همه میخواهند جای تورا بگیرند بی آن که بدانند توهم دیگر جایی نداری...

خانه ی فراموشی

هرچی ازش میپرسیدم درجواب میگفت:اره

مثلا میگفتم: منومیشناسی؟میگفت:آره

میگفتم اینجا خوبه  واست راحتی؟میگفت:آره

میگفتم:خوشحالی که اینجایی؟میگفت: آره 

گفتم :میخوای بریم بیرون یه دوری بزنیم دلت واشه؟

اونوقت جیغ کشید ودادوفریاد کرد که نه!نه!نه!

بعدا دلیلش رو پرستار آسایشگاه بهم گفت که :

آخه با همین بهونه اوردنش خانه ی سالمندان!!!



پ ن :خیلی دلتنگ وپشیمونم...


خداوند

چو از او گشتی , همه چیز از تو گشت !


 
 

                                                                                                                                               مگر از زندگی چه میخواهید که درخدایی خدایافت نمیشود؟

رحمت خدا

خدایا خسته ام از فصل سرد گناه و دلتنگ روزهای پاکم...

بارانی بفرست،چتر گناهم را دور انداخته ام...

دیروز دلم خیلی هوای بارون کرده بود...

هرچی بهش گفتم آخه وسط تابستون بارون کجاست؟ به گوشش نرفت که نرفت!

مثل اینکه خیلی گرفته بود خودمم نفهمیدم چشه؟!

اینقدر بهونه گیری کرد که ازش خسته شدم..

آخه تو چه جوردلی هستی ؟!اینقدر نازکی که باکوچکترین چیزی میشکنی 

تا دیروز هم گیر بودی وتند تند تنگ میشدی واسه کسی که ارزش تورونداشت

حالا هم که فقط بهونه میگیری

عزیزمن توالان بزرگترین عشق دنیا روتوخودت جا دادی

پس دست ازاین بچه بازیهات بردار کمی بزرگ  شو

کلی دلمو سرزنش کردم 

اما شب که شد

خیلی ناگهانی صدای رعد شنیدم

اومدم کنار پنجره

قطره های زیبای بارون روی زمین میچکید ودلنشین ترین صدارو ایجاد میکرد

 دویدم توحیاط وزیر بارون رحمت خدا کلی دعا کردم

دلم خیلی شاد شدوآروم...

مثل اینکه خدا نمیخواست دلی رو که عشقش توش جاداره روبشکنه 

خدایا ممنون که حرف دلمو شنیدی

عاشقتم عشق مهربونم...


پ.ن 1:واقعا هوای گرم مرداد بارون میچسبه...خداروشکر


هنوزم واست بهترین ارزوهارودارم اما

دیگه کاملا فراموشت کردم...


دیگه پشت هیچ پنجره ای به انتظارت نمیشینم...


دیگه ازدیدنت دلم نمیلرزه چه برسه به دیدن کسی که تنها 


لباسش شبیه تویه!


دیگه هیچ اهنگ عاشقانه ای منو به یاد تونمیندازه...


اره دیگه عاشقت نیستم ...


چون دیگه اون دختر کوچولویی که اشتباهی عاشق شد نیستم


دیگه بزرگ شدم


اونقدر بزرگ شدم که معنای عشقودرک کنم وهرچیزی


روباعشق اشتباه نگیرم


حالا خیالم راحته ...

دلم ارومه...

قلبم تندتند نمیزنه ...


فکرنمیکردم بدون تو بتونم زندگی کنم

اما الان میگم :همه چی ارومه!


فکرنکن دیگه عاشق نیستم 


اتفاقا عاشقم بدجور 


عاشق بزرگترین عشق دنیا


عاشق خالق زندگیم


که تو وبقیه نشونه ی خیلی خیلی کوچیکی از وجود اون

بودین ...


اره من دنبال بزرگترین عشق بودم 

وتورو اشتباهی پیدا کردم


اما حالا عشق واقعیمو شناختم وتا همیشه عاااااشقشم 


وعاشق همه مخلوقاتش


وهمه ی نشانه های زیباش درزمین 


خدایا


ببخشید دیر اومدم پیشت


اما حالا که اومدم هوامو داشته باش 


تاهمیشه...


دوستت دارم عشق جاودانم


پ.ن :دیگه تواین وبلاگ مطلب عاشقانه ای در مورد عشق زمینی نمبینید 


درستش همینه...

می خـواهَـم عوض شوم . . . 

چـرا بـایَـد دلـتنگِت بـاشم ؟؟؟

می خـواهَـم تـُو دلتنگم بـاشی !!!

می خـواهَـم آن
سیـبِ قـرمزِ بـالایِ درخـت بـاشم ، دَر دورتـرین نـُقطـۀ . .

دقـت کــُن !!!

رسیدن بـه مَـن آسـان نیـست !!!

اگـر هِـمـتـش را نـداری ، آسیـبی بـه درخـت نـزن . . .

بـه هَـمـان سیـب هـایِ کِـرم خـُوردۀ رویِ زمین قـانع بـاش !!
!

عید است ولی بدون او غم داریم                                              عاشق شده ایم وعشق را کم داریم

کاش این عید ظهورش برسد                                                اینگونه هزار عید باهم داریم                                           

این روزگارلعنتی...

در روزگاری زندگی میکنیم کـه: هَرزگی "مـُـــــد" اســت ! بی آبرویــی "کلاس" اســـت ! مَســـــتی و دود "تَفـــریــح" اســـت ! رابطه با نامحرم "روشــن فکــری" اســت ! گــُـرگ بــودن رَمـــز "مُوفقیت" اســـت ! بی فرهنگی "فرهنگ" است ! پشت به ارزش ها واعتقادات کردن نشانه "رشد ونبوغ" است !

رمضان الکریم

  

  

 

سلامامام سجاد(ع) به ماه رمضان :

سلام برتو ای بزرگترین ماه خدا و ای کریم ترین همنشین از میان اوقات
سلام برتو ای همسایه ای که دلها نزد تو نرم شد و گناهان در تو نقصان گرفت
سلام برتو که چه بسیارند آزادشدگان حضرت حق در تو
و چه سعادتمند است کسی که حرمتت را بواسطه خودت رعایت نمود !
سلام برتو همچنان که با برکات برما وارد شدی و ناپاکی معاصی را از پرونده ما شستی
سلام برتو و بر شب قدری که بهتر از هزار ماه است ...
حلول ماه مبارک رمضان مبارک
التماس دعا

مخاطب خاص

 

دنبال " مخاطب خاص " نوشته هایم نباشید !

ارزش " خاص بودن " را نداشت

 

 

 

یه وقــــتایی که دلت گـرفته..


بغض داری..


آروم نـیستی !


دلت بـــراش تـنگ شده.

.
حـوصله ی هـیـچـکسو نـداری !


به یــاد لحظه ای بیوفت کـه :


اون هــمه ی بی قـراری هــایِ تـو رو دیـــد..


امـّـا ؛


چـشمـاشـو بست و رفــت !

 

 حالا که رفتی... دیگه برنگرد... بزار دل باور کنه نبودنت رو... بزار چشم عادت کنه ندیدنت رو


دیگه برنگرد که اینجا ، قاصدک نفس نداره

گیر ِ تو کوچۀ بن بست ، دیگه راه پس نداره

هیچی از دنیا نمیخوام ، پی ِ یک آرامشم

میخوام از خودم گذشتن ، راهی ِ بیراهه شم

واسه پر کشیدن اینجا ، آسمونو کم میارم

دنیا واسم مثِ سده ، از جلوم برش میدارم !

دیگه مثل قبلا اینجا ، از نبودت نمیپوسم

خورشیدُ بغل میگیرم ، زمینُ محکم میبوسم !

این تموم زندگیمه ، می بینی چه صاف و ساده م ؟

دل بریدم از تمومت  واسه  هر کار ی آماده م

اره

 

 

شعر های من تابلــــــــو اند 

                                                                                                                          همه شان

                                                                                                                       نبودن ات را تبلیغ میکنند...

مهم اینه که ...

اگرتواین دنیا کسی هست که

 با دیدنش رنگ رخسارت عوض میشه

 و قلبت ابروتو به تاراج می بره

. مهم این نیست که اون مال تو باشه

، مهم اینه که باشه

. نفس بکشه،

زندگی کنه و از زندگیش لذت ببره

ما بدهکاریم

ما بدهکاریم / به یکدیگر و به تمام

دوستت دارم های ناگفته ایکه پشت

دیوار غرورمان /

ماندند و ما آن ها را بلعیدیم تا نشان دهیم

منطقی هستیم.......

یواشکی دوستت دارم

روز اول خيلي اتفاقي ديدمت......

روز دوم الكي الكي چشمهام به چشمهات افتاد.....

هفته بعد دزدكي نگاه كردم.....

ماه بعد شانسي شانسي به دلم نشستي.....

و حالا.....


            
                                     سالهاست يواشكي دوستت دارم.........

 

چگونه فراموشت کنم؟

چگونه فراموشت کنم...
تو را که سالها در خیالم سایه ات را می دیدم و تپش  قلبت را حس می کردم
و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگار دعا می کردم
که خدایا....
پس کی او را خواهم یافت
چگونه فراموشت کنم...
تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم
برایم تمامی اسمها بیگانه شدندو همه خاطرات مردند....
دستم را به تو دادم...
قلبم را به تو دادم...
نگاهم را به تودادم....
حالا تمامی لحظات تو را می خواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند
اي كاش بودي!!!!!!
هرگز ....هرگز ...
هرگز فراموشت نمی کنم ...........
 

زیر حرفام میزنم نشد فراموشت کنم...من بمیرم اگه خواستم ترک آغوشت کنم

 اگر ميتوانستم فراموشت ميکردم اما....
تو در آبي آسمان به من لبخند زدي
تو در خوش آوازترين ترنم آبي آب به قلبم پا گذاشتي
تو در قشنگترين لبخند کودکانه به چشمم نشستي
تو را با نواي قلبم پذيرفتم با آهنگ گوشنواز عشق
تو مرا با مهر خواندي و من....
به مهماني سفره ي محبتت آمدم
اگر ميشد از يادت ميبردم اما...
تو را با جوهر خونم در پنهاني ترين زواياي قلبم با سوزن تيز صبر حکاکي کرده ام
چگونه ميشود نقشي را که حک کرده اي پاک کردو از بين برد
من هرگز نميتوانم و واقعيت اين است که چنين چيزي را نميخواهم
من به تو مي انديشم و تو را با هر آنچه که وجود دارد ميپذيرم
مگر عشق، جز اين است...
و نميدانم سرنوشت چه بازي با من ميکند
و من براي تو مثل آب روان رودخانه زلالم
باورم کن و با من مثل من باش
دوستت دارم .....

باید فراموشت کنم

پایانم نزدیک است

نبودنم را تمرین کن...

.

.

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین میکنم

من می توانم! می شود!

آرام تلقین میکنم.

حالم، نه، اصلآ خوب نیست...

تا بعد بهتر می شود!!

فکری برای ِ این دل ِ تنهای ِ

غمگین میکنم.

من می پذیرم رفته ای،

و بر نمی گردی همین!

خود را برای ِ درک این، صد بار تحسین میکنم.

کم کم ز یادم می روی،

این روزگار و رسم اوست!

این جمله را با تلخی اش

صد بار تضمین میکنم.
.

خاطرات

چقدر باید بگذرد؟

تا من در مرور خاطراتم،

وقتی از کنار تو رد می شوم،

تنم نلرزد...

بغضم نگیرد...

امروز خدا می داند چند بار فرو ریختم!

از دیدن کسی که تنها لباسش شبیه تو بود......

 

کنم هرشب دعایی کز دلم بیرون رود مهرت ولی آهسته میگویم الهی بی اثر باشد

بدرقه

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات می کرد بهت چی گفت؟ گفت جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه بخوری من همه جا با هاتم تو تنها نیستی تو کوله بارت عشق میزارم که بگذری .قلب میزارم که جا بدی.اشک میزارم که همراهیت کنه.مرگ میزارم که بدونی بر می گردی پیشم....

اعتراف

                                                                                                                                                                                                                                                                            تا نهان سازم از تو بار دگر

راز این خاطر پریشان را

می کشم بر نگاه ناز آلود

نرم و سنگین حجاب مژگان را

 

دل گرفتار خواهشی جانسوز

از خدا راه چاره می جویم

پارساوار در برابر تو

سخن از زهد و توبه می گویم

 

آه ... هرگز گمان مبر که دلم

با زبانم رفیق و همراهست

هر چه گفتم دروغ بود، دروغ

کی ترا گفتم آنچه دلخواهست

 

تو برایم ترانه می خوانی

سخنت جذبه ای نهان دارد

گوئیا خوابم و ترانه تو

از جهانی دگر نشان دارد

 

شاید اینرا شنیده ای که زنان

در دل «آری» و «نه» به لب دارند

ضعف خود را عیان نمی سازند

رازدار و خموش و مکارند

 

آه، من هم زنم، زنی که دلش

در هوای تو می زند پر و بال

دوستت دارم ای خیال لطیف

دوستت دارم ای امید محال

فروغ فرخزاد

تست هوش

تست هوش در ادامه مطلب   

ادامه نوشته

سوی منزلگه ویرانه

میروم خسته و افسرده و زار


سوی منزلگه ویرانه ی خویش

بخدا می برم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه ی خویش

می برم،تا که در آن نقطه ی دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه ی عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا زتو دورش سازم

زتو،ای جلوه ی امید محال

می برم زنده به گورش سازم

تا از این پس نکند یاد وصال

ناله می لرزد،می رقصد اشک

آه،بگذار که بگریزم من

از تو،ای چشمه ی جوشان گناه

شاید آن به،که بپرهیزم من

به خدا غنچه ی شادی بودم

دست عشق آمد و از شاخم چید

شعله ی آه شدم،صد افسوس

که لبم باز بر آن لب نرسید

عاقبت بند سفر پایم بست

می روم،خنده به لب،خونین دل

می روم،از دل من دست بدار

ای امید عبث بی حاصل   

                                             فروغ فرخزاد

فراموشی

 با اون همه خاطره باز میخوام فراموشت کنم

میشکنم اما این دفعه برنده ی بازی منم

میخوام ازت جدا بشم یه ذره تنها بمونی        

      رفیق نیمه راه من دیره واسه پشیمونی

دخمل خوف

مدح امام رضا (ع)

چون توای شاه کسی حشمت ودربار ندارد ! 

جلوه  و جاذبه ات ، ثابت  و سیّار، ندارد!

خلقی از شوق چو پروانه روانند به سویت !

 هیچکس  مثل تو این گرمی بازار ندارد!

جمله مشتاق ونظرباز تو باشیم ، به هرجای

میل کوی تو  فـقط   فرقه ی زوار ندارد!

هرکه  آن بارقه و جلوۀ جانانه  بدیده است !

رفته هوشش زسر و طاقت گفتار ندارد!

ماو من نیست دراین میکده و محفل عرفان

جوش عشقست،حساب کم وبسیارندارد!

آن غـزالی  که  پناهندۀ  درگاه  تو گـردد

تـرس صیاد و کمند  و دد و آزار  ندارد!

آن کبوتر که  به پـرواز   درآید   امــروز

بی حرم اوج  و  پر  و  بال سزاوار ندارد!

(بیکی) ازدایرۀ خطّ تو بیرون شدنی نیست

خطّ  مهرتو  به جز  نقطه و پرگار ندارد!

بارالها ، می عشقش به من ازلطف عطا کن!آن طهوری که به خمخانه ی خمّار ندارد!

دلنوشته ها

                          خنده برلب میزنم تاکس نداند راز دل ورنه این دنیا که مادیدیم خندیدن نداشت             

ای خدا کاشکی برای ادمات دل بی رنگ وریا

 ساخته بودی کاشکی جای غضب و کینه دل

دل پر مهر و وفا ساخته بودی

دیگه قلب آدما از آهنه

کارشون ریا و تهمت زدنه

آدما از همه چی دل بریدن

جای روز به سنت شب رسیدن

وای از این سنت بی جا

وای از این رنگ و ریا

وای از این قلب دو رنگ و

دل ســنــگ آدمـــا

دیگه قلب آدما از آهنه

 کارشون ریا وتهمت زدنه         

زنگ زده زنگ زورخونه

اینجا پشه پهلوونه

هرکسی نارو بزنه

این روزا مرد میدونه

پدر بزرگ هفت سالگیش یادش نیست

تو زور خونه صدای فریادش نیست

شیرین قصه دیگه تلخه تلخه

این همه صخره یکی فرهادش نیست

هیچکی نگاشو به صدام ندوخته

یه شپره تو شعله ها نسوخته

خفاشا دل سپرده اند به خورشید

ترانه ساز ترانشو فروخته

دنیای وارونرو باش،رودخونه ها تشنشونه

قوت پهلوونامون به تیزی دشنشونه

عصر فراموشیه خاطراته

ترانه خون معجزه تو صداته

دنیایه وارونرو زیر و رو کن

این دل ویرون شده پا به پاته

ببین،ببین ساعت قصه خوابه

کلاغ رو قله اس،ته چاه عقابه

برگ کتاب قصه مون سیاهه

                                                                                                         عمر غزل اندازه ی حبابه

   

 

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش. شايد ديگه هيچ کس رو مثل اون دوست نداشته باشی و از کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن .چون شايد هيچ وقت ،هيچ کس تو رو مثل اون دوست نداشته باشد

    

 

وقتي کوچيک بوديم دلمون بزرگ بود ولي حالا که بزرگ شديم بيشتر دلتنگيم ............کاش کوچيک مي مونديم تا حرفامون رو از نگاهمون بفهمن نه حالا که بزرگ شديم و فرياد هم که مي زنيم باز کسي حرفمون رو نميفهمه                                                                                            

وقتي خاطره هاي آدم زياد ميشه ديوار اتاقشون پر عکس ميشه اما هميشه دلت واسه اوني تنگ ميشه که نميتوني عکسشو به ديوار بزني

  

در دنیایی که مردمانش عصا از دست کور میزنند من خوشباو

ر آنجا محبت جستجو کردم                                                                                                              


«
بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه
*** 

 

سفر همیشه قصه رفتن ودلتنگیه به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه
***

      

***
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست

بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!

 


دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون

اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

            در بي كسيم براي تو كه همه كسم بودي گريه كردم

در حال خنديدن بودم كه به ياد خنده هاي سرد و تلخت گريه كردم

در حين دويدن در كوچه هاي زندگي بودم كه ناگاه به ياد لحظه هايي كه بودي و اكنون نيستي  ایستادم 

  و آرام گريه كردم     در تنهايي خود لحظه ها را برايت گريه كردم    ولي اكنون مي خندم آري ميخندم به تمام لحظه هاي بچگانه اي كه به خاطرت اشك هايم را قرباني كردم

                  

 

میدونی رسم زمونه چیه؟:تو چشم میذاری، من قایم میشم .........اما تو یکی دیگه رو پیدا میکنی

                                                                                        

 

گاهي آرزو مي کنم...

کاش هرگز نمي ديدمت تا امروز غم نديدنت را

بخورم!!!

کاش لبخندهايت آنقدر زيبا نبودند که امروز آرزوي

ديدن يک لحظه

فقط يک لحظه از لبخندهاي عاشقانه ات را داشته

باشم!

کاش چشمان معصومت به چشمانم خيره نمي شد

تا امروز

چشمان من به ياد آن لحظه بهانه گيرند و اشک

بريزند!

کاش حرف هاي دلم را بهت نگفته بودم تا امروز با

خود نگويم

" آخه او که ميدونست چقدر دوستش دارم!!!!"

              

چقدر  سخت است گل آرزوهايت را در باغ ديگری ببينی و هزار بار در خودت بشکنی و آن  وقتآرام زير لبت بگويی: گل من باغچه ی نو مبارک                                           

                      

پاییز را دوست دارم...

بخاطر غریب و بی صدا آمدنش

بخاطر رنگ زرد زیبا و دیوانه کننده اش

بخاطر خش خش گوش نواز برگ هایش

بخاطر صدای نم نم باران های عاشقانه اش

بخاطر رفتن و رفتن... و خیس شدن زیر باران های پاییزی

بخاطر بوی مست کننده خاک باران خورده کوچه ها

بخاطر غروب های نارنجی و دلگیرش

بخاطر شب های سرد و طولانی اش

بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام

بخاطر پیاده روی های شبانه ام

بخاطر بغض های سنگین انتظار

بخاطر اشک های بی صدایم

بخاطر سالها خاطرات پاییزی ام

بخاطر معصومیت کودکی ام

بخاطر نشاط نوجوانی ام

بخاطر تنهایی جوانی ام

بخاطر اولین نفس هایم

بخاطر اولین گریه هایم

بخاطر اولین خنده هایم

بخاطر دوباره متولد شدن

بخاطر رسیدن به نقطه شروع سفر

بخاطر یک سال دورتر شدن از آغاز راه

بخاطر یک سال نزدیک تر شدن به پایان راه

بخاطر غریبانه و بی صدا رفتنش

پاییز را دوست دارم، بخاطر خود پاییز

و من عاشقانه پاییز را دوست دارم... یکتا

یاد مدرسه

داره بوی ماه مهر میاد خیلی هوای مدرسه کردم این شعروبه همین مناسبت گذاشتم  امیدوارم خوشتون بیاد               
اولین روز دبستان بازگرد
کودکی های شاد و خندان بازگرد

بازگرد ای خاطرات کودکی
بر سوار اسب های چوبکی

خاطرات کودکی زیبا ترند
یادگاران کهن مانا ترند

درسهای سال اول ساده بود
آب را بابا به سارا داده بود

درس پند آموز روباه و خروس
روبه مکار و دزد چاپلوس

کاکلی گنجشککی باهوش بود
فیل نادانی برایش موش بود

روز مهمانی کوکب خانم است
سفره پر از بوی نان گندم است

با وجود سوز و سرمای شدید
ریز علی پیراهن از تن می درید

تا درون نیمکت جا می شدیم
ما پر از تصمیم کبری می شدیم

پاک کن هایی ز پاکی داشتیم
یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت
دوشمان از حلقه هایش درد داشت

گرمی دستانمان از آه بود
برگ دفترهامان به رنگ کاه بود

مانده در گوشم صدایی چون تگرگ
خش خش جاروی بابا روی برگ

همکلاسی های من یادم کنید
باز هم در کوچه فریادم کنید

همکلاسی های درس و رنج و کار
بچه های جامه های وصله دار

کاش هرگز زنگ تفریحی نبود
جمع بودن بود و تفریقی نبود

کاش می شد باز کوچک می شدیم
لااقل یک روز کودک می شدیم

یاد آن آموزگار ساده پوش
یاد آن گچ ها که بودش روی دوش

ای معلم ، هم نام و هم یادت به خیر
یاد درس آب و بابایت به خیر

ای دبستانی ترین احساس من

باز گرد این مشق ها را خط بزن

                                                                                         

به چه میخندی تو..

به چه می خندی تو؟

به مفهوم غم انگیز جدایی؟

به چه چیز؟

به شکست دل من؟

یا به پیروزی خویش؟

به چه میخندی تو؟

به نگاهم که چه مستانه تو را باور کرد؟

یا به افسونگری چشمانت که مرا سوخت و خاکستر کرد؟

به چه میخندی تو؟

به دل ساده ی من میخندی که دگر تا به ابد نیزبه فکر خود نیست؟

خنده دار است بخند...