❤❤❤من و کیوان❤❤❤

البته انقدر دیر اومدم که فک کنم همه قهر کرده باشن باهامو دیگه نیان وبم

عیب نداره حالا حالتون چطوره خوبین چه خبرا

معذرت میخوام که انقدر دیر کردم

منو ببخشین تلوخدا

خواستم بگم پیشم بیاین بازم

من منتظر همتونم

عکس خودمو عشقمو گذاشتم ادامه مطلب

اگه خواستین بهم بگین تا رمزشو بهتون بدم

پ.ن:با عرض پوزش عکس حذف شد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من یه دخمل معمولی = شوهرم یه پشل معمولی

اخ ببخشید من یه خانم معمولی= شوهرم یه مرد معمولی^{ما دیگه بزرگ شدیم}

ما از وقتی باهم ازدواج کردیم زندگیمون خیلی شیرین شده همش شده پر از خاطره پر از خوشبختی

همین شیرینیه زندگیمونه که باعث حسادت فک و فامیل شده (کور بشه هرکی نخواد خوشبختیه

 مارو ببینه)_{مخاطب خاص}

من از این که با کیوان ازدواج کردم به خودم خیلی افتخار میکنم

کیوانم همینطوریه(البته تعریف از خود مباشد)^{بابا اینا که همش تعریفه}

اصلا اینو بگم نشده تا حالا کیوان منو ببره بیرون یه کادو واسم نخره خداییش خیلی مهربونه

***فداتشم عشق خودم***

چندروز پیش واسم یه ادکلن و یه گل رز گرفته بود اخ که چقد من از این کارش خوشحال شدم

راستی بچه ها بهم یه کمک میکنین؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

هفته ی دیگه ولنتاینه میخوام واسش بترکونم بنظرتون چی واسش بخرم

دلم میخواد شما بهم بگین چی بخرم

پس تا دیر نشده واسم نظر بزارینو بگین چی واسه ی عشقم بخرم

یادته یه روز قبل از این که از هم جدا بشیم چه حرفایی به هم گفتیم، یادته ...

یادته تو گفتی عاشقتم، من گفتم دیونه وار عاشقتم ...

یادته تو گفتی هیچ وقت تنهات نمیذارم، گفتم منم هیچ وقت تنهات نمیذارم

تو گفتی حاضری واسه ی من هر کاری کنی، من گفتم حاضرم واسه ی

تو بمیرم، یادته ...

تو گفتی با هر مشکلی که داشته باشی کنار میام، من گفتم مشکل من

اینکه تو رو از دست بدم، یادته ...

حالا پس چرا خیلی راحت منو تنها گذاشتی و رفتی

پس چرا خیلی راحت عشقمونو کنار گذاشتی ...

پس چرا با اولین مشکل منو تنها گذاشتی، پس چرا ... !؟

یادته بعد از اون حرفهای قشنگ با هم رفتیم بیرون تو واسه ی

من یه چیز گرفتی منم واسه ی تو یه چیز، یادته ...

یادته اون رو با هم عوض کردیم و به هم قول دادیم که هیچ وقت

از هم جدا نشیم، یادته ...

یادته تو هوای سرد زمستون دست های هم و گرفته بودیم و

 آروم آروم قدم میزدیم و به هم حرفهای قشنگ میگفتیم، یادته ...

اما الان تو پیشم نیستی به اون چیزی که با هم عوض کردیم نگاه میکنم و

میگم: خیلی بی وفا بود سر قولش نموند و منو تنها گذاشت ...

آدمهایی که این جمله رو می شنون خوشبخت ترین آدمها هستند:
“عیب نداره با هم درستش می کنیم”
.
.
.
مهربانـــم !
شرمنــده ام
کــه هیچ وقت، مهربانــی هایت را منتشـــر نکردم
امـا تــا دلــت بخواهد گلایـه هـا را “پست” کردم
… و غریبه هــا “لایک” زدند …
… کــاش می توانستم
صدای تــو را بنویسم!
.
.
.
امشب دلم هوای آن کافه را کرده
که چایش از مهر تو
و قندش محبت تو باشد
و تنها مشتری کافه من باشم …
.
.
.
عاقبت یک روز مغرب محو مشرق می شود
عاقبت غربی ترین دل نیز عاشق می شود
شرط می بندم زمانی که نه زود است و نه دیر
مهربانی حاکم کل مناطق می شود
.
.
.
مهربانی باغ سبزی است که از روزنه پنجره ها باید دید
مهربانم مگذار لحظه ای روزنه پنجره ها بسته شود
.
.
.
میشه پروانه بود و به هر گلی نشست
اما بهتره مثل تو مهربون بود و به هر دلی نشست
.
.
.
سلامتیه حرفایی که نه میشه اس ام اس کرد
نه تو چت تایپ کرد
نه میشه پای تلفن گفت
حرفایی که فقط مال وقتیه
که تو رو در آغوش دارم  . . .

لحظات شادي خدا رو ستايش كن

لحظات سختي خدا رو جستجو كن

لحظات آرامش خدا رو مناجات كن

لحظات دردآور به خدا اعتماد كن

و در تمام لحظات خدا رو شكر كن

------------------------------------------------------

گفتمش آغاز درد عشق چيست؟ گفت آغازش سراسر بندگيست گفتمش پايان آن را هم بگو گفت پايانش همه شرمندگيست *** گفتمش درمان دردم را بگو گفت درماني ندارد، بي دواست گفتمش يک اندکي تسکين آن گفت تسکينش همه سوز و فناست

------------------------------------------------------

زندگي همانند پيازيست که هرلايه از آن را گشودم مرا به گريه انداخت .

زيباترين كلمه؟...... عشق

زشت ترين كلمه؟....بي وفايي

پاك ترين كلمه؟.................اشك

بي همتاترين كلمه؟............تنهايي

بي معناترين كلمه؟.......جدايي

جذاب ترين كلمه؟....آشنايي

خدایا به هر آنكه دوست میداری بیاموز كه:
 
عشق از زندگی كردن بهتر است
 
و به هرآنكه دوست‌تر میداری بچشان كه:
 
دوست داشتن از عشق هم برتر است.

عجیبه که تا مریض نشی کسی برات گل نمی یاره.
تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه.
تا فریاد نکشی کسی به طرفت بر نمی گرده.
تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمی یاد و تا
وقتی نمیری کسی تورو نمی بخشه.

منتظر كسي باش كه اگه حتي در ساده ترين
لباس بودي، حاضر باشه تو رو به همه دنيا
نشون بده وبگه كه: "اين دنياي منه"



کوچک که بودیم چه دلهای بزرگی داشتیم

اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش را

می توان از نگاهش خواند

اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم



با هزار و يک ترفند شاخه گلي مصنوعي را در
ميان گلهاي شاداب گلدانت پنهان کردم،
و در دفتر خاطراتت نوشتم: «تو را دوست دارم،
خواهم داشت تا زماني که آخرين گل پژمرده شود...»
ولی نمی دونستم گل مصنوعی هم یک روز پژمرده و خراب میشه.

خطي کنم که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که

نيستي بي رنگي روزهايم را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم******

دلتنگم...

مثل پدر بیسوادی که

دلش هوای بچه اش را کرده است

ولی بلد نیست

 شماره اش را بگیرد...

وقتی از چشم تو افتادم دل مستم شکست
عهد و پیمانی که روزی با دلت بستم شکست

ناگهان- دریا! تو را دیدم حواسم پرت شد
کوزه ام بی اختیار افتاد از دستم شکست

در دلم فریاد زد فرهاد و کوهستان شنید
هی صدا در کوه،هی “من عاشقت هستم” شکست

بعد ِ تو آیینه های شعر سنگم میزنند
دل به هر آیینه،هر آیینه ایی بستم شکست

عشق زانو زد غرور گام هایم خرد شد
قامتم وقتی به اندوه تو پیوستم شکست

وقتی از چشم تو افتادم نمیدانم چه شد
پیش رویت آنچه را یک عمر نشکستم شکست …

سلام مــاه مــن !

دیشب دلتنگ شدم و رفتم سراغ آسمان اما هر چه گشتم اثری از ماه نبود که نبود …!

گفتم بیایم سراغ ِ خودت ..

احوال مهتابیت چطور است ؟!

چه خبــر از تمام خوبی هایت و تمام بدی های مــن ؟!

چه خبــر از تمام صبــرهایت در برابر تمام ناملایمت های مــن ؟!

چه خبر از تمام آن ستاره هایی که بی من شمردی و من بی تو ؟!

چقدر نیامده انتظار خبــر دارم ؟!

چه کنم دلم بــرای تمــام مهــربانی هایت لک زده است !

راستی ، باز هم آســمان دلت ابری است یا ….؟!

می دانم ، تحملم مشکل است …. اما خُب چه کنم؟!

یک وقت خســته نشوی و بــروی مــاه دیگری شود …. هیچ کس به اندازه مــن نمی تواند آســـمانت باشد !

تو فقط ماه من بمون و باش !

ماه من !

مراقب خاطراتمان ، روزهای با هم بودنمان .. خلاصه کنم بهونه موندنم مراقب خودمون باش !

میدونی چرا میگن” دلت دریا باشه”

برای کنار هم گذاشتن واژه ها٬

دست قلمم بیش از آنچه فکر کنی خالی است…

و بیش از آنچه فکر کنی احساس می کنم به نوشتن مجبورم !

شاید این هم خاصیت ِ داشتن این صفحه ی مجازی است ؛

میان جاده که می آمدم ، سرم پر از فکر بود

فکرهایی از آن دست که به هر نیمه ای که می رسیدم

احساس می کردم بیش از این رخصت پیش رفتن ندارم

چیزهایی مثل ِِ

آینده

رفتن

ماندن

حالا اما اندیشه ای نیست برای به واژه آوردن..

کسی را می‌خواهم، نمی‌یابمش

می‌سازمش روی تصویر تو

و تو با یک کلمه فرو می‌ریزی‌اش

تو هم کسی می‌خواهی، نمی‌یابیش

می‌سازی‌اش روی تصویر من

و من نیز با یک کلمه …

اصلا بیا چیز دیگری نسازیم

و تن به زیبایی ابهام بسپاریم

فراموش شویم در آن‌چه هست

روی چمن‌های هم دراز بکشیم

به نیلوفرهامان فرصت پیچش بدهیم

بگذار دست‌هایم در آغوش راز شناور شوند

رویای عشق در همین حوالی مبهم درد است شاید!