مرسه حزن
لصبای ومسامری
اللیلی ونجم سعده...
والشوگ اخذنی ومشه
لمّی ولبوی وهلی
وزغری الگضه ابمهده...
والروح من بین ادی
فرّاشه عتهه الهوه
خذهه ومشه الوحده...
اتدوّر حدیقة ورد
مر بیها غبشه النده
فزّزها وتعدّه...
وبکل فراشه طبع
تنهضم لوتنتحر
لوما تشم ورده...
وبلا فراشه الورد
وبلانده ینتحر
لوما غسل خدّه...
والگلب طیر وجفل
حل باب سجنه وطلع
من یگدر ایردّه...
مهما نسوه خللته
بعده الگلب ما نسه
بعده ابهوی بعده...
وعیونی مصفه الدمع
والجفن ساهر عمر
ما مر علیه سهده...
والوجه مایه انخبط
والخدّی لیلی شهد
ما لامس امخده...
والعمر مرسه حزن
ما مرها مرکب فرح
من شف بحر مدّه...
وتعشّه بیّه الزمن
وانه الاحسّب چنت
بی گادر اتغدّه...
والوکت من هد علی
حشّم اویا دنیتی
ما هد علی وحده...
حشّمت محّد فزع
والحظ ترکنی وغفه
والنام شیگعده...
وحدی ابطرج حسبتی
یچوینی صیف الهجر
واتجمّد ابّرده...
مغزل یفرنی الحزن
والخیط من ینگطع
بمعاتت ایشدّه...
اضحک چذب وبتسم
موگد جمر داخلی
یمّی الیجی اشحدّه...
موکلهه تنعد سوه
کلمن وثوبه الخلگ
متفصّل ابگدّه...
بیهم یخون الوعد
والثانی لو واعدک
مایخلف ابوعده....
عزیزی الزائر : الهدف هو نشر الشعر الشعبی والتعرّف من خلال هذه المدونه علی فنونه وطریقة نظمه وکتابتة