شاید این درد تسکین دهنده ی آن نگاه اشک آلود شود اما هر لحظه عاشق میشوی و
باز دردی به دردهایت اضافه می شود
باید نگاه ها را ببندی تادیگر دردی نباشد
تو فکل اینم خدایا عاقبت ایلان چی میشه؟ کاش همه چی دلست شه
دیگه نه خونی باشه نه فقلی
بابام همش غشه میخوره
من دوس دالم هاشمی ببله اما هل کی دلسوزتره ببله
خدایا خودت بزلگی پس ما پشتمون به خودت گلمه
حسرتی ماند و یک عمر تنهایی
که گوشه دیوار را ورق میزد
میدانم!
میدانم !
روزی خواهد رسید
که باز میگردم
به همان جایی که می جوشددر خونم
لحظه لحظه های
دوست داشته شدن را
اینجا درد غریبیست
مرگ یک دل
با هزاران ترکهای خیانت
به کجا خواهم گریخت
جز همان جایی که
مرا می بوسند و می خواهند
من باز خواهم گشت
من باز خواهم گشت 
این مدتیه خیلی گرفتارم ایشالله سر فرصت
میام بهتون سر میزنم خیلی دوستتون دارم مطالب زیادی آماده کردم
بخدا هنوز وقت نکردم بیام تووبلاگم بعضی از دوستان فرستاده بودن که زند ه م یا نه
هنوز مونده تا عید اما من بهتون تبریک میگم 
باز هم دلتنگی هایم را با قطراتش شستشو می دهم
دوست دارم مشتی از ابر هارا بر لبانم بوسه زنم
کاش سهم دل تنگی هایم را با ابر تقسیم می کردم
هنوز بر دیدگانم جای زخم های کهنه ی تنهاییست
وای به آن روز که تنهاتر شوم
دستانت را بر بلندای خیالم باز کن
من همان دیوار ترک خورده ی آشنای تنهایی ام
سلام دوستان دیگه محرم نزدیکه و دلا هم غمگین و غمگینتر
به یاد مظلومیت امام حسین (ع) بیافتیم و از خدا بخوایم که ذره ای
از اون دل بزرگ زینب بهمون بده و از خودگذشتگی امام حسین(ع)
سعی کنیم تو این ماه عزیز از خدا طلب استغفار کنیم
ازش بخوایم که تو اون دنیا جلوی حضرت زینب و امام حسین آبرمون نره
و حفظش کنه بخدا این دنیا واسمون یه گذره یه پله التماس دعا و تسلیت میگم به همه مسلمانان ایران
دنیا با این همه بزرگی برام خیلی کوچیکه مثل یک قفس
دنیا رو اگه تو مشتت بگیری تنها کسی که میپوسه و اسیر میشه خودتی
این دنیا /این زندگی /با این همه آدم دورو /دارن خفم میکنن
هرکاری میکنم واسه رهایی بی فایده س باز هم میمونم تو این قفس تنگ
تنها راهی که برام مونده دعاست
دعا برای یک قلب ساده با هزاران نفرت بی دلیل
ذهن من پوسیده توی این حصار سنگی بدون همزبون
بدون وفادار دیگه نفس کشیدنو میخام چیکار
شاید وقتی دیگر در فاصله ای نه چندان دور
با ذهنی معیوب ردپای معصومیت از دست رفته ام را پیدا کنم
کاش به کودکی ام بر میگشتم
چون خودم کوچیک بودمو دلم و دنیام بزرگ بود
باید راهی واسه پیله تنهایی ام پیدا کنم
سلام دوستان وبی که من دارم بیشتر به زبون خودمونی تر یا دوستانه تر بگم در مورد همه چی هست از غم دل گرفته تا سرک کشیدن به بازیگرا و خواننده ها و حتی زندگی خودمون که هر روز خیلی راحت از کنارش رد میشیم من شاعرم اما هنوز کتابی رو چاپ نکردم سبک شعرام بیشتر سپیده و از درد اجتماع گرفته تا غم خود همه یه جورایی تو شعرام سهیمن شاعر باید زجر بکشه تا یه شاعر خوبی از اب در بیاد خلاصه خوشحال میشم به جمع صمیمانه وبم بیاین و هرکدوم نظراتتونو بگید حالا چه خوب یا چه بد با کمال میل میپذیرم
