایی مناجات عارفان وبه طروات نسیم سحرگاهی
خیلی وقت بود که یه سلام گرم و پر محبتی را به دوستان عزیزم نکرده بودم
امشب ۲۲/آبان/ ۸۸ - ۲۵ ذی القعده روز دحوالارض
فکر کنم حدس زده باشی که این پیستم به خاطر چیه؟
خوب ُآره دیگه چاره چیه ؟
التماس دعا
اومدم اینو بگم
امشب شب جمعه است شب دحوالارض
میخوام به خودم جرات بدم که بگم
آقاجان مولا جان عزیز زهرا
محتاج دعاتونم آقاجون
میشه فقط یک بار تو همین شب من رو هم تو نمازشبتون دعا کنید
ابا صالح التماس دعا
ابا صالح التماس دعا
هارداسان آقا جان سال بیزی یاده
نجف دسن کربلادسن کاظمین دسن سامرادسن سال بیزی یاده
اباصالح التماس دعا هارداسان آقاجان سال بیزی یاده
اورکلر قان دونوب مولا شیعه محتاج بیر نیگاهین دور
یا اباصالح یا اباصالح یا ابا صالح
فراقین ده هرگجه گوندوز ایلروخ افغان سال بیزی یاده سال بیزی یاده
ای تموم آرزویم غم تو شد آبرویم
آقا دردو دل زیاده از کجا برات بگویم
تویی اوج مهربونی ای آقای آسمونی
من به دنبال تو هستم که شاید بدی نشونی
من با تو ترانه ساختم
ندیده دل به تو باختم
توروبعضی وقت ها دیدم اما افسوس که نشناختم
ای گل باغ و بهارم ای همه دارو ندارم
آرزوم وقته مردن سر روی شونه هات بذارم
دیگه بسه این جدایی کی میشه آقا بیایی
با نوای دل میگویم مهدی زهرا توکجایی
عاشقی بیکس و کارم غم ندارم تو رو دارم
باش منتظر میمونم بیایی سر مزارم
ای گل باغ و بهارم ای همه دارو ندارم
آرزوم وقت مردن سر روی شونه هات بزارم
دیگه بسه این جدایی کی میشه آقا بیایی
با نوای دل میگویم مهدی زهرا تو کجایی
عاشقی بیکس و کارم غم ندارم تو رو دارم
باش منتظر میمونم بیایی سر مزارم
تویی آرزوی زهرا شب مده وضوی زهرا
بیا آقا بسه دوری مرهم بازوی زهرا
آقا جون تو رو ندیدم فقط از چشات شنیدم
اما من این همه دوری ندیده تورو خریدم
آقاجون بزارببینم چون که من فقط شنیدم
دیگه خسته شدم ازبس عکس جمکران دیدم
آقاجون بزار ببینم چون که من فقط شنیدم
دیگه خسته شدم از بس عکس شش گوشه خریدم
ای گل باغ و بهارم ای همه دارو ندارم
آرزوم وقت مردن سر روی شونه هات بزارم
دیگه بسه این جدایی کی میشه آقا بیایی
با نوای دل میگویم مهدی زهرا تو کجایی
عاشقی بیکس و کارم غم ندارم تو رو دارم
باش منتظر میمونم بیایی سر مزارم
ســلام خــوش اومـــــدید به 
