فوتبال ما
بيمار است .
ديرزماني است که فوتبال ما بيمار است ، مثل خيلي چيزهاي ديگر ما ،
ولي اين بيماري در فوتبال بيشتر به چشم مي آيد ، چون در ثانيه ۵۴۰۰ يا بعبارت ديگر که امروزه همه از آن براي رساندن منظور خود از آخر کار و دير شدن و .... استفاده مي کنند ، يعني دقيقه ۹۰ ، همه چيز به روشني عيان مي شود !!!
از عملکرد گرفته تا نتيجه ،
از رفتارهاي نابهنجار فردي گرفته تا رفتارهاي زننده اجتماعي ،
از مديريت مديران غير فوتبالي و غير متخصص و بعضا سياسي گرفته تا مربيگري مربياني که بويي از فلسفه و آداب آموزش و پرورش بازيکنانشان نبرده اند ،
از دلالي و رانت خواري چسبيدگان به فوتبال گرفته تا جار و جنجال هاي بي خاصيت و پوچ که گلوي فوتبال ما را سخت مي فشارد ...
امروز فوتبال ما سرشار از نماها است ، تماشاگرنما ، خبرنگار نما ، مربی نما ، مدیر نما و .........
وهمه اينها براي چيست ؟
بخاطر يک مشت دلار ،
نه ، ببخشيد ، بخاطر ميلياردها ريال !!!
و اما خروجي اين همه هياهو و ريخت و پاش هاي ميلياردي چيست ؟
عملکرد شايسته و کسب نتايج اميدوار کننده تيم ملي و تيمهاي باشگاهي در رقابتهاي بين المللي ؟
بروز رفتارهاي توام با غرور و غيرت ملي ؟
ارائه بازيهاي زيبا و تماشاگرپسند ؟
يافتن و پرورش استعدادها و معرفي پديده هاي جوان به فوتبال کشورمان ؟
توسعه زيرساختها و استاندارد سازي وررزشگاهها ؟
فضاي آرام و بدون حاشيه پيرامون فوتبالمان ؟
و .......................................... ؟
وصد البته همه ما مي دانيم که (( هيچ ))
يعني (( هيچ هيچ ))
جالب است ، واقعا اين همه براي (( هيچ )) ؟
چگونه است که فوتبال ما سلامت و صداقت و تخصص و دلسوزي را برنمي تابد ؟
که نه تنها برنمي تابد ، بلکه اين اصول و ارزشها ، سر دل فوتبال ما گير مي کند و اين گير به اين دليل است که اکنون ديگر در شکم فوتبال ما به زحمت می توان يک روده راست پيدا کرد که با نهاد آدمهاي راست کردار همخواني داشته باشد !!!
و دقیقا بهمین دلیل است که حاجی مایلی کهن که بجز عشق به ارزشهای راستین و اصل فوتبال دغدغه ای ندارد ، مهجور است و تنها !!!
علی دوستی مهر مربی که پس از پیروزی در مقابل استرالیا همه می گویند مربی سازنده و خوبی است ، حداکثر چند روز دیگر و به سرعت برق و باد ، بدست فراموشی سپرده می شود و دیگر هیچ !!!
دهداری و دهداری ها فراموش می شوند و در مقابل ستاره ها و اسطوره های پوچ و کاغذی باد می شوند و به باد می دهند همه هستی فوتبال مان را ....
مدتی است که حال سمبلهای فوتبال ما ، یعنی اسقلال و پرسپولیس بسیار خراب است . عملکرد قرمزهای کهکشانی و پرطرفدار ، نه تنها اشک هواداران بیشمار این تیم را در آورده است ، بلکه حتی حال طرفداران استقلال را نیز بهم میزند ، همانگونه که عملکرد آبی ها حال پرسپولیسی ها را !!!
تیم ملی کشورمان با شکست در مقابل لبنانی که در فوتبال محلی از اعراب ندارد ، تیر خلاص را بر عشق و غیرت و غرور ملی شلیک می کند ، زخمی که سالیان سال جای آن بر پیکر فوتبال ما باقی خواهد ماند .
و حاصل چنين هزار توي کژرفتاری ، پيچهاي زياد و نابهنجاریهایی است که مسير رو به توسعه فوتبال کشور را بطور جدي با زحمت روبرو کرده است .
بنظر ميرسد براي نجات جان نحيف و روح آزرده اين بيمار ، هر چه زودتر بايد تدبيري انديشيد و راه درماني يافت که وقت وقت است .
صبا ، گر چاره داري وقت وقت است که شوق اشتياقم قصد جان کرد