آخرین بازمانده

انتشار این خبر در روزنامه فرامنطقه‌ ای الشرق الاوسط که وابستگی آن به رژیم حاکم بر عربستان واضح و عیان است و پرده برداشتن از سفر وزیر خارجه و نخست وزیر قطر از بیروت به تل ‌آویو با اسکورت دو هواپیمای صهیونیستی صورت گرفت، به معنای زیر پا گذاشتن خطوط قرمز توسط این روزنامه فرامنطقه ‌ای و برملا کردن اسرار مسئولان بلند پایه اعضای شورای همکاری خلیج فارس به شمار می ‌آمد که عربستان نیز یکی از آنهاست.

اما یکی از دلایل این اقدام عربستان سعودی را باید در اقدام شبکه قطری الجزیره ملاحظه کرد که خبری از شاهزاده "طلال الرشید"، حاکم منطقه حائل عربستان منتشر کرده بود و پس از شبکه الجزیره نوبت روزنامه ‌های قطری بود که این خبر را با آب و تاب بسیار منتشر کنند.

اما چرا عربستان سعودی به طلال الرشید تا این اندازه حساسیت داشت که مسئولان این کشور را به این واکنش در الشرق الاوسط واداشت و چرا "عبد الله بن عبد العزیز"، پادشاه عربستان از طلال الرشید به عنوان بزرگترین خطری یاد می کند که حکومت کنونی سعودی عربستان را تهدید می ‌کند.

اما شاهزاده طلال الرشید کیست و چرا پادشاه عربستان از او بیمناک است؟

شاهزاده طلال الرشید، فرزند شاهزاده "محمد الرشید"، آخرین حاکم منطقه حائل است، اما داستان چیز دیگری است و بسیاری حتی نزدیکترین افراد به رژیم حاکم در عربستان سعودی از این ماجرا آگاه نیستند.

ماجرا از آنجا شروع می ‌شود که "عبد العزیز بن سعود"، بنیانگذار عربستان سعودی در سال 1921 با کمک و حمایت انگلیسی ‌ها به منطقه حائل حمله می‌ کند و در آنجا مرتکب جنایات بیشماری از قبیل قتل و کشتار و تعرض و تجاوز می ‌شود و طی این حمله حاکم حائل شیخ محمد رشید را به قتل می ‌رساند و زنان این منطقه را به اسارت می ‌گیرد و در این بین بیوه محمد رشید به نام "فهده" دختر "عاصم الشریم" که در بین اسرا بود، را به همسری می ‌گیرد و آن را به زنان حرمسرای خود اضافه می‌ کند.

فهده برای ملک عبد العزیز "ملک عبد الله"، پادشاه کنونی عربستان سعودی را به دنیا می‌ آورد و بر این اساس شاهزاده طلال محمد الرشید که هم اکنون اعلام کرده است، جبهه‌ ای معارض علیه ملک عبد الله در پاریس تشکیل می ‌دهد، برادر تنی پادشاه عربستان سعودی است.

با این تفاوت که شاهزاده طلال الرشید فرزند مشروع ازدواجی مشروع است، درحالی‌ که ملک عبد الله فرزند ملک عبد العزیز خونریز است که از آنجا که به بیوه زن شیخ محمد الرشید جزو اسرا و کنیزهای خود می ‌نگریست که ملک شخصی او به شمار می ‌آید، بر وی وارد شد تا از فهده صاحب عبد الله شود.

از نکات جالب آنکه شاهزاده "طلال محمد الرشید "، پدر خانم دکتر "مضاوی الرشید" است که هم اکنون در دانشگاه ‌های انگلیس مشغول به تدریس است.

اما شاهزاده "طلال محمد الرشید" که نیاکانش طی سال‌های 1835 تا 1921 بر منطقه حائل، در شمال غربی عربستان سعودی حکومت می کردند، درباره اعلام موجودیت جبهه معارض خود چنین می گوید: "ما تولد جبهه معارض دمکراتیک سعودی را اعلام و تاکید می ‌کنیم، این جبهه تلاش خواهد کرد که پایه‌ های دموکراسی و آزادی برحق را در سراسر عربستان سعودی پایه‌ گذاری و موسسات و نهادهایی را در کشور تاسیس کند که تضمین کننده ارزش‌ هایی همچون مساوات و برابری و عدالت در عربستان باشند."

شاهزاده طلال که از سال 1980 پناهنده فرانسه شده، در پیام خود افزوده است: "این جبهه رژیم سعودی را بین دو گزینه مخیر می‌ کند، یا آزادی سلب شده از ملت را به آنها بازگرداند و زندگی شهروندان عربستانی را بر عدل و مساوات و برابر پایه‌ ریزی کند یا اینکه به صورت مسالمت‌ آمیز از قدرت کناره ‌گیری کند.

محمد دوم فرزند طلال رشید، آخرین شاهزاده از مجموعه شاهزادگان الرشید یکی از شاخه‌ های قبیله "شمر" در ادامه می افزاید: این جبهه شبکه تلویزیونی را در یکی از کشورهای اروپایی راه‌ اندازی خواهد کرد و این صرف نظر از روزنامه‌ ای است که طی دو تا سه ماه آینده چاپ آن آغاز خواهد شد تا مردم عربستان را به انقلاب علیه استبداد و غارت اموال عمومی دعوت کند.

وی افزود: در صورتی‌ که رژیم به استبداد و غارت اموال خود ادامه دهد، مردم عربستان را به انقلابی مردمی دعوت خواهیم کرد و در این ارتباط هماهنگی‌ های لازم با سازمان‌ های معارض داخلی و خارجی را به عمل خواهیم آورد، به ویژه "جنبش اسلامگرای اصلاح طلب" که مقر آن در لندن است.

این جبهه معارض جدید عربستانی در بیانیه ‌ای که آن را در پاریس منتشر کرد، تاکید کرد که از امروز دیگر حکومت در عربستان موروثی نخواهد بود،‌ بیعتی و اطاعتی از آل سعود وجود نخواهد داشت و جهانیان باید که در این راه و در راه نبرد برسر تعیین سرنوشتمان و حکومت خود بر خودمان و ایجاد کشوری جدید تهی از تروریسم و ایدئولوژی و دیدگاه‌ هایش و فارغ از خشونت و نفرت از دیگران به ما کمک و از ما حمایت و پشتیبانی کند.

طویل‌ترین قبر جهان متعلق به «عمران نبی» است که 80 سانتی‌متر عرض و 30 متر طول دارد. البته این بدان معنا نیست که قد حضرت عمران(ع) 30 متر بوده است، بلکه برای تکریم آن حضرت چنین مزار طویلی در نظر گرفته‌اند.

رسانه‌های خارجی روز گذشته در حالی از اعزام یکی از قدیمی‌ترین ناوهای هواپیمابر امریکا به نام "اینترپرایز" به خلیج فارس خبر دادند که این اقدام یعنی اعزام ناوهای هواپیمابر به منطقه، به امری روزمره و همیشگی از سوی امریکایی ها تبدیل شده است.

بنا بر آنچه رسانه‌ها منتشر کردند، ناو هواپیمابر "اینترپرایز" به عنوان بزرگترین ناو آمریکا و اولین ناو هواپیمابر با سوخت هسته ای در دنیا با وزن 85 هزار تن به همراه شناورهای نظامی همراهش در میان تدابیر شدید امنیتی روز چهارشنبه گذشته از کانال سوئز عبور کرد تا در روزهای آینده در خلیج فارس و احتمالا در بحرین (محل استقرار ناوگان پنجم امریکا) مستقر شود.

ناو هواپیمابر آمریکایی اینترپرایز

هرچند این اقدام نیز همچون گذشته با تبلیغات رسانه ای و اخباری نظیر بسته نگه داشتن راه های منتهی و موازی با کانال سوئز و همراهی 5 شناور جنگی و یک زیردریایی اتمی، همراه بود، اما این هیمنه پوشالی باعث نخواهد شد تا این غول عظیم دریایی ارتش آمریکا، هنگام عبور از تنگه هرمز به سپاه پاسداران جواب پس ندهد.

بنا بر ماموریت تعریف شده برای نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، یکی از مهم ترین اقدامات روزمره این نیرو، رهگیری ناوگان های بیگانه حاضر در خلیج فارس است که طی آن، پاسداران حاضر در این منطقه که همگی مسلط به زبان های خارجی هستند، کار ثبت عبور و مرور شناورهای خارجی را برعهده دارند.

این نقطه یک ایستگاه  بین المللی به نام سپاه استیشن (Sepah station) است و همه شناورهای عبوری از تنگه هرمز موظف هستند که خود را به نیروهای ایرانی معرفی کنند.

برهمین اساس کلیه ترددها در این منطقه اعم از شناورهای تجاری و نظامی که عبور بی ضرر از تنگه هرمز دارند، کنترل می شوند که این امر شامل تمامی ناوگروه‌های امریکایی از جمله ناوهای غول پیکر هواپیمابر آنها نیز خواهد شد.

البته این رهگیری و سوال و جواب تنها محدود به تنگه هرمز نیست بلکه حتی قبل از آن، فعالیت نیروهای سپاه آغاز می شود. شنودها از ورای منطقه آغاز و رهگیری برای "مثبت کردن" (کسب اطلاعات از شناورهای بیگانه) در این منطقه انجام می شود.

در این محدوده هرشناوری در هر زمانی که وارد خلیج فارس شود، از طریق سیستم های شنود، یگان های شناوری، رهگیری با هواپیماهای بدون سرنشین و سامانه های راداری رصد و شناسایی شده و تحت کنترل سپاه قرار می گیرد.

گشت های دریایی سپاه در خلیج فارس

از آنجایی که بیشترین بار ابهت این ناوگروه‌های آمریکایی در تبلیغات رسانه‌ای آن خلاصه می‌شود، وقتی شناورهای ناوگان های نظامی آنها قصد ورود به خلیج فارس را دارند به طور عمده به صورت کاروانی وارد می شوند؛ مثلا 4 فروند همراه هم.

یکی از نکات حائز اهمیت، این است که شناورهای آمریکایی برای خودشان حریم امنیت تعریف کرده اند که این حریم در سایر نقاط دنیا رعایت می شود.

به عنوان مثال حریم ناوهای هواپیما بر آمریکایی در دنیا 10 کیلومتر است یعنی در شعاع کمتر از 10 کیلومتری این شناور هیچ جنبنده ای نباید باشد.

بر همین اساس در بسیاری از نقاط دنیا وقتی این ناوها وارد تنگه‌ها و کانال ها می شوند آن تنگه به مدت 24 ساعت بسته می شود تا نیروهای آمریکایی به راحتی عبور کنند (مانند آنچه در اخبار منتشر شده از عبور "اینترپرایز" از کانال سوئز عنوان شد).

هیچ شناوری حق نزدیک شدن به این ناوها را ندارد به ویژه اگر آن ها تشخیص دهند که آن شناور، شناور نظامی است. اما این قانون نانوشته در "تنگه هرمز" معنایی ندارد چراکه جمهوری اسلامی ایران این حریم را قبول نداشته و البته آمریکایی‌ها هم چاره ای جز گردن نهادن بر این واقعیت ندارند و بهمین دلیل است که معمولا به همراه ناوهای سایر کشورها وارد نمی شوند چرا که نمی خواهند هیمنه ظاهری شان جلوی آنها شکسته شود.

اما به هرحال تمام سعی خود را می‌کنند تا به شکل‌های دیگر مانع از نزدیکی گشت های شناسایی سپاه به خود شوند.

مثلا گاهی حتی با هماهنگی کشورهای جنوب خلیج فارس، در سکوت رادیویی و در بین شناورهای تجاری و با سرعتی به اندازه سرعت آن ها به سمت تنگه هرمز می آیند و حتی کشور عمان هم که ایستگاه بین المللی دارد آن ها را صدا نمی زند ولی به دلیل قدرت و تسلط بالای نیروهای سپاه، به خوبی آن ها شناسایی می شوند.

آمریکایی ها برای فرار از این سوال و جواب، ساعات مختلفی در روز را آزموده اند تا بلکه نیروهای سپاه هوشیار نباشند. مثلا ساعت 12 نیمه شب یا 3 و 4 بامداد را تجربه کرده اند اما همیشه رهگیری شده اند.

آنها حتی آبراه خود را از آب‌های بین‌المللی به آبهای عمان تغییر می‌دهند ولی باز هم رهگیری می‌شوند چرا که نقاطی در تنگه هرمز هست که آن ها مجبورند تغییر مسیر دهند.

حال باید دید فرماندهان ارتش آمریکا چه راهی را برای جواب پس دادن این غول 50 ساله که در بسیاری از جنگ‌ها از جمله جنگ آمریکا علیه عراق در سال های 1991 و 2003 مشارکت داشته و بنا بر گزارشهای منتشره، آخرین ماموریت خود را سپری می‌کند، برمی‌گزینند؟

آیا مانند گذشته، سعی در فرار بیهوده از این "سوال و جواب تحقیرآمیز" خواهند داشت و یا بدون دست و پا زدن، برای ورود به خلیج فارس از سپاه پاسداران "کسب اجازه" خواهند کرد؟