آموزش و پرورش

 بازی دو نفره

کدوم فصل

 پیش دبستان و پایه اول

1)      بازیکنان دو به دو روبروی هم می ایستند.

2)      مربی می گوید بهار، بازیکنان پشت به پشت هم می ایستند و دستهای خود را بالا می برند و با هم یک درخت می سازند.

3)      مربی می گوید تابستان، بازیکنان روبروی هم می ایستند دستهای خود را طوری که گویا میوه ای در دست دارند در هوا نگه می دارند.

4)       مربی می گوید پاییز، بازیکنان به سمت چپ خود رفته و دست راست خود را هم عرض شانه خود نگه می دارند.

5)       مربی می گوید زمستان، بازیکنان به سمت راست خود رفته و دست چپ خود را هم عرض شانه خود نگه می دارند.

اهداف

روانی – حرکتی: کوتاه کردن زمان عکس العمل نشان دادن، چابکی، انعطاف پذیری

شناختی: آشنایی با فصل ها، جهت ها (سمت چپ، پشت، رو به رو و سمت راست)

اجتماعی-عاطفی: همکاری، پیروی از قانون، ایجاد دوستی

مهد کودک هایی موفق هستند که:

۱.آموزش اولیه بسیاری از مفاهیم اجتماعی را داشته باشند.

۲.در کودکان ما روحیه تحقیق و بررسی را ایجاد کنند، پرورش دهند و آن را توسعه بخشند.

۳.وجود مربیانی است که کودکان را واقعاً دوست داشته باشند و بازی با آن ها و سر و صدای آن ها مربی را خسته نکند.

۴.غنای مهد کودک از وسایل و سرگرمی های آموزشی است.

۵.فضای آموزشی بزرگ داشته باشند.

۶.به بهداشت غذایی و آموزش نظافت توجه داشته باشند.

بازی گروهی

یک نفر زیادی روی دایره

پایه پنجم و چهارم دبستان 

1)      بازیکنان دو دایره متداخل تشکیل می دهند.

2)      یکی از بازیکنان تعقیب کننده و دیگری به عنوان نفر اضافی انتخاب می شود.

3)      نفر اضافی برای نجات خود در جلوی دو نفر روی دایره می ایستد.

4)      وقتی که هر دو نفر سه نفر شدند، بازیکن بیرونی نفر اضافی می شود و فرار می نماید.

5)      وقتی که نفر اضافی لمس شد تعقیب کننده می شود، و تعقیب کننده نفر اضافی و بازی ادامه پیدا می کند.

6)      اگر دنبال شونده لمس نشد، او نفر اضافی می شود و تعقیب کننده همچنان تعقیب کننده باقی می ماند.

اهداف

       روانی – حرکتی: سرعت، استقامت عضلانی،کوتاه کردن زمان عکس العمل نشان دادن

       شناختی: آشنایی با شکل دایره (گردی)، شمارش اعداد، افزایش دقت

      اجتماعی-عاطفی: پیروی از قانون بازی، همکاری، پشتکار در رسیدن به هدف، ایجاد نشاط وشادابی

بيش فعالي يا ناپايداري از شايع ترين مشكلات رفتاري كودكان است كه متأسفانه در كشور آمار از شيوع قابل توجه آن حكايت مي كند. كودكان بيش فعال، كودكاني ناآرام و پرجنب وجوش هستند كه غالباً كارهاي خود را ناتمام رها كرده واز كاري به فعاليت ديگري كوتاه مدت مشغول مي شوند، انرژي آنها افزايش يافته، تحريك پذيري دارند و غالباً براي والدين درد سرآفرين هستند.

هر سخن جايي و هر نكته مكاني دارد"اين جمله به گوش ما آشناست و منظور آن را درك مي‏كنيم. اما آيا كودكان نيز مانند ما معني و مفهوم آن را مي‏دانند؟ كودكان زمان و مكان مناسب براي رفتاري را نخواهند دانست مگر اينكه به آنها آموزش لازم در اين زمينه داده شود.