ساده هستم
ساده می بینم
ساده می پندارم زندگی را
نمیدانستم جرم می دانند سادگی را
سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم
ساده می مانم… ساده میمیرم…
اما...
ترک نمی گویم پاکی این سادگی را …ساده هستم
ساده می بینم
ساده می پندارم زندگی را
نمیدانستم جرم می دانند سادگی را
سادگی جرم است و من مجرم ترین مجرم شهرم
ساده می مانم… ساده میمیرم…
اما...
ترک نمی گویم پاکی این سادگی را …
گاه دلتنـــــــگ می شوم
دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها
حسرت ها را می شمارم و باختن ها
وصدای شکستن را
نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم
وکدام خواهش را نشنیدم
وبه کدام دلتنگی خندیدم
که چنین دلتنگــــــــــــــــم
برای تو می نویسم
که بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است
تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ کاغذم را
نقش سرخ عشق می زند
در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم
گاهی دلت از سن و سالت می گیره
میخواهی کودک باشی
کودک به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می بره
و آسوده اشک می ریزه
بزرگ که باشی
باید بغض های زیادی را بی صدا دفن کنی ..
نمی دانم
چرا امشب واژه هایم
خیس شده اند . . .
مثل آسمانی که امشب
می بارد …
و اینک باران
بر لبه ی پنجره ی احساسم
می نشیند
و چشمانم را نوازش می دهد …
تا شاید از لحظه های دلتنگی
گذر کنم…
نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد
ولی باران نمیدانند که من دریایی از دردم
به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتی تلخ میگریم . . .
تو نیستی و مـن خوب می دانم
ایـن دلِ گرفتـه هر چقدر هم ببارَد
نـه خزان تنهایی ام می شود بهــار
و نـه کویـر سینـه ام
لالـه زار
و نـه یاس واژه های ذهنم یاسِ سپید !
امـا بُغض می شوم تا ببارَم
شاید بـه کُنج آسمان دلم پیدا شَوی
رنگیـن کــَمـان !
نازنینم
جوابش را در قلبت خواهی یافت .
