آخرین پلان

زير كبود گنبد مينا من بودم و تو نبودي 

بودي اما هنوز در دنياي من نبودي 

 ومن بودم يك دنيا مال خودم 

همه چيزش مال من بود و همه وقتش براي من 

طلوع خورشيدش مال من بود و شب مهتابيش براي من 

وقتي نبودي همه چيز خوب بود 

هيچ كم و كاستي نداشتم 

و آزادي و رها بودنم به تمام دارايي ها و نداشته هايم مي ارزيد  

اما يك روز  

يك روز جمعه  

يك روز جمعه مقارن ظهر 

وقتي كه چشمم پر بود از آدم هاي يك شكل و يك رنگ و ذهنم پر بود از روزمرگي هاي خاص خودم 

نگاهم به نگاهت تلاقي خورد 

درست مثل يك فيلم نود دقيقه اي كه تند از جلوي چشمت عبورش ميدهي براي يادآوري

انگار تمام  امروزم از جلو چشمانم گذشت 

و درونم پر شده از يه احساس نو 

نميدانم و نمي فهمم چه حسي بود اما وجودم را پر كرد و سرشار شدم از تو 

فكرم شد تو  

خيام شد تو 

خوابم شد تو 

طلوعم شد چشم گشودنت و شبم با مهتاب چشم تو به صبح مي رسيد 

دل توي دلم نبود  

و صبر انگار برايم شده بود ناشناخته ترين مفهوم 

همه وجودت برايم شده بود خواستن و خواستن و خواستن 

هر صبح كه به شب مي رسيد بيشتر  

و هر شب كه مي رفت تا صبح شود عميق تر 

بيقراريم را هيچ دلمشغولي ديگري نمي كاست 

اين شد كه همه دلم را آوردم به زبانم و گفتم و گفتم و گفتم تا گفتي "باشد"

و من انگار آتش درونم را خنكاي و زلالي كلامت به گلستان ابراهيم مبدل كرد 

اما اين حس دوام چنداني نيافت و فقط داشتنت به زبان برايم كفايت نمي كرد 

تمام زندگيم تو را كم داشت 

لحظات شاديم ، دقايق دلتنگي و غمم 

تو را نداشت يعني معنا نداشت  

دوباره سراپا شدم خواستن و خواستن و خواستن 

 و بلاخره به هر جد و جهد كه بود پا گذاشتي به زندگيم 

امروز دقيقا 3 ماه مي شود كه پر شده زندگيم از تو 

حالا كه چشم روي هم ميگذارم و مرور مي كنم اين فصل از زندگيم را ، لبخند به همراه چند قطره اي كه از انتهاي چشمم در حال فرو ريختن است عجين شده و يك نفس عميق از انتهاي وجود مي شود تلفيق تعامل احساساتم 

. 

. 

. 

دلم ميخواست رو به رويت بنشنم و چشم در چشمانت بدوزم و اينها را مستقيم به خودت بگويم  

مرا بخاطر تمام آنچه از من تو را مي آزارد 

مرا بخاطر تمام آنچه ميخواهم بشود اما نمي شود   

مرا بخاطر آنچه گاهي به زبانم نمي آيد براي گفتن 

و تمام آنچه كه گفته مي شود اما دلواژه هاي من نيست  

ببخش 

كه من ببخشيده ام همه دلم ، قلبم و روحم و سراسر وجودم را به تو

از روزي كه درانتظارش سالي گذشت و چند ماهي نيز  

آمدي و خانه ام پر شد از  

ترنم عشقت 

شميم نگاهت 

و اعجاز لبخندت 

خوش آمدي بانوي سرزمين دلم

فرش ميكنم دلم را به يمن قدمهايت با ذره ذره احساسم 

مينشانمت رو قلبم كه تنها تو در آن جاي خواهي داشت  

مي گذارمت رو چشمم تا اينبار دنيا را از نگاه تو بنگرم  

و حك ميكنم تو را بر نقش ذهنم كه طرح تمام نقش هايم باشي  

خوش آمدي بانو

از سراب ها در هراسم 

 از آنچه که واقعیت ذهنم را به سخره گیرد 

 از آنچه چون عظمت ابرهای سیاه بر آسمان سایه افکند و جز تیرگی هیچ نبارد  

 از آنچه چون دریا از منظر ساحل آرام و در نهاد متلاطمش غریق بسیار داشته باشد  

مرا تلخی واقعیت هزار برابر گوارا تر است تا شیرینی دروغ  

من از حباب های غلطان و هفت رنگ روی آب بیش از شن های رسوب زده کف آن بیزارم  

هراس من از سراب هاست از کلام هایی که تراوش ذهن ها نیستند  

از حرف هایی که چون از ذهن و دل بر می آیند تا به زبان میرسند رنگ باخته و لعاب نیرنگ میگیرند  

بیزاریم Hز بدبینی و بد دیدن نیست من به سادگی لمس بال شاپرکی راضیم به حس نوازش گلبرگی با سر انگشتانم و به طراوت یک قطره شبنم و بوی عطر خاک باران خورده  

 بیرنگی را هزار برابر بیشتر از صد رنگی میخواهم  

مرا شفافیت بیشتر از سیاست بکار می آید  

 با من نیا اگر تو نیز معتقدی تاریخ انقضای کسانی چون من در دنیا تمام شده است........ 

امروز اولين سالگرد تولد آخرين پلان است.

پارسال در چنين روزي بدون تصميم قبلي به يك باره خواستم تا داشتن فضاي شخصي در دنياي مجازي را تجربه كرده و اندكي از آن را با ساير ساكنان دهكده جهاني به اشتراك بگذارم.

تجربه دلچسبي بود.

انتشار حسي كه از دلم مي گذشت و فكري كه از ذهنم مي تراويد را دوست داشتم.

پيش از اين بسياري از اين ها فقط در وجودم خودم مي ماند و با گذر زمان از ذهنم محو ميشد.

اما تجربه درج آن در چنين فضايي را دوست داشتم.

شايد يكي از دلايل مهمش هم اين بود كه خوانده ميشد و به دل ديگراني هم مي نشست .

گاهي هم مطلالبش كه مورد استفاده واقع ميشد دلچسبي نشر اش بيشتر به دلم مي نشست.

به هرجهت خوشحالم از داشتنش

خوشحالم از اين همه دوست و همسايه جديد

و خوشحالم از پا گرفتنش

"تولدت مبارك دوست نوپاي من"

برنامه اي علمي و آموزشي در حوزه فناوري اطلاعات با تكيه بر تازه ترين و برترين اخبار و نوآوري هاي روز

اين برنامه روزهاي فرد ساعت 20:45 از شبكه آموزش سيما پخش ميشه

شما رو به ديدن اين برنامه مفيد علمي - آموزشي دعوت ميكنم

تو را دوست ميدارم بسان حس باغبان به غنچه

تو را دوست ميدارم بسان حس نسيم به شكوفه

تو را دوست ميدارم بسان حس دريا به ساحل

تو را دوست ميدارم بسان حس ماهي به دريا

تو را دوست ميدارم بسان حس ناب باران به زمين

تو را دوست ميدارم بسان حس زمين به قطره
.
.
.
تو را دوست دارم از آن زمان كه نديده بودمت
                      از آن زمان كه نمي شناختمت
                      از آن زمان كه نبودم
                      از آن زمان كه نبودي
ازلم را به ابدم دوخته اي
حالم گذشته ام را گم كرده
و آينده ام در پس امروزهايي است كه دو دو ميزند در چشمان پر ترديدت
بيا با من
ترديد نكن
وبشكن سكوت اين همه قدم كه مي تواند بكند جاده ها را براي رفتن
دستم را بگير اينجا دست ديگري نيست كه محكم تر از من بفشارد دستانت را
بيا با من
ترديد نكن