سلام...
شماهام مثل منین؟؟؟ شماهام اگه توی یه جمعی بهتون نیش و کنایه بزنن ساکت میشین و سرتونو میندازین پایین؟؟؟
از دست خودم عصبانیم!
چرا باید ساکت شم. چرا باید بغض کنم و هیچی نگم!
چرا؟؟
چرا بعضیا وقتی میخوان حرفی بزنن کلمات رو تو دهنشون مزه مزه نمیکنن؟؟ آخه از خدا نمیترسن؟ چرا باید اینجوری میشد! چرا !!!
چرا سرنوشت آدمها رو تفسیر میکنن؟ مگه اونا خدان؟
چرا زخم زبون و نیش و کنایه شده مدل حرف زدن آدمها؟
چرا محبت و مهربونی و همدردی از بین رفته؟؟ چرا باید حرص و جوش و غصه چیزایی رو خورد که دست خوده آدم نیست خواسته خداست!
با خدا که نمیشه در افتاد. خدا همه چیزش رو حکمت اگه میده حکمته اگه نمیده هم حکمت.
چرا اینو خیلیها نمیفهمن!!!!!
چرا متوجه نمیشن آدم وقتی دردی داره به اندازه کافی مچاله هست دیگه به رو آوردن و تیکه انداختن واسه چیه!!!!!!!!
خدایا شکرت که یادم دادی هر مقدری میکنی به صلاحمه.
خدایا شکرت که نمیزاری به کسی بی احترامی کنم.
خدایا شکرت که داری بهم یادآوری میکنی هستی و فقط تورو دارم.
شکرت. به دادت شکر به ندادتم شکر.
شکر.....
ولی خداجون یه دعای از ته دل دارم ازت خواهش میکنم همه اونایی که کسی رو به خاطر مشکلش کوچیک میکنن هرگز به اون درد گرفتار نکن ولی بهشون بفهمون که این کار غلطه و مهربونی رو یادشون بده.