باشگاه کتاب

تا تو هستی نوشته ی مارک لوی و ترجمه ی مهدی طارمی

تا تو هستی را یک کتاب عامه پسند دیدم که هر کسی می تواند آن را بخواند. اما داستان را بیشتر یک فیلم می دیدم تا کتاب. اینکه داستان ماورایی شود و به قولی کمی سرکاری باشد در دیدن فیلم قابل تحمل تر است اما در خواندن کتاب چندان جذابیتی القا نمی کند.

داستان تا تو هستی خیلی پیچیده و پر ماجرا نیست اما ذکر جزییات و بیان عواطف از آن یک داستان مفصل ساخته. نثر کتاب نه آنقدر دلنشین است که کتاب را درسته قورت دهی و نه آنقدر کسل کننده که برای خواندنش تعلل ورزی.

داستان، روایتگر زندگی مردی است که خانه ای برای خود اجاره می کند و در آنجا با یک روح آشنا می شود که قبلاٌ مستاجر همان خانه بوده و اکنون در کما به سر می برد. آرتور و لورن مدتها با هم زندگی می کنند و به هم عشق می ورزند اما در نهایت بعد از بهبود حال لورن، او به آرتور می گوید اصلاٌ او را نمی شناسد. پایان غم انگیزی است اما بدون شک از یک پایان هندی مناسبتر است.

امتیاز من:3

عادت می کنیم نوشته ی زویا پیرزاد

عادت می کنیم به مقایسه ی سه نسل پرداخته...شاید سه نسل متفاوت که همه باید به همدیگر عادت کنند. توصیف ها و علایق این داستان برایم کاملاً باورپذیر بود." آیه "ی نسل سومی چندان غریب نمی زد. و "آرزو"ی نسل دومی را درست مثل خودشان دیدم؛ پر تلاش و از خود گذشته.انگار پر دغدغه ترین نسل تا به امروز ایران زمین هستند.

نثر کتاب روان و بی غل و غش بود. شوخی ها و ادا درآوردن ها و حتی پز دادن ها کاملاً به واقعیت نزدیک بود.انگار هیچ چیز بی جهت جلب توجه نمی کرد، هیچ کس حضورش نابه جا و غیر طبیعی نبود. سعی نشده بود یک جمله روشنفکر مآبانه در کتاب چپانده شود. همه چیز همانطور بود که باید باشد، بی شعار و با تمام عادات طبیعی انسانی.

امتیاز من:5

رویای مادرم نوشته ی آلیس مونرو و ترجمه ی ترانه علیدوستی

رویای مادرم دربردارنده ی 5 داستان متفاوت و با حسی به ظاهر مشترک است. داستان رویای مادرم و پس از آن داستان کوئینی می تواند بهترین های این کتاب باشد.هر یک از داستان ها  بر روی یک موضوع خاص و کوچک می گردد  اما با تعاریف و توصیفات فراوان و همین مسئله مرا مانع از آن داشته که خلاصه ای از داستان داشته باشم. مترجم همان علیدوستی بازیگر است که از پس ترجه این کتاب به خوبی بر آمده به گونه ای که احساس می شود توانایی بیشتری در این زمینه نسبت به بازیگری دارد.چند صفحه درباره ی نویسنده و معرفی آثار او به خودی خود بر ارزش های کتاب افزوده.

امتیاز من:5

سفر سرخ نوشته ی نصرت الله محمود زاده

سفر سرخ زندگینامه ی شهید سید حسین علم الهدی است که از آغاز فعالیت های سیاسی تا لحظه ی شهادتش را شامل می شود.  نصرت الله محمودزاده با داستان گونه نوشتن کتاب انصافاً خواننده را برای ادامه دادن ترغیب می کند. البته کتاب یک عیب بزرگ هم داشت و آن هم برش هایی است که در روال داستان یافت میشد که ارتباطش با حوادث گذشته معلوم نبود و شخصیت هایی ناگهان پدید می آمدند که منشا آنها مشخص نبود. هرچند نویسنده تا آنجایی که توانسته بود شخصیت ها را معرفی کرده و ارتباطشان با شهید را توضیح داده بود. اما کمی از مستند بودن دور بود که برای چنین کتابی کمی غیر قابل بخشش است.

امتیاز من:3

دو قرن سکوت سرگذشت حوادثی را می گوید که در دو قرن اول اسلام رخ داده.با وجود تاریخی بودن کتاب نثر چنان سنگین نیست که خواننده را از رغیت بیندازد. این کتاب البته مدتی نایاب بود تا اینکه پس از چند سال بالاخره به چاپ مجدد رسید. این نکته را باید اضافه کنم که این کتاب اوضاع تاریخی از اسلام را بررسی می کند که مرتبط با ایران است. برای معرفی کتاب هیچ توصیفی ندارم جز جملات خود کتاب:" زبان این قوم(ایرانیان قبل از اسلام) زبان قومی بود که از خرد و دانش و فرهنگ و ادب به قدر کفایت بهره داشت. با این همه این قوم که به صد زبان سخن می گفتند وقتی با اعراب مسلمان رو به رو  گشتند آیا چه شنیدند که خاموش شدند؟"

امتیاز من:4

راز اقلیم آسمانی نوشته ی میکا والتاری و ترجمه محمد قاضی

این کتاب بیشتر شبیه شرح حاله با شاخ و برگ های متعدد و بعضاً گیج کننده. بزرگترین مزیت کتاب آشنایی با فرهنگ رم است. نثر شیواو جذاب مترجم که بر همگان پیداست بر دلچسبی کتاب بیش از پیش افزوده. یعنی اصلاً   نمیشود نام والتاری و محمد قاضی را دید و به  خواندن کتاب فکر نکرد.به زعم من ، راز اقلیم آسمانی یکی از بهترین و مفید ترین کتاب های ترجمه شده در ایران است. کتاب هر چند حجم زیادی دارد اما آنقدر جذاب هست که با سرعت زیاد تمامش کنید. میکا والتاری شرمساری، رشادت، عشق، جنگ و صلح، سیاستمداری، فرهنگ و...را همه یکجا در این کتاب گنجانده.

این نکته را از من داشته باشید که پیوستگی مطالعه این کتاب خیلی مهم است؛ چرا که آنقدر موضوع دارد که اگر بخواهید گاهی به گاهی بخوانیدش  ممکن است آنرا فراموش کنید.

امتیاز من:5

وقتی نیچه گریست نوشته ی اروین یالون و ترجمه ی سپیده حبیب

 از بی نظیرترین کتاب هایی است که تا به حال با آن اشنا شدم. بزرگنرین مزیت کتاب تخصصی بودن آن است. کتابی راجع به علم روانشناسی بدون آنکه لازم باشد در روانشناسی تخصصی داشته باشیم. نویسنده با استفاده از الگوهای شخصیتی معروف جهان که با علم روانشناسی در ارتباط اند و همانا نیچه که در صدر کسان است و با خیالبافی و پیوند الگوها به طوری که بشود رمانی واقع پذیر را تدارک دید، خواننده را  به چنان وادی می برد که انگار راستی راستی نیچه  زیر دست یالوم بوده. نکات ریز این اثر آنقدر زیاد است که به زعم من یکبار خواندن کتاب کافی نیست. اروین یالوم آنقدر ذهن پویایی دارد که  از بسیاری از وقایع اطرافش برای ایجاد این رمان الهام گرفته؛ چنان که صحت داشتن یا نداشتن ماجرا قابل تشخیص نباشد. داستان در واقع حول محور روانشناسی می چرخد که به کمک زندگی شخصی نیچه شتافته.جدا از توانایی نویسنده در اثریخشی و خلق احساسی باورپذیر، از توانایی مترجم هم نمی توان چشم پوشید.سپیده حبیب که خود نیز روانشناس است در ترجمه ی تخصصی کتاب کم نیاورده و با نثری گیرا داستان را ثبت کرده.

امتیاز من: 5

سووشون نوشته ی سیمین دانشور

کتاب سووشون را کمتر کسی است که نشناسد. قسمتی از داستانش را در کتاب ادبیات دبیرستانیمان خواندیم. اما شاید فقط عاشقان ادبیات دنبال خواندن این کتاب رفته باشند.اما حس و حال کتاب، صداقت داستان، واقیعت های شخصیتی و دل نشینی نثر خانم دانشور کم چیزی نیستند که بخواهیم خواندنش را بسپاریم به همان سینه چاکان و دانشجویان ادبیات. حتی اگر یک کتابخوان معمولی هستید حوصله تان از خواندنش سر نمی رود.یوسف ،روشنفکر کتاب در تقابل با ظلم بر می خیزد و خسرو پسرش قدرتمندانه و زری همسرش اگر چه با ترس راه او را دنبال می کنند.هر یک از شخصیت های کتاب ویژگی های رفتاری و قصه خود را دارند که با این وجود هیچ تکراری در پردازش داستان نیست. یک پاراگراف از متن کتاب را بسیار پسندیدم هر چند به آن اعتقاد چندانی ندارم. فقط تازگی نظریه اش برای من جالب بود پس انگ فمینیست بودن را نچسبانید و فقط لذت ببرید:" کاش دنیا دست زنها بود، زنها که زائیده اند یعنی خلق کرده اند و قدر مخلوق خودشان را می دانند.قدر تحمل و حوصله و یکنواختی و برای خود هیچ کاری نتوانستن را. شاید مردها چون هیچوقت عملاً خالق نبوده اند، آنقدر خود را به آب و آتش می زنند تا چیزی بیافرینند.اگر دنیا دست زنها بود، جنگ کجا بود؟"

 کتاب های نسل خانم دانشور و آل احمد و بزرگ علوی و... برایمان شده نوستالژی. این نوستالژی را از دست ندهید.

امتیاز من:4

کوه پنجم نوشته ی پائولو کوئیلو و ترجمه دل آرا قهرمان

اسم نویسنده را هم که نبینید می توانید حدس بزنید کار پائولو بوده. داستان هیچ گونه زیبایی نداشت. تنها کمی انسان را به کوشا بودن تشویق می کرد البته نه به گونه ای که در خواننده اثری داشته باشد. کتاب حتی ترجمه ی خوبی نداشت. دل آرا قهرمان شاید انگیزه یا تجربه یا اطلاعات کافی برای ترجمه نداشت. کوه پنجم تنها به افزایش آمار کتاب های خوانده شده کمک کرد و نه بیشتر.

امتیاز من:1

 کیمیا خاتون نوشته ی سعیده قدس

در وصف رمان تاریخی کیمیا خاتون همان بس که در طی 7 سال به چاپ بیست و سوم رسیده. سعیده قدس جداً که می تواند یک نویسنده ی توانا باشد.

کیمیا خاتون دختری است که پس از فوت پدرش به همراه مادرش که به همسری مولانا در می آید، در حرم مولانا ساکن می شود. کتاب را به نقل از کیمیا می خوانیم پس باید منتظر نگاه های ظریف و زنانه باشیم و دنیا را از دریچه ی او ببینیم که همانا دریچه ای است بسیار زیبا و قابل ستایش. به گفته ی مولف این رمان تاریخی برداشتی خیال پردازانه از یک ماجرای واقعی است. یعنی داستانی است از شبستان مولانا.

هزار بار حیف اگر این کتاب را از دست بدهید؛ فقط اگر در پایان از شمس تبریزی(مراد مولانا) متنفر شدید تفصیر را گردن من نیندازید. نثر خانم قدس آنقدر گیراست که پس از اتمام کتاب تنها توانستم بگویم:"آه...کیمیا".

امتیاز من:5