...آخر دنیا

ترجیح می دهم حقیقتی مراآزاردهد،تااینکه دروغی

آرامم کند...

و چه بغض هایی که چشمانم را خیس نکرد...

شاید این همان سادگی من باشد...

شایدم ساده ترین قصه ی یک انسان...

که می داند جدایی را ولی باور نمی کند...

من ماندم و ۱۶ جلد

لغت نامه که هیچ کدام از واژهایش

مترادف “دلتنگی” نمیشود…

کاش دهخدا میدانست دلتنگی معنا ندارد!!

درد دارد...

مثل کشیدن کبریت در باد دیدنت دشوار است؛

من به معجزه عشق ایمان دارم

می کشم آخرین دانه کبریتم را هر چه بادا باد

بیزار باش از معشوقی که

 اسم هرزگی هایش را بگذارد

  "آزادی"

  اسم نگرانی هایت را بگذارد

  "گیر دادن"

  و برای بی تفاوتی هایش

  "اعتماد داشتن به تو " را بهانه کند ...

ساعت ها از نیمه شب گذشته است و من به این می اندیشم :

آهای...روزگار!!

برایم مشخص کن

اینبار کدام سازت را کوک کرده ای تا برایم بزنی

می خواهم رقصت را با سازت

هماهنگ کنم...!!!

کسانی که شما را دوست دارند

حتی اگر هزار دلیل برای رفتن وجود داشته باشد

هرگز رهایتان نخواهد کرد

انها یک دلیل برای ماندن خواهند یافت...

دلم مست و لبم مست و سرم مست / بخون ای دل که صبرم رفته از دست

بخون ای دل محرم اومد از راه / بخون اجر تو با عباس بی دست …

حسین، نام آورترین نام و نامدارترین سردار بر چکاد روشنی هاست...

نام حسین(ع) را مشعل راهمان می کنیم تا در بیراهه های پرپیچ و خم گمراهی، گم نشویم...

یک وقت هایی باید

روی یک تکه کاغذ بنویسی

تـعطیــل است

و بچسبانی پشت شیشه ی افـکارت

باید به خودت استراحت بدهی

دراز بکشی

دست هایت را زیر سرت بگذاری

به آسمان خیره شوی

و بی خیال ســوت بزنی

در دلـت بخنــدی به تمام افـکاری که

پشت شیشه ی ذهنت صف کشیده اند

آن وقت با خودت بگویـی

بگذار منتـظـر بمانند !

    پی.نوشت:

خیالم از خودم راحت نیست

میترسم!

زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است.

زندگی «م...جذور» آینه است

قارچ‌های غربت..؟

روزی میـــرســـد کـــه

بـــا لبخنـــد تـــو بیـــدار میشـــوم...

ایـــن روز

هـــر زمــان کـــه میخـــواهـد بــاشـد

تکان تکان می خورد حس بی زبان قلم . تکه تکه خال می کوبد برقامت واژه های قلم . قلم امشب کوتاه می نویسد؟ یا قامت واژه ها تا ثامن الحجج نمی رسد ؟! میان صحن چلچله ها رها شده ام . چیست این صدا که مرا میان اشاره ها خرابه می کند . کرورکرور التماس نقره ای حک می شود روی پنجره های کبوتری اش . وصله که می زنند این گریه ها را به ضریح پیکرش ، قطره های چکیده را او ضمانت می کند . دخیل پنجره هایش روح امن یجیب تمام پنجره هاست . گفتنی ها را گفته ام .

نگفته هایم در پس زبان بی هنرم می ماند وبه فسیل عقده ها لبخند می زند . آقا توکه راه می روی روی آواز حنجره ها ، قفل نگفته ها باز می شود . ورق بزن حلقوم کنجکاو نکرده هامان را و آرام آرام بخوان تا اتاقک همسایه نشنود که ریابا اندام کبود آیه ها چه کرد  . خیال راستی ها کم کمک سایه می کشد روی آبروی آینه ها و سیب نصف شده حجب و حیا باز هم می ماند کنج خرابه ها .

آقا دستی تکان بده ، باران بپاش ، بوی خاک نم زده ، شاید کمکی باشد به بازگشتمان ……………..

التماس دعا...

اگه ميشد كف دست هر كي يه جمله اي

 بنويسي كه پاك  نشه...

دوس داشتي   كف دست كي   چي بنويسي؟؟؟

چشمهایت چه مهربان مینگرند

مرا و دستانت

که خوشبوترین شکوفه هارا

برای من دسته دسته میکنند***

تو پائیز را دوست داری و من همانند پائیز تورا

و چشمهایت

که رنگ پائیز به خود گرفته اند

چه زیبا آسمان را مینگرند

و دستانت را که بوی پائیز را می دهند

چه زیبا

یاد را

بر نوک انگشتانت به رقص می آورند...

در خاطری که ” تویـــی ” دیگران فراموشند ،

بگذار در گوشت بگویم

” میـــخواهــمــــــــت ” …

این خلاصه ی ،

تمام حرفای عاشقــــانه دنـــیاست …!!!