روزهای سخت

خوب نظاره کنید عمری را که میگذارد

تا زنده اید قدر یک دیگر را خوب بدانید.

آرزوی مدیر روزهای سخت درسال92

منم زیبا كه زیبا بنده ام را دوست میدارم

تو بگشا گوش دل . پروردگارت با تو میگوید :

ترا در بیكران دنیای تنهایان رهایت من نخواهم كرد . رها كن غیر من را . آشتی كن با خدای خود

تو غیر از من چه میجویی؟ تو با هر كس به غیر از من چه میگویی؟

تو راه بندگی طی كن عزیزا من خدایی خوب میدانم

تو دعوت كن مرا با خود به اشكی .یا خدایی میهمانم كن كه من چشمان اشك الوده ات را دوست میدارم

طلب كن خالق خود را.بجو مارا تو خواهی یافت كه عاشق میشوی بر ما و عاشق میشوم بر تو كه وصل عاشق و معشوق هم،اهسته میگویم، خدایی عالمی دارد .

تویی زیباتر از خورشید زیبایم.تویی والاترین مهمان دنیایم

كه دنیا بی تو چیزی چون تورا كم داشت وقتی تو را من افریدم بر خودم احسنت میگفتم

مگر ایا كسی هم با خدایش قهر میگردد؟

هزاران توبه ات را گرچه بشكستی.ببینم من تورا از درگهم راندم؟ كه میترساندت از من؟رها كن ان خدای دور آن نامهربان معبود.آن مخلوق خود را

این منم پروردگار مهربانت.خالقت.اینك صدایم كن مرا.با قطره اشكی به پیش اور دو دست خالی خودرا.

با زبان بسته ات كاری ندارم لیك غوغای دل بشكسته ات را من شنیدم غریب این زمین خاكی ام.

آیا عزیزم حاجتی داری؟ بگو جز من كس دیگر نمیفهمد.به نجوایی صدایم كن.بدان اغوش من باز است

قسم بر عاشقان پاك با ایمان. قسم بر اسبهای خسته در میدان. تو را در بهترین اوقات اوردم

قسم بر عصر روشن ، تكیه كن بر من .

قسم بر روز، هنگامی كه عالم را بگیرد نور. قسم بر اختران روشن اما دور، رهایت من نخواهم كرد

برای درك اغوشم,شروع كن,یك قدم با تو . تمام گامهای مانده اش با من.

تو بگشا گوش دل . پروردگارت با تو میگوید : ترا در بیكران دنیای تنهایان.رهایت من نخواهم كرد

براي توكه معناي باران راازناودانهانمي پرسي وهيچگاه باكوههاقهرنمي كني براي توكه پنجره رابراي ديدن خورشيد دوست داري وبه ياسها بخاطراينكه بوي ياررادارنداحترام مي گذاري پس دررسيدن به توازپروانه هابي پرواترم،پس چراازمن مي گريزي چراني گذاري دردامنه ي روح توور ركعت نمازبگذارم

                 چرابراي چشم هايم نامه نمي نويسي براي تومي نويسم مي دانم                       كه رودهاي ملتهب جهان درپيراهن توگم مي شوندوروياهاي من هرچندبدوندبه تونمي رسند من هم باان قلم به تونخواهم رسيد من هرشب براي تونامه مي نويسم وصبح هاقبل ازاينكه آفتاب به كوجه ي مابيايدآن رابه پاي گنجشك كوچكي مهربان مي بندم تابه توبرساندآيانامه هايم رامي خواني آياباورت مي شودكه من هرگزبي يادبرف هاي زمستاني نمي خوابم؟

 براي تومي نويسم براي توكه ازهمه ي بادهابه فروردين نزديكتري براي توكه ازهمه ي ارديبهشت هابه بهشت شبيه تري براي توكه پاييزرادوست داري وزمستان راازخانه ات نمي راني

                                                             براي تو............

دچارتناقض شدهام1مرگ حق است2حق گرفتني است

3خودكشي گناه است

درهمين حوالي كسايي هستندكه تاديروزميگفتند:"بدون توحتي

نميتوانم نفس هم بكشم"

وامروز درآغوش ديگري نفس نفس ميزنن................

كاش زندگي براي من بود،نه من براي زندگي،تودست دردست

ديگري ،من درحال نوازش دلي كه سخت گرفته است ازتومدام

براوتكرارميكنم كه نترس آن دستهابه هيچكس وفانداردوقتي

"گذرزمان"ديداربه اتفاق ميسپاردبايدقدر"باهم بودن"رادانست

ما كه رفتیم ولی یادت باشه دیونه بودیم واسه تو یه عمر اسیر تو كنج این خونه بودیم واسه تو

ما كه رفتیم تو بمون با هر كسی دوستش داری با اونی كه پنهمونی سر روی شونش میزاری

ما كه رفتیم ولی این رسم وفاداری نبود قصه چشای تو ، واسه ی ماتكراری نبود

ما كه رفتیم ولی مزد دستای من این نبود دل من لایق اینكه بندازیش زمین نبود

ما كه رفتیم ولی قدر تو رو دونسته بودیم بیشترم خواسته بودیم ، ولی نتونسته بودیم

ما كه رفتیم تو برو دنبال طالع خودت ببینم سال دیگه كسی میاد تولدت ؟

ما كه رفتیم ، تو بمون با اون كه از راه اومده اون كه با اومدنش خنجر به قلب من زده

ما كه رفتیم دل ندیم دیگه به عشق كاغذی لااقل می اومدی پیشم ، واسه ی خداحافظی            

     بخداکه نامردی چطوردلت اومد..................

بخداکه نامردی حدی داره..............

                                     نامرد

شیشه ای می شکند!یک نفرمی پرسد که چراشیشه شکست؟مادرمیگویدشایداین رفع بلاست یک نفرزمزمه کردباد سردوحشی شیشه ی پنجره رازودشکست*

دل من سخت شکست*

هیچ کس هیچ نگفت غصه ام رانشنید ازخودم می پرسم آیا؟ارزش قلب من ازشیشه ی پنجره هم کمتربود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟                                                                                               

مینویسم نامه وروزی ازاینجامیروم

باخیال او ولی تنهای تنها میروم                                            

                             درجوابم حتی اونگوید کیستی

شاید اوحتی بگوید لایق من نیستی                       

                      مینویسم من که عمری باخیالت زیستم

      گاهی ازمن یاد کن حالاکه دیگرنیستم 

مرا این گونه باورکن!

کمی تنهآ...........

کمی بی کس ........

کمی ازیادها رفته

خداهم ترک ماکرده !؟

خدادیگرکجارفته ؟

نمیدانم مراآیاگناهی هست؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

رو سنگ قبرم بنویس:"دیوونه ی دیوونگی"
به آدما بگو دلش تنها بوده تو زندگی
بگو برام گل نیارن رو سنگ قبرم نذارن
بجاش یرای دلخوشیم 10 تا سپیدار بکارن!
بگو که روشن نکنن شمعای مشکی واسه من
بجاش یه فانوس کوچیک بالای عکسم بذارن
نه!نه!یه وقت قاب نذارن گوشه ی سنگ قبر من!؟
آخه میترسم غم تو چشمام و هممه بخونن...
رو سنگ قبرم بنویس:"یه آس و پاس!یه پاپتی"
بگو!شاید بشکنه این بغض عجیبٍ لعنتی
بگو!واسه همه بگو از زندگی گلایه داشت
مگه تو شاهد نبودی رو دل من چه زخمی کاشت؟
مگه خودت ندیدی اون روزای زرد پائیز و؟
قدم زدن رو برگای سرخ میون شالیز و؟
دیدی چه زود یکی دیگه خاطرم و ازش گرفت؟
میبینی؟قلب عاشقش شده یه سنگ سخت و سفت
رو سنگ قبرم بنویس:"دشمن سخت عاشقی!"
نه!بی خیال!دوروغ نگو!آخه تو یه شقایقی
تو تنها یادگارمی از اون!گل خشک قشنگ!
تنها کسی که تا حالا باهام بوده سرخ و یه رنگ
بذار که از نگاه تو همه بفهمن چی شدم؟!
عاشق شاعری بودم...حالا یه افسانه شدم

شب هنگام محمد باقر در اتاق خود مشغول مطالعه بود که به ناگاه دختری وارد اتاق او شد. در را بست و با انگشت به طلبه بیچاره اشاره کرد که سکوت کند و هیچ نگوید. دختر پرسید: شام چه داری ؟؟ طلبه آنچه را که حاضر کرده بود آورد و سپس دختر که شاهزاده بود و به خاطر اختلاف با زنان حرمسرا  خارج شده بود در گوشه‌ای از اتاق خوابید.

صبح که دختر از خواب بیدار شد و از اتاق خارج شد ماموران،شاهزاده خانم را همراه طلبه جوان نزد شاه بردند. شاه عصبانی پرسید چرا شب به ما اطلاع ندادی و ....

محمد باقر گفت : شاهزاده تهدید کرد که اگر به کسی خبر دهم مرا به دست جلاد خواهد داد. شاه دستور داد که تحقیق شود که آیا این جوان خطائی کرده یا نه؟ و بعد از تحقیق از محمد باقر پرسید چطور توانستی در برابر نفست مقاومت نمائی؟ محمد باقر 10 انگشت خود را نشان داد و شاه دید که تمام انگشتانش سوخته و ... علت را پرسید.

طلبه گفت : چون او به خواب رفت نفس اماره مرا وسوسه می نمود. هر بار که نفسم وسوسه می کرد یکی از انگشتان را بر روی شعله سوزان شمع می‌گذاشتم تا طعم آتش جهنم را بچشم و بالاخره از سر شب تا صبح بدین وسیله با نفس مبارزه کردم و به فضل خدا ، شیطان نتوانست مرا از راه راست منحرف کند و ایمانم را بسوزاند.

                                "هشدار"         


زن جواني که در صندلي کناري ام نشسته بود خيلي باکلاس و شيک به نظر مي رسيد، ديدم که به صورتم خيره شده است تا اينکه لبخندي زد و ...
 
*** چندي پيش دختر جواني با مراجعه به کلانتري 148 انقلاب تهران ماجراي عجيبي را پيش روي پليس قرار داد که تازگي داشت. دختر 21 ساله در تحقيقات گفت: «ميخواستم به دانشگاه بروم که سوار اتوبوس شدم. زن جواني که در صندلي کناري ام نشسته بود خيلي باکلاس و شيک به نظر مي رسيد، ديدم که به صورتم خيره شده است تا اينکه لبخندي زد و سرصحبت را باز کرد. وقتي شنيدم که با يک پزشک پوست آشناست و دستمال مرطوبي سراغ دارد که باعث از بين رفتن لک و جوش صورتم ميشود خوشحال شدم. ميگفت دستمالها بي خطر هستند و هر شب بايد آن را روي صورتم بگذارم تا پوستم ترميم شود. «فريماه» همان لحظه يک سري دستمال مرطوب به من داد و خواست شماره موبايلش را داشته باشم و اگر دستمالها تاثير خوبي روي صورتم گذاشتند با وي تماس بگيرم تا سفارش بدهد از اروپا برايم بياورند. همان شب دستمال مرطوب را روي صورتم گذاشتم. حس خوبي به من دست داد. از آن به بعد هر شب اين کار را ميکردم. يک هفته نشده بود که با فريماه تماس گرفتم و بسته جديدي از دستمالها را سفارش دادم. همديگر را ديديم و او با گرفتن 20 هزار تومان دستمالها را به من فروخت».

دختر دانشجو افزود: «هر شب مرتب دستمالها را استفاده ميکردم و اگر آنها را به صورتم نميگذاشتم نميتوانستم بخوابم و نيمه هاي شب از خواب مي پريدم. اصلا تصور نميکردم که معتاد دستمالها شده ام. رفته رفته وقتي از دستمالها استفاده نميکردم خمار و خواب آلود ميشدم. خواهرم که از نزديک شرايط من را دنبال ميکرد ترسيده بود، طوري حرف ميزد که انگار مطمئن است من مواد مصرف ميکنم اما نمي پذيرفتم. هر بار با فريماه تماس ميگرفتم قيمت دستمالها را چندين برابر بالا ميبرد. سومين بار بود که 100 هزار تومان خواست، ناچار بودم بپردازم. هر هفته وقتي با فريماه تماس ميگرفتم چون ميدانست وابستگي شديدي به دستمالها دارم قيمت را بالاتر ميبرد. خواهرم که بيشتر متوجه رفتارها و بيتابي هاي من شده بود خانواده را در جريان قرار داد. اصرار داشتند آزمايش بدهم. من تصور نميکردم چنين جواب عجيبي بشنوم، به خاطر همين پذيرفتم و آزمايش دادم. نتيجه باورنکردني بود.

در خون من يک نوع ماده مخدر به نام «السيمن» وجود داشت که از راه پوست و دستمالهاي مرطوب من را معتادکرده بود. وقتي با فريماه تماس گرفتم و شنيد ميدانم چه بلايي بر سر من آورده است تماس را قطع کرد و از آن به بعد گوشي اش خاموش است. من از اين زن که ميتواند دخترهاي ديگر را نيز فريب دهد، شکايت دارم». ماموران با شنيدن ادعاهاي دختر دانشجو به بررسي هاي تخصصي دست زدند و پي بردند «السيمن» يک نوع ماده مخدر سوييسي بوده و از طريق اروپا وارد ايران شده است.

ماموران دريافتند که فريماه با اطلاع از اينکه دستمالها اعتيادآور هستند، سوار اتوبوس يا مترو به جذب مشتري از ميان دختران جوان پرداخته و با استفاده از عدم آگاهي آنان به خطري که در پيش دارند ابتدا با قيمتهاي پايين دستمالهاي «السيمن» را در اختيارشان گذاشته سپس با اعتياد طعمه هايش پول زيادي به جيب ميزند.
تحقيقات در اين باره که آيا باند سازمان يافته اي به چنين اقدام خاموشي دست ميزند ادامه دارد.*