پـــ ـ ـ ـــ ـ ـروانه اے ڪہ مال من نيـ ــ ــ ــ ـ ـــست ...
دیگـر براے داشتنـــ ــ ـ ــ ـــ ـ ـش سماجت نميـڪـنم !!!
پـــ ـ ـ ـــ ـ ـروانه اے ڪہ مال من نيـ ــ ــ ــ ـ ـــست
قفـ ـ ـــ ــ ـ ـس هم برايــش بسازم باز هم ميـــ ـ ــ ــ ــ ــ ــرود!!

دیگـر براے داشتنـــ ــ ـ ــ ـــ ـ ـش سماجت نميـڪـنم !!!
پـــ ـ ـ ـــ ـ ـروانه اے ڪہ مال من نيـ ــ ــ ــ ـ ـــست
قفـ ـ ـــ ــ ـ ـس هم برايــش بسازم باز هم ميـــ ـ ــ ــ ــ ــ ــرود!!

کــاش فــردایـی نباشـد ...
.jpg)
کوچه می شوم به راه می رسم ...و باز هم
کــــوچ می کنم به ماه می رسم ...و باز هم
پرسه می زنم میان بـــاغ های کــــــال ِخود
گرم ِ بوسه از نگاه، می رسم... و باز هم
توبه می کنم از اینکه عاشقت شوم ولی
با چه عشقی از گناه میر سم و باز هم
ذوق می کنم درون برکه ی نگاه ِ تو
عمق می شوم به چاه می رسم... و باز هم
دور می شوم و می بُرم دل از طواف ِ کوه
دور می خورم به کاه می رسم... و باز هم
بــــــی خیال ِ هرچه هرزه چشمهای منتظر
مرتکب به اشتبــــاه، می رسم... و باز هم
تنگ می شود دلم که سیــــــــر تر ببینمت
رو سیـاه از گــناه می رسم ...و باز هم.....
عشـــــق می کنم.......


نـِـگَرآنـِــ اَشــکـــ هآیَم نَبآشـــ
اَز لَبـــخَندم بِترســـ
کهـ مَعــنآیَشـــ
اَشکـــ هـآی فـَردآی توستــــ

سـآده لـبآس بپــوش..
ســآده رآه بـــرو
امآدر برخـــورد با دیگـــران سـآده نباش
سـآدگـی ات را نشـانه میگیرند برای در هــم شکستن غـــرورت . . .
شکـــ نکـــــن !
آیــــنده اے خواهــم ساخت
کــه گذشتـــه ام جلویش زآنــو بـــزند !
قـــرآر نیست مـــن هـــم دلِ کَسِ دیگـــری را بسوزانـَــم !
برعکـــس کســے را کــه وارد زندگـــیم میشود
آنقـــــدر خــــوشـــبــت میکنــم
کـــه بـــه هر روزے کـــه جاے " او " نیستــــے
بـــه خودتـــــ لعنتـــــ بفرستــــے!
لعنتی

مَـن اَگَـر عاشِـقانه می نِویسَـم،
نه عاشِـقم!، نه شِکسـت خورده...
فَقَط مـی نِویسَـم تا عِشـق یــادِ قَلـبم بِمـاند...!!
در ایـن ژِرفـایِ دِل کـندن ها وَ عـادت ها وَ هَـوس ها،
فقَـط تَمریـن آدَم بـودن میـکنم..!


خُــوشبَخـتی یَعنـی اینکـه
وَقتـی کِنـارته بَهِـت مَحَـل نَـذاره
ولـی مُطـمئن بآشـی هَـمه جـوره آمـارتـو داره....!!
خُــوشبَخـتی یَعنـی اینـکه
وَقتـی بِهـِش فـِکر میـکنی
تـو اُوج غُصـه
یه دَفـعه بی اِختیـار لَبخـند بِزنـی
و دِلـت یـه جـوری بِشـه...!

پُشــت به دُنیــآ نَـکَرده اَم
نـِگآهم رو به آسِـمانـیست کـه وُسـعَت بـی پآیــآن تـو رآ دَر خُـود جـآی دآده اسـت
وجـودَت آنقَـدر بُـزرگ اسـت
کـه زَمـین جـآی دیـدنـَت نیـست
بـآید آسِمـآن را نـِگآه کَـرد
خُدایـا نِگآهَم کـُن
مـی نویسم بـَـرای تو...
بـَرای تـویی که بودَنـت را...
نـه چَشـمانَم میبـیند...
وَ نـه گـوش هایَـم می شـنود...
و نـه دَستـانم لـَمس مـی کُند...

مَن
بَرای مُتنفِر بودَن از کَسانی که
اَز مَن مُتنفرند
وَقتی نَدارَم
زیـــــــــــــــــــرا مَـــن
گِرِفتار دوست داشتَنِ كســــــانی هَستم كه
مَرا دوســـــــــــت دارَند

حس بودنت قشنگ تریــــن حس دنیاست
تو ڪـﮧ باشی .. هر روز را .. نـــــــــــه!
هر ثانیه را ..عشــ ♥ــ ــ ♥ـق است !!
اِدِعـــــآی بے تـَـفــاوُتـــے سَخــت اَست...
آن هَــم..
نِسبـَـت به کَســے کــه...
زيبــــآتـــريــن حِـــس دُنيـــــــآ رآ...
بآ او تَجـــرُبـــه کَــردے ...

پــروانـــﮧ اے که رفت
بگذار برود
هواي سرد بهانه است ...
هواي ديگري به سر دارد . . . !

یـِـک لَبخَنـــدَم رآ بَسته بَندے کَرده اَم
بَرآے روزے که اِتفآقے تـــو رآ مے بینَم …
آنقَدر تَمـــــــــیز میخَندَم
که به خوشبَختــــے اَم حِســــآدَت کُنـــے …
وَ مَن دَر جیب هـــآیــَــم
دَست هآے خآلـــے اَم رآ فَریب دِهــَـم
که اَمن تَرین جآے دُنیـــآ رآ اِنتِخآب کَرده اَنــد …
مَــن مـے نِویسَم
و تـــــــــو نـِــــمـے خوانـے !
اَمـــــــــــا مُخاطَب که تو بآشـے …
مَدیـــــــونَم اَگَر نَنـِـــــــویسَم
