حرف چرت

معیار های انسانی خیلی ارزشش بیشتر از پوله

خدا کنه هیچکسی به سر نوشت پولی که قلبش را سنگ کنه دچار نشه

**************************************************

هوای خانمان سرد است

بجز آنجا که ارباب است

کنار آتشی روشن

صدای گریه و غم ها

ولی افسوس  خانه ام خالی است

ببندید پنجره ها را

رفیقم این نوا را گوش ده

آخرین حرف دل یک کودک مظلوم:

خواهرم تب دارد امشب

دارو هم در بساطم نیست

او را نجاتش ده

کودک تنها میان برف

فقط در جست و جوی لقمه ای نان بود

نه تاج پادشاهی

فقط دارو برای خواهرش خواست

نه ملک کاویانی

ولی افسوس از سرما تلف شد

بدون یک سر سوزن توجه

 پر از داد شبانگاهی بر آشفتم

به سوی کلبه ای تاختم

نفس در سینه سنگین شد

که گویا شب نیز غمگین شد

چرا کودک به روی برف

خوابیده

چرا بر روی زیبایش خون مالییده

 هوا بس نا جوان مردانه سرد است ببندید پنجره ها را

صاحب خانه  کنار آن بخاری بود

به دستش قهوه داغ و عالی بود

نمی بینی  چای مینوشم

خاموش باش که مجبوری

برف ها زیباست

میخواهم ببینم برف

دگر بس کن تو این حرف

سرم را بردی از بس که گفتی

ببندید پنجره ها را

میخواهم ببینم گر که باز باشد

تو کوته سر بی مغز

چه خواهی گفت

ساکت باش

هوا بس نا جوانمردانه سرد است

بیندازش برون از خانه ام حالا

شاید لقمه سگ های من گردد

 برون رفتم فرار کردم

ز دست این گنه کار بیرحم

ولی افسوس

دخترک مرد

ولی بی پنجره 

تا مبادا منظره غافل کن

د من را ز اطرافم

بچه ام مرد

صاحب خانه فقیر گشت و همانگونه که لایق بود تلف شد

جای پای کودک مظلوم

پشت در های زیادی ممکن است باشد

بترسید و شوید آگاه

مبادا یک نفر پشت در خانه

ز سر مای زمان بیهوش افتد تا تلف گردد

(امین)

(امین)

برای شنیدنت دیگه سمعک نمیخوام

دل من زیاده خواهه مهربون کم نمیخواد

چشماتا یه عمر بده یه دونه چشمک نمیخواد

f=m*a        یعنی   فردا ی ما(f) برابر حاصلضرب مرگ در آه و حسرته.(m*a)

پس عجله کن وقت نداری.        عاشق نشی ضرر کردی

(امین)

(امین)

عزت نفس آید به دست                 گر که دو دست نفس بست

مهلت نده بر نفس پست               ور نه بسوزد آنچه هست

بر این جهان تو خنده کن               حرص و طمع را بنده کن

امید بر آینده کن                          غم ها در پرونده کن

از نا کسان خواهش مکن                 با دشمنان سازش مکن

خشم بر دشمن ببار                      بر کوچکان بارش مکن

امید بر االه ببند                          با خنده های ما بخند

شهوت انسان را بگیر                        هر دو دست ان ببند

(امین)

صدای پای آرامش نمی اید
صدای غرش ابر است
از این ابر ها باران نمی بارد
بلا و محنت و درد است
دگر روی زمین گندم نمی کارد
هوای کوچه مان سرد است
لطیفه ها دگر شادی نمی آرد
لب و رخسار ما زرد است
دل از دنیا بریدم من ولی چشمت نمی زارد
ببین زانو زدن ها را که مرگ یک جوانمرد است

(امین)

دیوار های غم زده این خرابه را
 از تو به یادگار گذاشته ام
تا یادم بماند بعد از رفتند
           از همه چیز خودم گذشته ام
رفتی و به خیالت خوش دلم
        افسوس ندیدی بی صدا شکسته ام
برای روزهای خوشی قلبم
        امروز به عزا نشسته ام
با وجود زخم های بی نشان
خود را به ساحل در یا کشانده ام
امید ندارم به نجات خود
زیرا که زهر عشق را به خود چشانده ام

(امین)