بـــارون يَــعنـي نُـقطـه چيـن تا خُـدا

+ تــآ 2 ه ــفتــه دیگـ ـه هـسم  فق ـــط :)

+وب ِ برتــر سره جآش ــه :)

+ تو پُس ــت آخرمــ میذارمـــ :)

مُـدتـيـست فـڪـرم درد مـے ڪـند...

زטּ ڪﮧ سیگار مـے ڪشـב یعنـے یــڪ تناقص پر معنــے:
یعنے روحــے ظریف …
با زפֿـمے مرבآنـــﮧ

پـَـرده را ڪنــ☀ـــار مـــے زَنَـــمـ ،

بــ☀ـاران خـُـودش

 را مـے زَنَـــد به شیشــ☀ــه ؛

مـَــن خــــ☀ـــــودم را بـــه آن راه ...

بـﮧ "ســــگ" اُستــــפֿوטּ بــــבے..
בפرتــ مــےگـرده
פاسَـــت בم تـــِکوטּمیــــבهـ !!!

مـَــטּ به تــُ "בل " בاבه بـــوבҐ  .... ل ــعنتـے !!!

چـــــطورے میـ ـــتونے با هــمـﮧ بــפֿــوابـے؟

مــــے گوینــב

בل ــتنگ نبـــاشمـ!

خُــــُבاے ِمــَטּ...

انگــــار به آب مے گوینــב

خیس نبـــــاشـ...!

دَرد دارد ، وقـــــتی چیــــزی را کَســــر میــکــُنی

که با وجـــودت جَمــــــــع َزده بـــودی !!

بُـــغضــَم را بهـ آســـِمــــــان ســِپـــُردَمـ 

خُــــدا بهـ خيــــــر کـــُنــَد بارانـ ِ اِمْـــشَبْ را ....

سـاکـِت  ڪـہ  میمونـــے ...

 میـــذارטּ بـحـωــاب جـواب نــבاشـتـنت !!!

عُـمراّ...

 بـفهمـטּ בارے  جـ‌ـ‌‌ـ‌وטּ ميــڪنـے ‌ تـا حُرمَتا رو  نیگهــבارے

 بیـا حـَواسْ هایـــــِماטּ رآ پــَرتْ کـُنـیــمـْ ... !!

مالـــ ِ هـَر ڪــِے دورتـَر اُفـتـاد عـاشـِقـ ـتـَره

اَول مــَטּ !

راسـْتے حـَواســــَمـْ... رآ میــدهـے ڪــِ پــَـــرت ڪـُنــَمـْ... !!؟

اوטּ لحـِظـہ ڪــِ گـُــفتے یــڪـے بهــــتر از تــو پـــيدا ڪــرבمـ  !!

یــــآב

اوטּ روزايــــے اُفـــتآבمـ،

ڪه بــہ 100تـا بهتـر از تـو گفـتـمــ

مــــטּ بهتريـــنو בارمـ  ...

 

میــבونـے    چـے  باعث جــבایــے  میشــــﮧ

این  ڪـــﮧ تو ناراحتش  ڪُنـے

פ یــڪـے  בیگـــﮧ  آرפمشـ

     

 

آنقـــــבر مـــَرا ســرב ڪـــرב

 از פֿـــــــوבشِ،

از عشــــقش،

ڪـہ بـــــجاي ב لبــωـتہ يــــפֿ بــــωــــتہ امــ...

בر  آغوشِ خُــــدا گریستمـ تــا نوازشمـ کُنــב ....

پُـرسیـב :

فرزنــבمــ پس آدمـت کو .... ؟؟

اشک هایمــ را پـاک کـــرבم و گفــــتمــ :

 בر آغوش حـــواے בیگریـستـ

،از سر لجبآزیتـ بـہ بازارے رفتم

.تآ تمامـ خاطرآت و عشقماטּ را بفروشمــ

بـہ نیمـہ راه کـہ رسیــבمـ پشیماטּ شـــבمــ

בر راه بازگشت کوבکے رآ בیـــבمــ،

،کہ פֿـاطرات و قلب مـــرآکـہ امانت عشقم بوב בست اوست

اشک בر چشمانمــ جمع شـــבو بـہ مـــטּ گفت میــפֿـرے ؟

 گفتم: چنـــב؟

   گفت: هرچـہ بـــבهےو בر اבامـہ گفت مرבے آمـــב و گفت پسرک اینها مفت مال تو

ولے مـــטּ چنین عشقے را مفت از בست نمیـــבهم

نمیدانم چرا آטּ مرد مفت از בست בاב