پـــ ـ ـ ـــ ـ ـروانه اے ڪہ مال من نيـ ــ ــ ــ ـ ـــست  ...



پــ ــ ــ ـ ــ ـ ـروانه اے ڪہ مـ ـ ـ ـــ ــ ـال من نيست


دیگـر براے  داشتنـــ ــ ـ ــ ـــ ـ ـش سماجت نميـڪـنم !!!


پـــ ـ ـ ـــ ـ ـروانه اے ڪہ مال من نيـ ــ ــ ــ ـ ـــست 


قفـ ـ ـــ ــ ـ ـس هم برايــش بسازم باز هم ميـــ ـ ــ ــ ــ ــ ــرود!!




کــاش فــردایـی نباشـد ...

کــاش فــردایـی نباشـد ...

 

بـــاز هم ...

 

کوچه می شوم به راه می رسم ...و باز هم

 

کــــوچ می کنم به ماه می رسم ...و باز هم

 

پرسه می زنم میان بـــاغ های کــــــال ِخود

 

گرم ِ بوسه از نگاه،  می رسم... و باز هم

 

توبه می کنم از اینکه عاشقت شوم ولی

 

با چه عشقی از گناه میر سم و باز هم

 

ذوق می کنم درون برکه ی  نگاه ِ تو

 

عمق می شوم به چاه می رسم... و باز هم

دور می شوم  و می بُرم دل از طواف ِ کوه

 

دور می خورم به کاه می رسم... و باز هم

 

بــــــی خیال ِ هرچه هرزه چشمهای منتظر

 

مرتکب به اشتبــــاه، می رسم... و باز هم

 
 

تنگ می شود دلم که سیــــــــر تر ببینمت

 

رو سیـاه از گــناه می رسم ...و باز هم.....

 

عشـــــق می کنم.......

حَــــواست بـه دِلت باشد . . .



حَــــواست بـه دِلت باشد . . .

آن را هَـــر جایـــی نَگــذار!

ایــن روزهــــــا دِل را میــدزدند . . .

بــعد ڪہ به دَردشـــان نـخــورد

جـای صــَـندوق پُـست آن را در سَطل آشـــــغال مے اَندازند !

و تــو خوب مـیـــدانے دِلے که اَلمثنے شد!

دیــگر دِل نمـیشود. . .

مرا ببخـ ــــــش...

مرا ببخـ ــــــش

کـﮧگاه بیگاهـ כلـــــــــــم

هواے تو را میکنـכ

مرا ببخـ ــــــش

کـﮧ چشم ـهایم هـــــنوز

منتظر اســت
تا بیایــﮯ

مرا ببخـ ــــــش کـﮧ

یاככاشت ـهای روزانـﮧ ے صفحـﮧ ے כلم

با مـכاכ خاطراتـــــ توســــــــت

مرا ببخـ ــــــش

کـﮧ هنوز دیوانـﮧ وار
כوستت כارم

نـِـگَرآنـِــ اَشــکـــ هآیَم نَبآشـــ ...


نـِـگَرآنـِــ اَشــکـــ هآیَم نَبآشـــ

  اَز لَبـــخَندم بِترســـ

کهـ مَعــنآیَشـــ

اَشکـــ هـآی فـَردآی توستــــ



ساده لباس بپوش..


سـآده لـبآس بپــوش..
ســآده رآه بـــرو
امآدر برخـــورد با دیگـــران سـآده نباش
سـآدگـی ات را نشـانه میگیرند برای در هــم شکستن غـــرورت . . .

شکـــ نکـــــن !



شکـــ نکـــــن !

آیــــنده اے خواهــم ساخت

کــه گذشتـــه ام جلویش زآنــو بـــزند !

قـــرآر نیست مـــن هـــم دلِ کَسِ دیگـــری را بسوزانـَــم !

برعکـــس کســے را کــه وارد زندگـــیم میشود

آنقـــــدر خــــوشـــبــت میکنــم

کـــه بـــه هر روزے کـــه جاے " او " نیستــــے

بـــه خودتـــــ لعنتـــــ بفرستــــے!

لعنتی


اَگَـر عاشِـقانه می نِویسَـم...


مَـن اَگَـر عاشِـقانه می نِویسَـم،

نه عاشِـقم!، نه شِکسـت خورده...

فَقَط مـی نِویسَـم تا عِشـق یــادِ قَلـبم بِمـاند...!!

در ایـن ژِرفـایِ دِل کـندن ها وَ عـادت ها وَ هَـوس ها،

فقَـط تَمریـن آدَم بـودن میـکنم..!


فـرهـ7ـاد


میدانم برای گفتن این حرف ها دیر شده 

فقط آمده ام بگویم

زود رفتی  ..

زود

خُــوشبَخـتی...



خُــوشبَخـتی یَعنـی اینکـه

وَقتـی کِنـارته بَهِـت مَحَـل نَـذاره

ولـی مُطـمئن بآشـی هَـمه جـوره آمـارتـو داره....!!

خُــوشبَخـتی یَعنـی اینـکه

وَقتـی بِهـِش فـِکر میـکنی

تـو اُوج غُصـه 

یه دَفـعه بی اِختیـار لَبخـند بِزنـی

و دِلـت یـه جـوری بِشـه...!


پُشــت به دُنیــآ نَـکَرده اَم...


پُشــت به دُنیــآ نَـکَرده اَم

نـِگآهم رو به آسِـمانـیست کـه وُسـعَت بـی پآیــآن تـو رآ دَر خُـود جـآی دآده اسـت

وجـودَت آنقَـدر بُـزرگ اسـت

کـه زَمـین جـآی دیـدنـَت نیـست

بـآید آسِمـآن را نـِگآه کَـرد

خُدایـا نِگآهَم کـُن

مـی نویسم بـَـرای تو...


مـی نویسم بـَـرای تو...

بـَرای تـویی که بودَنـت را...

نـه چَشـمانَم میبـیند...

وَ نـه گـوش هایَـم می شـنود...

و نـه دَستـانم لـَمس مـی کُند...


وَقتی نَدارَم ...


مَن

بَرای مُتنفِر بودَن از کَسانی که

اَز مَن مُتنفرند

وَقتی نَدارَم

زیـــــــــــــــــــرا مَـــن

گِرِفتار دوست داشتَنِ كســــــانی هَستم كه

مَرا  دوســـــــــــت  دارَند



حس بودنت قشنگ تریــــن حس دنیاست ...

 حس بودنت قشنگ تریــــن حس دنیاست

تو ڪـﮧ باشی .. هر روز را .. نـــــــــــه!

هر ثانیه را ..عشــ ♥ــ ــ ♥ـق است !!

اِدِعـــــآی بے تـَـفــاوُتـــے سَخــت اَست...




اِدِعـــــآی بے تـَـفــاوُتـــے سَخــت اَست...

آن هَــم..

  نِسبـَـت به کَســے کــه...

زيبــــآتـــريــن حِـــس دُنيـــــــآ رآ... 

بآ او تَجـــرُبـــه کَــردے ...


پــروانـــﮧ اے که رفت ...


 پــروانـــﮧ اے که رفت

بگذار برود

هواي سرد بهانه است ...

هواي ديگري به سر دارد . . . ! 


دَست هآے خآلـــے اَم...


یـِـک لَبخَنـــدَم رآ بَسته بَندے کَرده اَم

بَرآے روزے که اِتفآقے تـــو رآ مے بینَم …

آنقَدر تَمـــــــــیز میخَندَم

که به خوشبَختــــے اَم حِســــآدَت کُنـــے …

وَ مَن دَر جیب هـــآیــَــم

دَست هآے خآلـــے اَم رآ فَریب دِهــَـم

که اَمن تَرین جآے دُنیـــآ رآ اِنتِخآب کَرده اَنــد …


مُخاطَب که تو بآشـے …



مَــن مـے نِویسَم

و تـــــــــو نـِــــمـے خوانـے !

اَمـــــــــــا مُخاطَب که تو بآشـے …

مَدیـــــــونَم اَگَر نَنـِـــــــویسَم


نَتَــرس…

نَتَــرس…

اَگَر هـَم بِخـوآهـَم اَز این دیـوآنه تـر نِمی شوَم

گُفتـه بودَم بـی تو سَـخت می گُـذرد

بـی اِنصـاف

حَـرفم رآ پَـس میگـیرم…

بـی تـو اِنگـآر اَصـلا نِمـی گُـذرد!…