
پیامبر (ص) فرمودند :
بازنشر مطالب با ذکر صلوات جهت سلامتی امام زمان(عج) مجاز می باشد

حق نفس
"و اما حق نفست بر تو آن است که به تمام و کمال،آن را در راه اطاعت خدا قرار دهی. پس ادا نمایی به زبان و گوش و چشم و دست و پا و شکم و دامنت حقوقشان را،و در ادای حق آنها از خداوند کمک بجویی."
شادی روحشون لطفا حمد خوانده شود.
در طوفان ها خود را به آیت الله خوشوقت وصل کنید
در
روز 5 اسفند سال 1284 شمسی، در محله قدیمی خیابان در شهر تبریز، فرزند
مشهدی جعفر و آسیه خانم یعنی رسول چشم به جهان گشود. آسیه خانم یکی از گریه
کنان روضه امام حسین (ع)، با عشق و محبتی که به مولا داشت فرزند خود را
بزرگ کرد ولی بازیهای روزگار از رسول، جوانی خلافکار و لاابالی بارآورد.
بعد از سنین بیست و چهار پنج سالگی، رسول شهر و دیار خود را رها کرد و به
تهران آمد. از آنجایی که رسول آذری زبان بود در تهران به رسول ترک شهرت
یافت. یکی از شبهای دهه اول محرم بود و رسول ترک دهانش را از نجاستی که
خورده بود با آب کشیدن به خیال خود پاک کرد چرا که باز می خواست به همان
هیأتی برود که شبهای گذشته نیز در آن شرکت داشت. ولی این بار گویا فرق می
کرد. پچ پچ مسئولان هیأت که با نیم نگاهی او را زیر نظر داشتند برایش
ناخوشایند بود. رسول یکی از قلدرهای شروری بود که حتی مأموران کلانتریهای
تهران از اینکه بخواهند با او برخورد جدی داشته باشند بیم و هراس داشتند و این به زعم
هیأتی ها که او در مجلسشان بود، گران تمام می شد. بالاخره یکی از میان آنها
برخواست و در مقابل رسول قد راست کرد و در برابر لبخند رسول، از او با
لحنی تند خواست که ازمجلس بیرون رود. رسول ساکت بود و فقط با ناراحتی به
حرفهای او گوش می داد. خیلی ناراحت و عصبانی شد ولی چیزی نمی گفت. همه جا
را سکوت فراگرفته بود...
به ادامه مطلب مراجعه کنید
سرباز امام زمان و آقاجون خامنه ای (ان شاالله)

سالروز وفات نگین شهر قم حضرت معصومه علیها سلام تسلیت باد
ان صادق عليه السلام قال:
ان للّه حرماً و هو مكه ألا انَّ لرسول اللّه حرماً و هو المدينة ألا وان لاميرالمؤمنين عليه السلام حرماً و هو الكوفه الا و انَّ قم الكوفة الضغيرة ألا ان للجنة ثمانيه ابواب ثلاثه منها الى قم تقبض فيها اموأة من ولدى اسمها فاطمه بنت موسى عليهاالسلام و تدخل بشفاعتها شيعتى الجنة با جمعهم .
خداوند حرمى دارد كه مكه است پيامبر حرمى دارد و آن مدينه است و حضرت على (ع) حرمى دارد و آن كوفه است و قم كوفه كوچك است كه از 8 درب بهشت سه درب آن به قم باز مى شود - زنى از فرزندان من در قم از دنيا مى رود كه اسمش فاطمه دختر موسى (ع) است و به شفاعت او همه شيعيان من وارد بهشت مى شوند.
_بيست و دوم بهمن، در حكم عيد غدير است؛ زيرا در آن روز
بود كه نعمت ولايت، اتمام نعمت و تكميل نعمت الهى، براى ملت ايران صورت
عملى و تحقق خارجى گرفت. ۱۳۶۸/۱۱/۰۴
_
هر گاه و هر جا كه از پیروزی ۲۲ بهمن یادی و نامی آورده می شود، چهره ی شهید و نقش خونین شهادت، در برابر چشم ها پدیدار می گردد. ۱۳۶۸/۱۱/۱۹
_
دههى فجر، در حقيقت مقطع رهايى ملت ايران و آن بخشى از تاريخ ماست كه گذشته را از آينده جدا كرده است. ۱۳۶۹/۱۰/۱۱
_
دههى
فجر، آن آيينهيى است كه خورشيد اسلام در آن درخشيد و به ما منعكس شد. اگر
اين آيينه نبود، باز هم مثل همان دورههاى تاريك و قرون خاليه، بايستى ما
مىنشستيم و اسمى از اسلام مىآورديم. ۱۳۶۹/۱۰/۱۱
_دهه فجر در حقيقت ولادت امامت در اين كشور است؛ به همان معنايى كه خود امام و اسلام براى ما ترسيم كردهاند. ۱۳۶۹/۱۰/۱۱
_
۲۲ بهمن در حيات تاريخى و ملى كشور و هدايت سرنوشت ملت ايران به سوى حق و صلاح نقش بزرگى داشته است. ۱۳۷۸/۱۱/۰۶
_
در طلیعهی روزهای درخشان فجر از همه چیز شایستهتر تكریم شهیدان و خضوع در برابر روح فداكار آنهاست. ۱۳۷۹/۱۱/۱۲
_
دشمنان
سعى مىكنند انقلاب را از ياد مردم ببرند؛ اما دهه فجر، انقلاب را به ياد
مردم مىآورد. سعى مىكنند امام را از ياد مردم ببرند؛ اما دهه فجر، تجسّم
اراده و عظمت امام بزرگوار ماست. ۱۳۸۰/۱۱/۰۳
_
حادثه بيستودوم بهمن و پيروزى انقلاب، پايان تحقير ملت ايران بود. ۱۳۸۰/۱۱/۲۱
_روز ۲۲ بهمن و راهپيمائى ۲۲ بهمن مظهر اقتدار ملى است؛ مظهر اقتدار ملت ايران است؛ مظهر حضور مردمى و اراده و عزم ملى ملت ايران است كه مرد و زن و پير و جوان، در همهى شرائط به خيابانها مىآيند و خودشان را در سرتاسر كشور در مقابل چشم بينندگان قرار ميدهند؛ اين خيلى باعظمت است. ۱۳۸۶/۱۱/۱۹
_ راهپيمايى بيستودوم بهمن مظهر اقتدار ملى است؛ نشاندهندهى عزم عمومى ملت ايران است؛ مظهر همان چيزى است كه هر دشمنى را در هر حد و اندازهيى از اقتدار نظامى و توانايىهاى تبليغاتى و سياسى، مرعوب مىكند. ۱۳۸۳/۱۱/۱۹