تربیت چه چیز نیست تنها کتابی است که تعریف مانعی از تربیت ارائه میدهد!
http://www.karimi.ir/Books.asp?bk=8
کتابی فوق العاده که یک نفس مثل رمان خواندمش و باورهایم رادر آن پروراندم
کتابی که از نظر من لب کلامش
این بود که نتیجه شکوفا کردن هرگلی قطع یا ایجاد نقصان در فرایند رشد آن گل است.وظیفه مربی تنها
ایجاد زمینه های لازم برای شکفته شدن گل است.
قسمت هایی از کتاب در این لینک خلاصه شده است ولی این کتاب آن قدر مفید و متفاوت است که ارزش چند بار خواندن را دارد.
قسمت هایی از کتاب:
تربیت «آموزش دادن» نیست!
هرگاه چیزی را به کودک آموزش میدهیم مانع میشویم تا خود، آن را شخصاً اختراع و یا کشفکند.
تربیت دخالت کردن نیست!
مؤثرترین دخالت در تربیت «کنارکشیدن» از صحنه تربیت است.!
نقش مربی باید واگذارنده باشد نه «بازدارنده»، تسهیلکننده شکوفایی فطرت باشد و نه تغییردهنده طبیعت فرد.
تربیت «برخوردار ساختن» نیست: بسیار برخوردار بودن محروم بودن است.
اگر هر مربی پاسخها، محرکها و
امکانات را در اختیار کودک قرار ندهد، باعث میشود متربی بهواسطه تلاش،
نه براساس امکانات، بلکه بر اساس تحریک نیاز، آنچه را که میخواهد با دست
خویش و با کوشش و رنجسازنده خویش بجوید و بهدستآورد.
اولین و سازندهترین مربی کودک، رنجها و زحمتهایی است که در جریان رشد خویش تحمل میکند. زیرا آدمی تنها در برخورد با مشکلات و موانع است که خود را مییابد ودر محرومیت شدید است که برخورداری را حس میکند!
تربیت، سرعت بخشیدن به مراحل رشد نیست:
سرعت در فهماندن مانع سرعت در فهمیدن میشود!
مهمترین و مفیدترین قاعده تعلیم و تربیت صرفه جویی در وقت نیست بلکه ازدست دادن و ضایع گذاشتن آن است «ژان ژاک روسو».
اگر میخواهید سریعتر به هدف برسید آهسته حرکت کنید «آگوست کنت».
اساس تربیت درونی و باروری خرد
و تعقل نه ارائه آموزشهای پی در پی بلکه تحریک قوه کنجکاوی است از طریق
کنجکاوی علمی است که میتوان بخش عظیمی از اهداف تربیت از جمله تربیت دینی و
اخلاقی را تعقیب کرد.