روز پنجشنبه اولین روز فروردین ماه سال هزارو سیصدو نود و دو که عده ای دید بازدید رفته بودند و عده ای در تکاپوی مهمان های خود بودند ونیز عده ای هم سر قبر شهدا و اموات رفته بودند من به اصرار یکی از دوستان راهی کنسرت مازیا فلاحی شدم ...

حاصل آغوش گرم آتش اسفند چیست؟

...

چرا آشفته می خواهی خدایا خاطر ما را !

...

هم دعا کن گره از کار تو بگشاید عشق/ هم دعا کن گره تازه نیفزاید عشق

...

شمع حق داشت به پروانه نمی آید عشق

... 

کمترین فائده ی عشق پشیمانی ماست

...

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم /اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

...

چهل روز می شود كه شدم جبرئیل تو

 ذبح عظیم گشتی و گشتم خلیل تو

چهل روز می شود كه فقط زار می زنم

 كوچه به كوچه نام تو را جار می زنم

.............

...

انگار بعضی در داخل با عوامل بیرونی و رسانه ای دشمن هم صدا شده اند ومی خواهند تمام این مشکلات را به دوش نظام بگذارند خیلی ساده لوحانه است که فکر کنیم فضا غبار آلود نیست واین مسئله فتنه نیست در حالی که آمارها آن هم نه آمارهای منسوب به نظام بلکه آمارهای خودشان نشان گر یک حجم عظیم وسیل آسای فشارهای اقتصادی است وجالب تر آنکه خودشان اعتراف می کنند که ما فشار می آوریم و می خواهیم با این فشار مردم را ناراضی از نظام کنیم ، واقعا و الحق والانصاف جای این سوال نیست که چرا عده ی خواص ولو اصول گرا ومذهبی بر طبل نارضایتی مردم از نظام می کوبند ؟ آیا اسم این حرکت (دانسته یا نادانسته) به تعبیر رهبری توپ زدن در زمین دشمن نیست ؟ آیا برای برخی دوستان سخت است قدری به پیرامون خود نگاه کنند ودست از نگاه سطحی وعوامانه بردارند؟ اگر در فتنه ی هشتاد و هشت غبار از فکر وذهن مردم توسط معدودی از نخبگان برداشته شد آیا وقت آن نشده برای این فریاد رهبری وروشن گری پدرانه شان کاری کرد؟

...

پس این مردم امتحان خود را پس داده اند و هرجا که دیده اند ولایت نیاز به کمک دارد خودشان با تمام وجودشان درصحنه بودند منتها نباید فراموش شود که وظیفه ی نخبگان روشنگری است تا مردم هم متوجه شوند مسئله ی امروزدر جنگ روانی اقتصادی عدم آگاهی نه تنها در سطح جامعه است بلکه عدم آگاهی در بین بسیاری از نخبگان نیز می باشد .

وچه زیبا گفت :

از خود گذر کنیم که این خان آخر است /این انقلاب بیمه ی عباس واکبر است /تحریم می کنند که تسلیممان کنند /غافل از این که دل به بلاها شناور است /بیم هلاک نیست کسی را که از ازل /چشم امید او به خدای پیمبر است / با سکه و دلار نداریم هیچ کار / ما را به سر هوای اشارات رهبر است / ای نایب امام بفرما که جان دهیم /جانی که عاشقانه فدای تو سرور است /جان می دهیم و ننگ ملامت نمی خریم / حرف دل امام همان حرف رهبر است.