آیت اللّه نصر اللّه شاه آبادی، فرزند استاد فرزانه امام خمینی (ره) چنین می گوید:

قبل از تشریف فرمایی امام به نجف، شبی در خواب دیدم که در ایران آشوب و جنگ است، به ویژه در خوزستان. سر تمام نخل های خرما یا قطع شده بود یا سوخته بود. در این جنگ، یکی از نزدیکان من شهید شده بود و این جنگ که خیلی طولانی شده بود، فرماندهی اش را حضرت سید الشهداء علیه السلام بر عهده داشتند که با پیروزی ایران تمام شد... و از خواب بیدار شدم. پس از تشریف فرمایی امام به نجف، خواب را برایشان تعریف کرد و ایشان گفتند: یک نکته به تو می گویم که تا زمانی که زنده ام جایی بیان نشود. روزی در قم، آیت اللّه شاه آبادی مسیر حرکت را بیان کردو فرمود که: «تو انقلاب خواهی کرد و پیروز هم می شوید و جنگی در خوزستان برایتان رخ می دهد که یکی از اقوام ما نیز در آن جنگ به شهادت نایل خواهد شد.» سپس فرمود: «حالا البته زود است، تا آن زمانی که این مسیر شروع شود، زود است، امّا می رسد» و همان وقایع اتفاق افتاد.

خاطره

در تاریخ 5-2 1363 زمانی که به عنوان یک جوانک در جبهه حضور داشتم ، وقتی در محل استقرار لشکر 25 کربلا ، پادگان شهید بهشتی اهواز  برای شرکت در نماز جماعت مغرب و عشاء آماده شده بودم ، متوجه شدم که آیت الله مهدی شاه آبادی که آن موقع نماینده مجلس شورای اسلامی بودند ، پیش نماز هستند. یادش به خیر ، حضور جناب مهندس مهدی چمران که آن موقع هنوز در محاسن شان هیچ موی سفیدی دیده نمی شد ، با ایشان همراه بودند. باز یادش بخیر نماز دلچسبی که زیر آسمان الهی  بر پا شد.

غروب فردا خبر شهادت آیت الله مهدی شاه آبادی همه ما را متاثر کرد.

...و امروز فقط حسرت آن دوران بر دوش دلمان سنگینی می کند.

می آندیشم این چه حکمتی دارد که آستاد امام خمینی خبری  را به امام می دهند ، انقلاب ، جنگ ، شهادت پسرش... و من فقط شرکت در یک نماز جماعت مغرب و عشاء پشت سر حضرت آیت الله شهید شاه آبادی... راستی سهم من چقدر است؟؟ آیا هنوز به یاد و راه شهداء هستم؟؟ آیا من هم به حساب می آیم؟؟...

تکرار از سال قبل:

این مطلب در سال گذشته هم در همین ایام در وب سایت akmor.blogfa.com آمده است