♥♥♥  عشق و لبخند ♥♥♥

گه رچي تووشي ره نجه رويي ووحه سره ت و ده ردم ئه من

قه ت له ده س ئه م چه رخه سپله نابه زم ،مه ردم ئه من

ئاشقي چاوي كه ژال وگه ردني پر خال نيم

ئاشقي كيو وته لان وبه نده ن وبه ردم ئه من

گه ر له برسان له به ربي به گي ئيمرو ره ق هه ليم

نو كه ري بيگانه ناكه م تاله سه ر هه رده م ئه من

من اه زنجير وته ناف ودار وبه ند باكم نيه

له ت له تم كه ن، بمكوژن ،هيشتا ده ليم كوردم ئه من

                                                              هيمن

بڵێ پێم گوڵی به‌هاریم له‌ تۆ تابه‌كه‌ی جودابم

خیلی وقته دیگه بارون نزده *** رنگ عشق به این خیابون نزده

وقتی کسی را عاشق خودت میکنی . . .

ویستم وشه یه ک بنوسم

جوانتر بێ له وشه ی خوشه ویستی

پینوسه که م که وته له رزین له ناو ده ستم

وتی ناتوانم بنوسم وشه ی جوانتر

لاپه ره که م گرموله کرد و فرێم دایه

سوچێکی ژوره بێ ده نگه که م

ئازیزم چاوروان به به م زوانه من دێمه وه

کاتێک که وا توزیک من بیرم کرده و ه

که زانیم مردن چاوه راونی منه

ژیانی خوش له مێژ ساله له گه ل من دا نامویه یاخود دوژمنه

که زانیم به گه یشتن زور ئه سته مه

وتم دلم بوت زیندو بێ گه ر چی دور بێ به لام گشت کات هه ر هی تو بێ

که بنوسم له نزیک و دور ده ت په رستم هه تا کوو له ژیانابم

من هی توم و تو هی منی هه ر تویی ته نیا ئاواته که م تویی مه به ستم

و برای تو ماندن… به پای تو بودن… و به عشق تو سوختن !

کاش به باور این همه صداقت و یکرنگی می رسیدی !

ای کاش می دانستی مرز خواستن کجاست …!!!!

تمـام ِ این چـند سـال و اَنــدی عــمرم بـه کــنار …

تا که ی بنالیم بو تو گیانا تا که ی بسوتیم

ئه ی بریارت وا نه بو فه رموت من روژی هه ر دیم

زستان وا رویی به هاریش هات تو هه ر نه هاتی

ژه هری تالی چاوه روانیت دامی تو له جیاتی

ئه ی تو خو نازانی ده ردی چاوه روانی

تا چه ن به ئازاره برک و اش و ژانی

گیانا بو نه هاتی عازیز بو نه هاتی نه تپرسی هه والم اش و مه رگه ساتی

شه و نیه ئه گه ر جاری خه ونت پیوه نه بینیم

وا ئه زانم له باوشم دای له سه ر سه رینم

که چاو هه ل دینم گیانا بالای به رزت نابینم

دوباره ده م سوتینی اش و زامی برینم

گیانا که م زو وه ره نازدارم زو وه ره به س جاری بت بینم گیانم بو خوت به ره

له دوای خنکانی حه له بچه

سکالاییکی دریژم ....

نووسی بو خوا

به ر له خه لکی بو دره ختیکم خوینده وه

دره خت گریا

له په نایا بالنده یه کی پوسته چی وتی باشه

کی بوت ده با ؟

گه ر به ته مای منی بیبه م

من ناگه مه عه رشی خوا.

بو به شه و درنگ

فریشته ی ره ش پوشی شیعرم

وتی : تو هیچ خه مت نه بی

من بوت ئه به م ، هه تا سه ری

تا که شکه لان

به لام به لینت ناده می

خوی نامه که م لی وه رگری

خو ده زانی خودای گه وره کی ئه یبینی

وتم سپاس ، تو هه لفره

فریشته ئیلهام هه لفری و

له گه ل خویا سکالای برد

روژی دوایی که هاته وه

سکرتیری پله ی چواری نووسینگه ی خوا

عوبید ناوی و هه ر له سه ر هه مان سکالا

به عه ره بی بوی نووسیبوم

گه وجه !!!!

بیکه به عه ره بی که س لیره کوردی نازانی و

نایبه ین بو خوا...

خۆشه‌ویستم چیت ناوبنێم

كاتێ عه‌شقت وه‌ك ئاگره‌ و

هه‌موو ساتێ ئه‌سوتێنێ, دڵه‌ی بێ جێم

رِێبوارێكی ماندوو نه‌ناس

وێڵ و ته‌نیا بۆ كوێ ئه‌رِۆی

به‌ شوێنتا دێم

 

تا كه‌ی, تا كوێ به‌ شوێنتا بێم

به دیدارم بیا هر شب، در این تنهایی ِ تنها و تاریک ِ خدا مانند

من بودم و تنهایی و یک راه بی انتها
یک عالم گله و خدایی بی ادعا
گم شده بودم میان دیروز و فردا
تا تو را یافتم.. با تو خودم را یافتم

صدایت در گوشم پیچید
نگاهت در چشمانم نقش بست
نشان دادی به من آنچه بودم
آری، با تو رسیدم من به اوج خودم

نامم را خواندی.. گفتی بارانم
بارانی شد تنهایی و چشمانم
آری بارانی شدم تا ببارم
اما ای کاش بدانی تویی آسمانم

بی تو نه معنا داردباران
نه معنا دارد خورشید و نه رنگین کمان
ای که شبیه تر از خود به منی
بگو تا آخر راه با من هم قدمی

روی دیوار

روی سایه ایـــــ که به جا مانده از تو

چشــــم می کشم و دهانی که بخندد

به این همه تنهایی و انتـــظار ...

این خانه بعد از تو فقـــــط دیوار استـــــ

و تکه ذغالی که خطــــ می کشد

نیامدنت را ...

بیــــــا تا کمی با تـــو صـــــحبت کنـــم...

بیا تا دل کوچــــــــــکم را

خدایـــا فقــــط با تـــو قسمت کنم..!

خدایـــــا بیــا پشت آن پنــجــره..

که وا می شود رو به ســــــوی دلــــــــم!!

بیـــا پــــرده ها را کنـــاری بزن...

که نــــــورت بتــابد به روی دلـــــــم!!!

خدایـــا کمـــک کـــن :

که پـــروانه ی شعر من جــــان بگیرد...

کمی هم به فـــــکر دلـــــــم باش...

مبـــادا بمیـــرد...!!!

دلگیرم از تنهایی های مکرر . . .

از مردمانی که بودنشان را ادعا میکنند . . .

و از زمانه که محبت طلب کردم و هیچ نبود .. . .نه دستی . . .نه دوستی . .

و باز تنهایی...!!!

پدر

يــہ وَقـتآيــے هَسـتــ ڪـہ هـَرچــے כـآכ ميـزَنــے صـِـכاتـو نـميشنـَوטּ ،

يــہ وَقـتآيــے هَسـتــ ڪـہ اِنـگـآر פֿـفـــہ شَمــ بـهتَـرـہ ....

روش های پیدا کردن خواستگار

فتاده تخته سنگ آنسوی تر، انگار کوهی بود.
و ما اين سو نشسته، خسته انبوهی.
زن و مرد و جوان و پير،
همه با يکديگر پيوسته، ليک از پای،
و با زنجير.
اگر دل می‌کشيدت سوی دلخواهی
به سويش می توانستی خزيدن، ليک تا آنجا که رخصت بود.
تا زنجير...

(ادامه در ادامه مطلب)

دِلْـــ تنگے اَمْـــ را با فاصلــہ مے نويسَمْـــ ...

تا شايدْ فاصلــہ اے بينــِ دِلَمْـــ و تنگے بيُفـــتدْ ...

چــہ خيالــــِ خامے ... !

اينْـــ مَدار فاصلــہ مُـــوَربْـــــ اَستْــــ ...

چندے كــہ بگذردْ ... دوباره مے شَودْ :

" تَــــــنْـــــــــگے ِ دِلْــــــــــــــــــــ "

برای من

“مهر”

نه اولین ماه پاییز .

زیــر دوش آب ســرد
بــاز هق هق گریــه هایی که در صدای شـر شـر آب گم می شوند …
دست خـــودم که نـیست
یــاد شـانـه هایت که می افتم ســـــرم سنگین می شود !
بـــــی خـــیــــال ……
مـن بــا آرامبخـش هایـم به رخـتخــواب زنجــیـر می شوم …
تــــو ؛ رخـتخـوابش را به رخـتخـوابت نــزدیکتـر کن !
صـدای نـفسـهایی که برایش می کشی نـفـســـم را حـبس می کند
یکی مـــرا بـیــدار کند …
شــایـد خـــواب مـانــده بـاشــم !!

حکـــــــــــــــــــــایت من…
حکایت کسی بود که عاشق دریا بود اما قایقـــــــــــــــــــــی نداشت…
دلباخته سفر بود اما همسفـــــــــــــــــــــر نداشت…
حکایت کسی بود که زجر کشید اما ضجـــــــــــــــــــــه نزد…
زخم داشت اما ننالیـــــــــــــــــــــد…
گریه کرد اما اشک نریخـــــــــــــــــت…
حکایت من حکایت کسی بود کـــــــــــــــــــــه…
پر از فریاد بود اما سکوت کرد تا همه ی صداها را بشنـــــــــــــــــــــود….