زندگی نامه دکتر سعید جلیلی

کلیپ صوتی از سخنان زیبای حاج آقای رنجبر در برنامه سمت خدا در مورد:

حقایق اعمال انسان در قیامت چگونه است؟

من کجایم در این برهوت دنیا

 نمیدانم!

تمام متخصصين اقتصاد عالم روي اين مسئله تاكيد كرده اند كه نرخ بهره بالابه اقتصاد كشور ضرر مي زند، اشتغال را كم مي كند، رونق اقتصادي را كم مي كند، تورم ايجاد مي كند، و الي آخر. حالاما خيلي به تحقيقات علمي هم كاري نداشته باشيم و از فرمول هاي علمي اش سردرنياوريم و با صرف نظر از مسائل شرعي، اگر كسي يك پولي داشته باشد مي خواهد برود يك كار توليدي انجام بدهد، فرض كنيد مرغداري درست كند يا يك كارخانه تاسيس كند. وقتي بخواهد وارد بشود مي بيند براي اينكه حتي يك پروانه اش را بگيرد يك سال بايد بدود، از آن اداره به آن اداره،از اين به آن. در هر مرحله اي هم گاهي احياناً بايد زير ميزي هم بپردازد. تازه وقتي پروانه گرفت مواجه مي شود با كارگرهايي كه قانون كار به اينها حقوقي داده و اگر بيكار بشوند بايد حقوقشان را بپردازد و بيمه شان كند و الي اخر. اگر يك كارگري تخلف بكند، حق اخراجش را ندارد و مشكلات ديگري از اين قبيل. بالاخر آخرش فرض كنيد پارچه اي توليد كرد با طرح و رنگ و نقشه زيبا . فردا پارچه قاچاق از چين و اندونزي وارد مي كنند مي زنند تو سر جنس هاي او. سودي نكرده هيچ، احياناً ضرر هم كرده است. اين كم اتفاق نمي افتد. بعد از آن دوندگي ها ، به اين بگويد، به آن التماس كند، به اين زير ميزي بدهد، تازه بعدش معلوم نيست چند درصد سود داشته باشد. اما اگر در بانك بگذارد ، بيست و پنج درصد، سي درصد راحت و آسوده سود مي گيرد ، كدام عاقلي مي رود اين زحمتها را بكشد برود دنبال كار توليدي، مگر عشقي داشته باشد، والافكر پول در آوردن باعث اين نمي شود آدم اين كارها را بكند، مخصوصاً اگر بخواهد كار اقتصادي سالمي بكند كه در آن كلك نباشد، دزدي نباشد، حق ديگران را نخورد. آخرش آيا ده درصد سود بكند يا نكند. اما اينجا سودها راحت به بيست و پنج درصد نرخ بازار، سي درصد و گاهي تا سي و پنج درصد هم مي رسد. اما اگر نرخ بهره بانكي مثل بسياري از كشورهاي پيشرفته دنيا يك درصد باشد چه مي شود؟ شنيده ام بعضي جاها حتي نرخ بهره شان منفي است و مي گويند اگر مي خواهيد پولتان را نگه داريم بايد چيزي هم بدهيد تا پولتان را نگه داريم. آن وقت شخص مجبور است پولش را در فعاليت اقتصادي و توليدي بيندازد تا درآمدي داشته باشد و خودش هم سهمي از آن درآمد ببرد.

    اينها خيلي تحقيقات علمي نمي خواهد كه وقتي نرخ بهره بانكي بالاباشد چه تاثيري در اقتصاد دارد. يك مسئله اي كه بعضي آقايان مطرح مي كنند اين است كه چون ما نرخ تورمان بالاست، اسمش اين است كه مثلاً بيست و پنج درصد سود است، ولي اين در واقع پنج درصد است، بقيه اش تورم است. از آن طرف سوال مي شود تورم از كجا بوجود مي آيد؟ يكي از عوامل تورم همين فعاليتهاي حساب نشده بانكي شماست. همين هاست كه موجب اين تورم ها مي شود و اشتغالها كم مي شود. به هرحال، يك رابطه زيكزاك و دور و تسلسل بين تورم و نرخ بهره برقرار است. بنده تخصصي در اين زمينه ندارم، ولي اين مطالب يقيني است و هيچ كدامش جاي شك ندارد. به هرحال از نظر قرآن هر گونه حيله و اينكه كساني كه اهل حيله باشند خدا آنها را به صورت ميمون مسخ مي كند (حالايك زمان به آن شكل است و در آخر الزمان شايد جور ديگري باشد مثل ذلتي كه انسان در مقابل ساير كشورها پيدا مي كند، اختلافات داخلي كه پيدا مي شود: «يلب سكم ش يعاً و يذ يق بعضكم باس بعض»؛ شما را به اختلاف كلمه و پراكندگي درمي افكند و بعضي را به عذاب بعضي گرفتار كند( انعام / 65)، نا امني هايي كه پيدا مي شود و چيزهاي ديگر.) ومسئله حيله و كلاه شرعي درست كردن، بسيار مذموم است.

کلیپ صوتی توصیه های امام خامنه ای درباره القای آزاد نبودن انتخابات

کلیپی جالب از استاد عباسی در باره اینکه چرا وقتی آدم علما را میبند به صورت ناخودآگاه از خود بی خود میشود

حجم: 5مگابایت | فرمت mp4

زمان :  1:10دقیقه

دانلود

گزارش فارس به مناسبت روز ولادت حضرت ابوالفضل (ع)، روز جانباز؛ این جانباز از ۱۵ سال پیش طعم هیچ غذایی را نچشیده است

خبرگزاری فارس: صاحب‌خانه ۱۵ سال است که طعم غذا را نچشیده، به مهمانی نرفته، تنها تفریحش این است که با همسرش سوار آمبولانس شده و برای ویزیت و معالجه به بیمارستان برود و می‌داند که همسرش با درد کشیدن او ذره ذره آب می‌شود اما نمی‌داند که آرزوی شیرین است که او بار دیگر لباس ارتشی بپوشد.

وقتی به کوچه "سرو " رسیدیم، آسمان هنوز آفتابی بود و گرمای تابستان دیگر به شکوه‌مان انداخته بود اما در دل نشاطی احساس می‌کردیم. نشاط از این بابت که به دیدار عزیزانی می‌رویم که قلبمان را تسخیر کرده‌اند و مهربانی‌شان تمامی ندارد.

گلبرگی روی در ورودی منزل چسبانده و روی آن نوشته بود «لطفاً زنگ نزنید، در بزنید، مهران‌راد». وارد منزل شدیم؛ متعجب از این همه آرامش؛ از این همه گذشت؛ چیدمان منزلی نقلی که گل‌ها و شکوفه‌های زیادی در گوشه گوشه‌اش می‌درخشید.

آری به دیدار جانباز دوران دفاع مقدس «ابراهیم مهران‌راد» رفتیم اما دیدن ایثارگری همسر وی این دیدار را تحت شعاع قرار داد؛ ایثارگری در این خانه از این جهت که اگر مشکلاتشان را بر شاخه‌های سرو تحمیل کنند، سرو در برابر آن خم می‌شود اما آنها مقاوم‌تر از سرو ایستاده‌اند و این مقاومت ستودنی است.

بعد از پذیرایی صمیمانه، از «شیرین جافر» همسر این جانباز خواستیم که به دیدار صاحب‌خانه برویم، صاحب‌خانه‌ای که ۱۵ سال است طعم غذا را نچشیده، به مهمانی نرفته، تنها تفریحش این است که با شیرین سوار آمبولانس شده و برای ویزیت و معالجه به بیمارستان برود؛ خانم جافر اذن ملاقات داد و وارد اتاق شدیم. مهران‌راد که روزی تاب دیدن یک کودک شهید شده را در منطقه جنگی نداشت و از دیدنش نفس‌هایش به شماره می‌افتاد، امروز روی تختی بدون تکلم خوابیده است؛ او فقط نظاره‌گر بوده و حتی قادر به انجام ساده‌ترین کارهای شخصی‌اش هم نیست.


مهران‌راد سال ۱۳۴۲ واد ارتش شده بود؛ در روزهای نخست جنگ تحمیلی با مدرک فوق دیپلم رشته پرستاری در بخش بهداری لشکر ۸۱ زرهی اهواز مشغول به فعالیت شد؛ بعد از مجروحیتش نیز دوباره به منطقه بازگشت و به لشکر ۵۸ ذوالفقار و پادگان ابوذر منتقل شد که اثرات موج‌ بمب‌های خوشه‌ای دشمن در گیلانغرب و خونریزی سمت راست مخچه وی را از ۱۵ سال گذشته خانه نشین کرده است.


* خدایا! شیرین را در جاده ایمان استوار نگه‌دار

در و دیوارهای اتاق این جانباز دوران دفاع مقدس، با برگه‌های کاغذی تزیین شده که شیرین تمام این مطالب را نوشته و روی دیوار چسبانده است؛ روی چند برگ کوچک و بزرگ نوشته شده بود «یک لحظه دلم خواست صدایت بکنم؛ گردش به حریم باصفایت بکنم؛ آشوب دلم به من چنین فرمان داد؛ در سجده بیافتم و دعایت بکنم»، «خدایا! شیرین را در جاده ایمان استوار نگه دار»، «هر چه دلم خواست نه آن می‌شود؛ هرچه خدا خواست همان می‌شود».


در گوشه‌ای از اتاق داروهای این جانباز از جمله سرنگ بزرگی به چشم می‌خورد که به نوعی ظرف غذای ابراهیم است؛ در معده این جانباز دوران دفاع مقدس دستگاهی به نام «پیگ» کار گذاشته شده است که از این طریق تغذیه می‌شود؛ این زن فداکار در ابتدا مواد مغذی ماهی، گوشت یا مرغ را به همراه سبزیجات و برنج پخته، از صافی عبور می‌دهد سپس این مواد یا داروهایی را که در آب محلول شده است را با سرنگ وارد معده همسرش می‌کند.

کنار این مادر و زن مهربان می‌نشینیم تا از زندگی خود برایمان بگوید و این گونه اظهار می‌دارد: در امیریه تهران بزرگ شدم؛ از سوم ابتدایی چادر و روسری سر می‌کردم؛ چادر سرمه‌ای با گل‌های ریز سفیدرنگ که به خاطر آن حرف‌ها و کنایه‌های زیادی شنیدم به طوری که گاهی مرا با این چادر به عنوان کارگر منزل صدا می‌زدند اما تا امروز بر آن افتخار ‌کردم و خواهم کرد.
ما پنج خواهر بودیم و من دیوانه‌وار پدرم را دوست داشتم؛ او همیشه به من می‌گفت «شیرین ستون طلایی خانه من است»؛ وقتی در مهر ماه سال ۱۳۴۸ با ابراهیم ازدواج کردم، پدرم به وی گفت «تو را به شیرین می‌سپارم».



ثمره این زندگی ۳ دختر است؛ از جایی که صاحب فرزند پسر نشدیم، همسرم ۲ سال بیشتر به جای فرزند ذکوری که نداشتیم، خدمت کرد و در سال ۱۳۷۴ بازنشسته شد.
بعد از نمایان شدن اثرات جانبازی ابراهیم، پدرم همیشه به من می‌گفت «ابراهیم را راضی نگه دار؛ اگر می‌خواهی به من خدمت کنی، به او خدمت کن» همین کار را کردم؛ بعد از اینکه پدرم به رحمت خدا رفت فقط در مراسم چهلم وی، به سر مزارش رفتم چرا که با رفتنم بر سر مزار پدرم، ابراهیم در خانه تنها می‌ماند.

* دخترم هیچ گاه نمی‌خواست با پدر خداحافظی کند

او از روزهای پرالتهاب جنگ تحمیلی برایمان می‌گوید: قصرشیرین در دست دشمن بود؛ ابراهیم و ابراهیم‌ها نیز برای آزادسازی آنجا به منطقه رفتند؛ او سال ۱۳۶۲ مجروح شد و به محض بهبودی مختصر دوباره به منطقه ‌رفت؛ هر بار که او به جبهه اعزام می‌شد، دخترم مرضیه خود را در گوشه‌ای از اتاق پنهان می‌کرد تا لحظه خداحافظی با پدرش را نبیند.

بنده اشتیاق زیادی برای رفتن ابراهیم به جبهه داشتم بنابراین هر کاری از دستم برمی‌آمد، برایش انجام می‌دادم؛ یاد هست به جای بند پوتین، کش باریکی روی پوتینش قرار دادم تا ابراهیم به راحتی پوتینش را بپوشد و اذیت نشود؛ یک بار هم کلاهش در منطقه سوراخ شده بود و خودم رفتم برای او کلاه تهیه کردم.



او در پادگان ابوذر تکنسین اتاق عمل بود؛ یکبار کودکی ترکش خورده را در بیمارستان معالجه اولیه کرد تا زنده بماند؛ پس از آن می‌خواست آن کودک را به مادرش بدهد تا دست نوازشی بر سر او بکشد ناگهان کودک به شهادت می‌رسد، دیدن چنین صحنه‌ای با شرایطی جسمی و روانی به قدری برای همسرم سخت بود که همان لحظه سکته‌ کرد و حدود ۴۴ روز در بیمارستان قلب ۵۰۲ ارتش بستری شد.
همسرم در جبهه به قدری مهربان بود که همرزمان و دوستان او می‌گویند «مهران‌راد وقتی برای مرخصی به تهران می‌آمد، همه می‌گفتند یتیم شدیم تا مهران‌راد از مرخصی برگردد».

وی ادامه می‌دهد: در یکی از شب‌های برفی و زمستانی ابراهیم در منطقه جنگی بود؛ برای پارو کردن پشت‌بام مجبور بودم خودم اقدام کنم؛ وقتی پدر متوجه این موضوع شد گفت «به من می‌گفتی تا خودم هزینه کارگران را برای پارو کردن برف‌ها می‌دادم» به وی گفتم «می‌خواستم کمتر دلتنگی کنم به همین خاطر برف‌ها را پارو کردم».

* خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است

این روزها هوا گرم است؛ امروز شیرین و ابراهیم از تفریحی که به بیمارستان داشتند، برگشته بودند؛ او خیلی خسته بود اما با این حال برای اینکه حرارت بدن ابراهیم زخم‌هایش را اذیت نکند، آب هندوانه را گرفت و از طریق سرنگ وارد معده همسرش کرد.

دل‌های ما میزبان اشک‌ها و لبخندها در این سفر کوتاه به یک سرزمین آسمانی بود؛ گاهی قطرات اشک از گونه‌های شیرین جاری می‌شد و می‌گفت «خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است؛ کارم از گریه گذشته بدان می‌خندم».
او ادامه می‌دهد: خدا صدام را لعنت کند؛ اینها یادگاری‌های جنگ هستند؛ شب‌های یلدا و عید بچه‌های من دوست دارند، به منزل ما بیایند اما به خاطر اینکه سر و صدا و شلوغی پدرشان را اذیت می‌کند، اینجا نمی‌آیند.

دست‌های این همسر جانباز بوی زحمت می‌دهد؛ در حالی که اشک روی گونه‌هایش سوسو می‌کند، خاطره‌ای از شب یلدا را برایمان اینگونه روایت می‌کند: انار روی میز بود؛ نیمه شب یادم ‌افتاد که نکند سردار من، انار را دیده و دلش خواسته باشد؛ از رختخواب دل کندم؛ انار را با دست‌هایم فشار دادم تا آبی از آن چکانده و به او بدهم؛ دیدم او خواب است اما با سرنگ برایش گاواژ کردم تا این محبت به مغزش برسد و به او بگویم که تنهایش نمی‌گذارم؛ گاهی آب میوه و غذاها را بر لب‌های او می‌زنم تا طعم‌ها فراموشش نشود.

* سالهاست عطر غذا در این خانه نپیچیده است

تمام اعضای خانواده‌ همیشه دوست دارند، حداقل یک وعده غذا را دور هم بنشینند اما چندین سال است که این زن به تنهایی در گوشه آشپزخانه غذا می‌خورد طوری که حتی صدای چیدن میز غذا به گوش همسرش نرسد؛ او خیلی وقت است که غذای عطردار درست نمی‌کند و می‌گوید «من چگونه چنین غذایی را بخورم در حالی که ابراهیم‌ام نمی‌تواند از آن بخورد».
ابراهیم یک بار با زبان بی‌زبانی از من نان و پنیر خواست؛ نان و پنیر و چایی را میکس کردم و برایش آوردم تا وارد معده‌اش کنم؛ او از این موضوع خیلی ناراحت شد و آن را کنار زد.

* به مونسم افتخار می‌کنم؛ از دیدن دردهایش ذره ذره می‌میرم

این زن ایثارگر هر روز صبح مانند سرباز وظیفه بیدار می‌شود و می‌گوید «فرمانده! در خدمتم؛ فرمان بده تا سربازت اجرا کند»؛ او می‌گوید: این راه زندگی را که با ابراهیم طی کردیم خیلی ناهمواری داشت اما از این جهت که مونسم یک جانباز است افتخار می‌کنم و گاهی از دیدن دردهای او ذره ذره می‌میرم.

زمان عقد دخترش می‌رسد؛ او به امیر نهاوندی و خرم‌طوسی می‌گوید پدر بچه‌ها قدرت تکلم ندارد، شما در مراسم عقد حضور پیدا کنید بلکه دل دخترم کمی آرام گیرد.

همسر جانباز مهران‌راد، روحی لطیف و احساس شاعرانه‌ای دارد؛ برای پرنده‌ها و یاکریم‌هایی که پشت پنجره می‌نشینند، دانه می‌پاشد و به آنها می‌گوید برای شفای تمام مریض‌ها دعا کنید.
او گل‌های شمعدانی را خیلی دوست دارد؛ دستی بر گلبرگ‌ها کشیده و در برابر عظمت پروردگار سر به سجده می‌نهد.
شیرین جافر، خواهر مهربانی است که برادرش نیز دو پایش را در منطقه سومار به اسلام هدیه داده و از این جهت او خود را زینب عصر کامپیوتری می‌داند.

* دیوانه‌وار عاشق حضرت ابوالفضل (ع) هستیم

وی ادامه می‌دهد: دیوانه‌وار عاشق حضرت ابوالفضل (ع) هستیم، همسرم یک بار در کودکی بینایی خود را از دست داده بود مادرش با توسل به حضرت ابوالفضل (ع) شفای او را ‌گرفت؛ بارها اتفاق افتاده که پزشکان برای معالجه او عاجز مانده بودند، دست به دامان حضرت قمر بنی‌هاشم (ع) شدم و ابراهیم حالش خوب شد.

برای استحمام وی گاهی با احاطه شدن ضعف بر من، ممکن بوده که ابراهیم از دستم رها شود؛ متوسل به حضرت ام البنین شدم تا مرا تنها نگذارد؛ همین گونه نیز ‌شد؛ من دست‌های حمایت‌ اولاد پیامبر (ص) را در زندگی می‌بینم. خداوند همیشه همراه ما بود و حتی یک بار هم زیر بار سختی‌ها نشکسته‌ام.

این همسر جانباز بیان می‌دارد: از مقام معظم رهبری خیلی ممنونم که این گونه با درایت عمل می‌کنند تا چنین نظامی‌های خوبی حافظ مملکت باشند و از نظامیان ممنونم که مانند شمعی دور نقشه عزیز روشن هستند و نمی‌گذارند بیگانگان نگاهی به ایران بیاندازد.

او در این دیدار اعیاد شعبانیه را به رهبر معظم انقلاب و سایر جانبازان و پاسداران تبریک گفت؛ وی از امیر پوردستان فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی، سرهنگ جعفری مسئول ایثارگران ارتش، امیر سیفی رئیس حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس ارتش، از گروه پزشکان بیمارستان گلستان نیروی دریایی،  حجت‌الاسلام نقویان، حمید ماهی‌صفت قدردانی می‌کند.

* آرزو دارم با سرباز ولایت به دیدار رهبر معظم انقلاب بروم

از شیرین جافر خواستیم که آرزویی کند و می‌گوید: آرزو دارم که آقای مهران‌راد را که به من آبرو و عزت داده است را به عنوان سرباز ولایت روی ویلچر بگذارم، جلوی رویم بگیرم و به دیدار رهبر معظم انقلاب برویم.

و آرزوی دیگر او این است که ای کاش دوباره بوی پوتین ارتشی در خانه‌اش می‌پیچید؛ و ای کاش او یک بار دیگر لباس مقدس ارتش را بر تن می‌کرد.

http://www.niazerooz.com/Key-News/%D8%AD%D8%AC%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/page_20/56798

چهل منزل گذشت …

نمی دانم هر سال این کاروان است که می گذرد یا ما ییم که ایستاده ایم… نمی دانم سرش چیست هزار و اندی سال است که این کاروان می آید و میرود اما ما نمی رویم باز هم رفتنی هستیم… آنها که با این کاروان همسفر شدند به کجا رفتند و ما که ماندیم به کجا می برندمان؟

آیا می دانید که اگر شما در حال حمل قرآن باشید، شیطان دچار سردرد

شدید میشود ! و باز کردن قرآن ، باعث سرگیجه شیطان وزمین خوردنش

میشود !! و با شروع در خواندن قرآن ، شیطان به حالت غش فرو میرود!!!

و عمل به قرآن باعث در اغما رفتنش میشود؟؟؟؟ ..

و آیا شما می دانید که هنگامی که می خواهید دوباره به این پیام را

به دیگران ارسال کنید ،

شیطان سعی خواهد کرد تا شما را منصرف کند؟؟؟؟؟؟؟

کلیپی بسیار زیا درباره 9 دیماه از زبان حاج آقای تائب برای دانلود به ادامه مطلب مراجعه کنید

با تشکر از nasr tv

آقا سلام طولانی ترین شب سال هم دارد میاد اما نه من تو را شناختم و نه تو مرا رها نکردی!

آقا چرا مرا راحت نمیگذاری؟ حضورت در کنارم من گناهکار را به فکر فروبرده مگر نه اینست که یارانت جوانانند حتما بخاطر همین است که من وامثال من را همیشه دوست داری

 شرمنده آقا، حلالم کن! چرا؟ واقعا نمیدانی؟ باشد بگذار بگویم:

آخر، دیروز، وقتی امام فرمود: باید از دین و انقلاب و کشور دفاع کنیم، جوانان غیور سرزمینت به پا خواستند و جانشان را نثار یار کردند ، امروز هم من کمر بر جنگ بستم، اما به خط مقدّم نرسیده قافیه ها را باخته و عقب نشستم، بازگشتم، آخر، خسته شدم، بریدم، با کوله باری از عشق های دروغین و هوس های ناپخته و مال اندوزی و شهوت به گوشه ی اتاقم پناه برده و بالشی در میان آغوش گرفته و تنها در میان اشک های پشیمانی ام تو را را صدا زدم

(حکیم بن سعد گفت از حضرت علی(ع)شنیدم میفرمود:براستی که یاران حضرت قائم جوان هستند و میانسال در میانشان نیست مگر به اندازه سرمه در چشم و نمک در توشه و کمترین چیز در توشه نمک است.)

آقا حالا که تو مرا از عمق جان میخواهی و فقط منتظر یه گام هرچند خیلی کوچک از من هستی؟؟

باشد از من حرکت و از تو حتما برکت

من هم قول میدهم کمی به خود سختی دهم. حداقل این است که نمازم را به موقع بخوانم و تلاشم را بکنم که حواسم پرت نشود. فکر کنم برای گام اول بد نباشد کمی هم در ادامه درباره هوای کن.

درد دل زیاد است و اما من . . .

اول سلام درد و دل زیاده اما کو گوش.....

چند روزه دنباله یه گوش بیکار میگردم هنوز پیدا نکردم نمیدونم چی بگم و از کجا شروع کنم حتی خودمم هنوز گیرم.اما مینویسم به امید خدا خدای من.اول اینو بگم که شاید مشکل از من نوعی باشه شاید واقعا من دارم اشتباه میکنم و بقیه درست بگندوم واقعا خسته ام از کلی ریا و کلی دروغ کلی ماسک که بعضیای دورورم به صورتشون زدن با شرایط الان فکر میکنم اگه گرگ بره خونه شنگول منگول حتی اگه آیفون تصویری هم داشنه باشن بازم گول میخورن و بازم در رو وا میکنم.

نمیدونم این واسه چیه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

میحوام بگم که واقعا مگه چند وقت دنیا اینجوری میمونه خیلی نامرده یه روز با منه یه روز با تو. جهان بد جوری کوچیکه همه درگیره این دردیم ولی مطمئنم که همه یه روز میفهمنن که چه جوری زندگی کردند.

من نگویم، که به درد دل من گوش کنید

بهتر آن است که این قصه فراموش کنید

عاشقان را بگذارید بنالند همه

مصلحت نیست، که این زمزمه خاموش کنید

خون دل بود نصیبم، به سر تربت من

لاله افشان به طرب آمده، می نوش کنید

بعد من ، سوگ مگیرید، نیرزد به خدا

بهر هر زرد رخی، خویش سید پوش کنید

خط بطلان به سر نامه ی هستی بکشید

پاره این لوح سبک پایه ی مخدوش کنید

سخن سوختگان طرح جنون می ریزد

عاقلان، گفته ی عشاق فراموش کنید

(معینی کرمانشاهی)

ولی یه افقهای خیلی کم نوری در من وجود دارد که مرا به عمل سوق میدهد میخواهم یک بارم که شده به درونم اعتماد کنم به درون خداییم خدایا تو شاهد باش که  تا آنجا که در توانم است .....

سلام یه سوال کوتاه

حد و مرز روابط با جنس مخالف تو دانشگاه چه قدره؟؟؟؟

حسن عباسی باز هم طبق معمول جایی را دید که شاید کمتر کسی به آن میاندیشید.

کارتون یوگی خرسه که شما ها رو نمیدونم ولی من که بچه بودم خیلی دوستش داشتم.باورتون میشه که تو کارتون یوگی به شیخ الانبیا یعنی حضرت نوح توهین کردند.آیا شباهت ظاهری کشتی یوگی با کشتی حضرت نوح کافی نیست برای اثبات اینکه سازنده این انیمیشن با غرض و مقصودی این نامگذاری را داشته و عامداً منظورش از کشتی یوگی، کشتی حضرت نوح بوده؟ و حالا آیا این تمسخر نیست که حضرت نوح را به شکل حیوان در آورده اند؟

ولی نکته جالب اینه که همچنان این کارتون در حال پخش از صدا و سیماست.!!!!!!!!!!!

آیا مسولین ظاهرا مسلمان ما خواب هستند و نمیدانند که این کارتون دهها سال است که دارد پخش میشود؟؟

آیا مسولین نمیدانند که ایمان متعلقاتی دارد که 7 تاست؟ (یکی به خدا یکی به معاد و...)

  آیا مسولین ما نمیدانند که یکی از متعلقات ایمان، ایمان به پیامبران است؟

دیگه روم به دیوار حالم داره از دست اینا بهم میخوره از هر دالانی استفاده میکنن تا یه جوری اعتقادات خدا پرستان را به سخره بگیرند ولی خدا خودش گفته الَّذینَ یَلْمِزُونَ المُطَّوِّعینَ مِنَ الْمُؤمِنینَ فِى الصَّدَقاتِ وَ الَّذینَ لا یَجِدُونَ الا جُهْدَهُمْ فَیَسْخَرُونَ مِنْهُمْ سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ الیمٌ.  آنان كه از مؤمنان متعبّد و متعهّد به خاطر صدقاتى كه در راه خدا مى‏دهند انتقاد و عیب‏جویى مى‏كنند و نیز افراد بى بضاعتى را كه حد اكثر توانشان را در طبق اخلاص نهاده‏اند به مسخره مى‏گیرند، خداوند نیز آنها را مسخره خواهد كرد و براى آنان عذابى دردناك در پیش است. از طرفی یه چیز خیلی جالی دیگر که درباره استهزا کنندگان در قیامت اتفاق میافته اینه که:در روز قیامت كسانى را كه در دنیا مردم را مسخره مى‏كردند مى‏آورند و درى از بهشت به روى آنان مى‏گشایند و به آنها مى‏گویند بیایید بیایید. آنها با آن همه سختى و ناراحتى به پیش مى‏آیند و همین كه نزدیك در مى‏رسند در به روى آنها بسته مى‏شود. سپس در دیگرى به روى آنها باز مى‏شود و گفته مى‏شود شتاب كنید شتاب كنید. این بار نیز آنها با ناراحتى حركت مى‏كنند و همین كه نزدیك این در مى‏روند آن نیز بسته مى‏شود و همین طور این كار تكرار مى‏شود تا جایى كه نا امید مى‏شوند و سر انجام دیگر به سوى هیچ درى نمى‏روند. در اینجا مؤمنان كه ساكنان بهشت‏اند به آنها نظاره مى‏كنند به آنان مى‏خندند.

بگذریم خیلی از بحث منحرف شدیم توصیه میکنم حتما دانلودش کنین

کلیپ جالب از استاد حسن عباسی درباره اعراب سعودی

جمله ای از این کلیپ:اگر اسرائیل از آمریکا بدتر است این شیوخ مرتجع عرب که به اسم اسلام هستند و خود را خادم حرمین شریفین میدانند از صهیونیست ها بد ترند.

با تشکر از nasr tv

امروز عصر عاشوراست و محرمی دیگر درحال گذر است

پس شهادت امام عشق به خانواده امام حمله کردند به کودکان و زنان. گوشواره ها را از گوشها پاره کردند، معجر ها را دریدند. ولی آیا این است سرانجام آزادگی؟ آیا این بود نتیجه رسالت نبوی و عدل علوی؟

آری به نظر من رسالت محمدی وعدل علوی داری بعد دیگری هم هست که نامش شهادت حسینی است.

دلیل این فاجعه اسفناک چه بود؟ مگر دشمنان امام انسان نبودند؟

باز هم آری زیرا دوری از امام دوری از عشق است دوری از انسانیت است. 

امام هنوز هم بعد از صد ها سال به والله زنده ست. هر روز عاشوراست پس امام همیشه هست(کل یوم عاشورا) ولی آیا ما همیشه هستیم یا فقط همین محرم یا بدتر فقط تا همین امروز یعنی عاشورا عزاداریم.

به والله راه امام زمان از کربلا میگذرد. راه امام زمان همان راه امام حسین هست. مگر نه این است که هردو فرزندان علی (ع) و نوه های محمد (ص) هستند. مسیر ،مسیر عشق است.

امروز جمله ای دیدم که پشتم لرزید این بود:

منتظران ظهور حواستان باشد حسین را منتظرانش کشتند

نمیدونم واقعا چی بنویسم

این محرم هم رفت و چیزی جز چند قطره اشک نصیب ما نشد......

سلام الان که دارم این مطالبو مینویسم هنوز خودمم در موردش به جوابهای محکمی نرسیدم ولی نظرات خودمو مینویسم از دوستانم خواهش میکنم حتما نظرشونو مطرح کنن

اصلا محرم شعوره یا شوره؟

واسه حل این سوال باید درمورد مفهوم شور یا شعور کمی مینویسم.

حواست که هست؟ محرم دگری آمد و صدای قافله‏ی عشق می‏آید … مبادا در کوفه بمانی و فریاد هل من ناصر ینصرنی حسین را بی‏پاسخ بگذاری؛ حسین اکنون منتظر لبیک توست… لبیک یا حسین (ع)

کلیپی بسیار زیبا از استاد شهید مرتضی مطهری درباره عزادارای محرم

قسمتی از کلیپ:اگر میخوای عزاداری بکنی شمر 1500 سال پیش مرد شمر امروزت رو بشناس

((والذین معه اشدا علی کفار رحما بینهم))

حتما دانلود کنید