السلام علیک یا رفقا! ;)

زندگی متاهلی خوبه... حداقل از یه جهات خوبه... که دیگه اعصاب خوردیا و دل مشغولیای سابق رو نداری!

این روزا یکم کارم رو مخمه! محیط جدید! مزخرف... آدمای خاله زنک... زیراب زن!! اووووف تا دلت بخواد پشت سر حرف زن!!! متنفرم ازین ادما!!! یعنی واقعا عذابه کار کردن کنار این آدما واسم! ولی بازم رو پام! بازم ادامه میدم! گنده تر از اینارو کنار گذاشتم! اینا که سهلن! ولی خب.... امید دارم به بهتر شدن اوضاع!

خدایا شکرت... بخاطر همه ی نعمتهای خوب زندگیم!

آآآآآآآآآآآخـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیش...

هوفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

واااای خدااا

یاد اون روزایی افتادم ک میومدم اینجا و با بغض و بی حوصلگی مینوشتم...نق میزدم!!!

تموم شد... هوووففف... البت... این مشکلات تموم ک نمیشن... فقط از مرحله ای به مرحله ی بعد میری! و این یعنی رشد و پیشرفت

یــــــــــــــــــــووووووهووووووووو

سلام...

اومدم...بعد یک مد طولانی! میدونم کسی دنبال نمیکنه نوشته هامو.. واسه دل خودم اینجارو خط خطی میکنم فقط!

با یه دنیا خبر و حرف اومدم....

بی پرده بگویمت: وصال یار... نزدیک است!

17 مهر عقدمه... من... محمد...خدا! ما سه تنیم! من.. تو.. خدا!

بالاخره تونستیم و شد!

خدایا شکرت بخاطر همه ی این روزای باور نکردنی!

وااااااا

چرا بلاگفا اینجوری شده!

مزخرف!!!!

بعد از یه مدت تقریبا طوالنی...دوباره سر و کلم پیدا شد!

سلام!

خسته ام... مثل همیشه!

 

عاشق پاییز و زمستونم.... حیف ک تموم شدن... و باز هم چشم انتظار پاییزی دیگر...

ب امیدی پاییزی زیبا...تابستان (مزخرف ترین فصل...البت هنو نیومده ولی من از الان غصم گرفته) را تحمل میکنیم!

پادشاه فصلها.... پاییز!

منمو درمانگاه....

همین الان یهویی ... خخخخخ

و باز هم اعصاب حورذیای همیشگی..... هووووووووووووف

خداااااااااااااااا کی میخواد تموم بشه....

و باز هم منمو.... خدا... تنهای تنها....

تولدم مبارک!!!!

23 فروردین!

شب که میشه دنیا هوار میشه رو سرم!!همه ی فکرا یهو هجوم میارن!! د بی انصافا ببینید ک له و داغونم دیگه!!چرا مراعات حالمو نمیکنید... نبود محمد داغونم میکنه..هاینکه به این فکر کنم ک محد نباشه توو ایندم رواااااانیم میکنه...به جنونم میکشه..خستهههههه شدم خدااااااااا.... من ایوب نیستم ک صبرمو.میخوای محک بزنی...بس کن...بس کن...ی کاری بکن...به داثم برسسسسس... هووووف

سلام...

فکر کنم اولین نوشته ی سال جدید میشه!

امساللل... اممممم.. بدک نبود! البته اگه اعصاب خوردیای خودم و محمد و خواستگاری و گریه های شبونه...هق هق زدنا ووو داد کشیدنا...به جنون رسیدنا!نا امیدیا و و و ... رو فاکتور بگیریم میشه گفت 94 شروعش بدک نبود!!! (هر چی بود بهتر از 93 بود!! اوووووق)

دیشب...توو اوج نا امیدی... یهو یه نشوننه از خدا... از سر گرفتن امید و زندگی و دوباره یه شروع دیگه...

خوبه حالم الان!

خطاب به پدر عزیزم: آقــــــــــــــــــــــــاجان...پدر دلسوز و فداکار من! مـــــــــــــــــــن کله خرتر از این حرفام! خب؟؟؟ دوســـــــــــــش دارم...از دستشم نمیدم...حالا هی بگو نه!!! از رو نمیرم من!!! بوس بوس!

..من برم درمانگاه..دیرم شده...

والسلام!

!علیک سلام...

دلم ی زندگی میخواد! اینکه صبحا تا لنگه ظهر میخوابم حالمو به هم میزنه از خودم و زندگیم!

البته کسی میتونه صبحا زود پاشه که ی دلیلی یا یه برنامه ای داشته باشه واسه زندگیش... نه یکی مث من که کل زندگیش فعلا گره خورده به یه اتفاق! هعی... نمیدونم!

کاش یه دلیلی داشتم واسه زندگی... نه روزمرگی!!

یک لحظه قبل از اینکه بری چک کن
خالی نباشه پاکت سیگارم
جوری برو که حس نکنم رفتی
وقتی برو که حال خوشی دارم

بردار و با خودت ببر از اینجا
هرچی که از تو خاطره می سازه
عطرت نمونه رو تن این خونه
وقتی برو که پنجره ها بازه

بی من نپوش ژاکت آبیتو
با اون لباس ساده و مغروری
زیبا نباش اینهمه بی انصاف
کمتر بخند وقتی ازم دوری
اصلا” غمت نباشه خیالت تخت
من بعد تو بهونه نمیگیرم
خو میکنم به خلوت و تنهایی
راحت بخواب بی تو نمیمیرم

ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ...
ﻗـﺮﺍﺭ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﺗﻔﺎﻗـﯽ بیُفتد !
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻏﻠﺖ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﻭ ﻧﻪ ﺳﺮ ﮐﺴﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﻧﮕﻪ ﻣﯿﺪﺍﺭﻡ !
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ...
ﻣﻦ ﺩﺭ ﮔـﻮﺷﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ ﺩﺭ ﯾﮏﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ،
ﺩﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﯿﺐ، ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﻣﯿﮑﻨﻢ ...
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﯾﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺭﺍ ﺯﯾﺮ ﻟﺐ ﺯﻣﺰﻣﻪ !
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ...
ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﯿﺒﯿﻨﯽ ،
ﻋﺼﺒﯽ ، ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤﻞ ﻭ ﯾﺦ !
ﯾﺦ ﺗﺮ ﺍﺯﻫﺮﻣﻮﻗﻊ .
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ...
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻣﻦ ﺑﻪ ﯾﺎﺩﺕ میاُفتم ،
ﻭ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ ...
ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻮﺭﯼ ...
ﭼﻪ ﻣﯿﭙﻮﺷﯽ ...
ﻭ ﺑﺎ ﭼﻪ ﮐﺴﯽ " ﻫﻢ ﻋﺷﻖ " ﺷﺪﻩ ﺍﯼ !
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻌﺪ ...
ﻣﻦ ﭘﺸﯿﻤﺎﻧﻢ !
ﭼﻮﻥ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺗﻮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ !
ﻭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯽ ﺷﮏ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ؛
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﯾﮕﺮ ﮐﺴﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﻦ ...
ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ...
ﻫﺮ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻓــــــﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ،
ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ !
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ !
ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺩﻟﺪﺍﺭﯼ ﺩﻫﺪ!
ﻓـــــــﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ،
ﺗﺎ ﺍﺑـــــﺪ ﻣــــﯽ ﻣﺎﻧﺪ ،
ﻗﺼﻪ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﯽ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﯽ ...
ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻣﺘﻨﻔﺮ ﺷﻮﯼ !
ﺑِﺒُﺮﯼ !
ﺩﻭﺭ ﺷﻮﯼ !
ﺳﺎﯾﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﯿﺮ ﺑﺰﻧــــﯽ !
ﺑــــﺎﺯ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ...
ﯾـــﮏ ﺟـــﺎﯾـــﯽ ﺗـــﻮ ﺭﺍ ﭘﺮﺕ ﻣـﯽ ﮐﻨﺪ
ﺑﻪ ﺗﻤـــﺎﻡِ ﺧـــــﺎﻃــــــﺮﺍﺕِ ﺧـــﻮﺏ ...
ﺑﻪ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺧﻢ ﻫﺎﯾﺶ ...
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺣﺮﺍﺭﺗﺶ ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﮑﻨﯽ !